Thursday, December 02, 2004

Ελλειψη επαγγελματικής συνέιδησης. Παπασωτηρίου..κράχτε γιατί χανόμαστε!

Τελικά πρέπει να κράζεις κόσμο γιατί μάλλον δεν πρόκειται να βάλει κανείς μυαλό σε αυτη την χώρα. Ιδιωτικές εταιρίες με υπαλλήλους δημοσίου.Έλεος..ας τα κλείσουν τα μαγαζία απο τώρα!

παραθέτω την επιστολή που έστειλα.

Γέια σας.

Το μύνημα μου αφορά μια παρατήρηση και παράπονο παράλληλα για ένα συγκεκριμένο συμβαν σήμερα στις 2/12/2004. Στο κεντρικό κατάστημα Στουρναρη απέναντι απο την είσοδο του Πολυτεχνείου, στο οποίο τα τελευταία χρονια ειμαι τακτικότατος πελάτης θα ελεγα, πήγα για την αγορά κάποιου δωρου/βιβλίων. Πρέπει να ομολογήσω οτι γενικότερα με εντυπωσίαζε πάντα η ευγένεια των πωλητών (μερικά γνώριμα πρόσωπα εδώ και χρόνια) η θέληση τους να βοηθήσουν αλλα και η ευελιξία τους στην εξυπηρέτηση του πελάτη. Κατα τις 3μμ πήγα να αγοράσω μερικά βιβλία, σύντομα διάλεξα ότι ήταν να πάρω και κατευθύνθηκα στο ταμείο. Εκεί αρχίζουν οι αρνητικές εντυπώσεις οι οποίες ομολογώ ΜΟΝΟ τον τελευταίο καιρό είναι έντονες. Είμαι πελάτης σχεδόν 4 χρόνια αλλα την τελευταία περίοδο παρατηρώ κάποια εκνευριστικά φαινόμενα! Η κατάσταση γνώριμη στο ταμείο ΜΟΝΟ μια κοπέλα να εξυπηρετεί και μάλιστα μαθητευόμενη. Η άλλη κυρία που την καθοδηγούσε απλά παρατηρούσε. Είναι λογικό ότι υπάρχει μια ανοχή σε μία τέτοια κατάσταση. Εμείς σαν πελάτες έχουν κάποια όρια υπομονής και το μόνο που δεν θέλουμε να κάνουμε είναι να φωνάξουμε ή να πανικοβάλλουμε έναν νεο εργαζόμενο σε μία τέτοια στιγμή! Δυστηχώς όμως η εξυπηρέτηση ήταν εξαιρετικά αργη. Μετρημένα με το ρολόι έκανα 17 λεπτά για 1 βιβίο και 1 ημερολόγιο. Η κοπέλα στο ταμείο φυσικά στο ταμείο ένιωθε κάποια πίεση μιας και έπρεπε να συμπληρώσει στοιχεία κάποιου άλλου πελάτη (ΑΦΜ) να σηκώσει τηλέφωνο..να κάνει έναν βιβλίο δώρο συσκευασία. Ομολογώ ότι δεν θα έκανα κανένα παράπονο αν δεν την έβλεπα οτι σε κάποιο σημείο και μετά απλά έκανε τα πάντα μόνη της και με δυσκολία. Η εύκολη λύση είναι ο πελαάτης να καταφύγει σε παράπονο στην ίδια την υπάλληλο.Παρόλα αυτά υπομονετικά περίμενα τόσα λεπτα εως να εξυπηρετηθώ και κατευθύνθηκα προς τον προιστάμενο του μαγαζιού. Απο τον εκνευρισμό μου αλλα και τον λιγοστό χρόνο που είχα στην διαθεσή μου..δεν φρόντισα να ρωτήσω ποιο είναι το όνομα του.Δεν ξέρω αν ήταν πράγματι ο υπεύθυνος η κάποιος που καθότανε στο πόστο του (είχα την εντύπωση ότι ήταν άλλος υπάλληλος). Όπως και να έχει ρώτησα κάποιον πωλητή και μου υπέδειξε συγκεκριμένο κύριο. Αμέσως του εξέφρασα σε ήρεμο αλλα ενοχλημένο τόνο την δυσαρέσκεια μου για το γεγονός.Ο κύριος ομολογώ ευγενέστατα μου ζήτησε συγνώμη ΠΑΡΟΛΑ αυτά μόλις τελείωσε να εξηγεί για την νέα υπάλληλο λέει ' εντάξει τι να κάνουμε είναι νέα' .
Μπορεί να με θερωρήσετε παράλογο αλλά δεν είχα καμία διαθέση να συνεχίσω το παράπονο μου στον κύριο Αλλα η συμπεριφορά και η στάση του σαν υπεύθυνος καταστήματος με το..'ενταξει τι να κάνουμε' νομίζω δεν σας τιμά ούτε σαν κατάστημα ούτε σαν εταιρία. Του υπενθυμίζω ότι η θέση δεν του επιτρέπει να λέει απλα συγνώμη και 'εντάξει' παρόλα αυτά συνεχίζει να εξηγεί 'εντάξει τι να κάνουμε. Συγνώμη'.

όπως καταλάβετε κύριοι επέλεξα να διαμαρτυρηθώ στον υπεύθυνο καταστήματος παρά μπροστά στην υπάλληλο..αλλά σαν πελάτης δεν μου αρκεί το εντάξει. Είναι η δουλειά του κυρίου να φροντίζει την ομαλή λειτουργία του καταστήματος ΠΟΣΟ μάλιστα όταν ξέρει οτι σε ένα τόσο νευραλγικό σημείο έχει εκεί έναν άπειρο υπάλληλο. Δεν είδα την παραμικρή ευελιξία ή διάθεση ακόμα και μετά απο το παράπονο μου..να βάλει αμέσως και εναν δεύτερο υπάλληλο ή να παραδεχτέι ότι έκανε λάθος.
Δεν ξερω αν ο κύριος γνωρίζει την έννοια του 'Εξυπηρέτηση πελατών' και ποίοτητα εξυπηρέτησης. Μάλλον όχι γιατί αυτή την στιγμή σαν πελάτης μπαίνω στην διαδικασία να διαμαρτύρομαι για τα βασικά!

Οφείλει όταν έχει ασκούμενο υπάλληλο να βοηθήσει την διαδικασία αφού βλέπει οτι η εξυπηρέτηση αργεί και με την ουρά να μεγαλώνει. Ο πελάτης δεν μπορεί να έχει πάντα την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ανοχη 17 λεπτών να βλέπει μια υπάλληλο να κάνει τα πάντα μόνη της στο ταμείο και να χάνεται απο το άγχος.

Σε άλλες ευρωπαικές χώρες κύριοι τα καταστήματα τα οποία επιθυμούν να εκπαιδεύσουν νέο προσωπικό εν' ώρα εργασίας φροντίζουν την σωστή ροή της εργασίας με άλλους υπαλλήλους και οι μαθητευόμενοι που βρίσκοντε με ΕΙΔΙΚΗ ενδειξη παίρνουν μέρος στην διαδικασία. Πιστέψε με ..όλοι έχουμε την διάθεση να πάμε στη σειρά του μαθητευόμενου αρκεί αυτός να είναι συγκεντρωμένος στα καθήκοντα του και όχι ΜΕ ολους και ΜΕ ΟΛΑ.

Αν θεωρείται τα λεγόμενα υπερβολικά λυπάμαι. Ο μόνος λόγος που σας γράφω είναι οτι θεωρώ εκφράσεις του 'Ενταξει τι να κάνουμε' θιγουν την νοημοσύνη μου σε μια ιδιωτική επιχείρηση.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
Α.Π
-----

1 comment:

  1. Σήμερα το πρωι δέχτηκα τηλεφωνο απο τον ίδιο τον υπεύθυνο του καταστήματος οπου ζήτησε συγνώμη για ακόμη μια φορά και παραδέχτηκε το λάθος του. Δεν ξέρω αν αυτό θα αλλάξει τίποτα..με την έννοια εύχομαι να ειναι πιο προσεκτικός απο εδώ και πέρα γιατι παρατήρησα με συζητήσεις με άλλους ότι υπάρχουν παρόμοια παράπονα. Αν όχι..υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Το γεγονός βέβαια οτι επικοινώνησε τους τιμάει ακόμα και οταν γίνεται κάποιο λάθος είναι πιο σωστό να το παραδέχεσαι παρά να το αποφεύγεις.

    ReplyDelete