Wednesday, April 08, 2015

Η μεγάλη απόφαση... moving abroad : )

Το συγκεκριμένo post το έχω γράψει και σβήσει στο μυαλό μου αρκετές φορές να ξέρεις, τις πιο πολλες φορες ακόμα και η σκέψη για το θέμα μου έφερνε ένα κόμπο στην καρδιά και στο στομάχι. 

Τώρα δεν ξέρω πως θα μου βγει, αυτό το blog εδώ και μερικά χρόνια έχει χάσει λιγο το προσωπικό look and feel, αλλά είναι λογικό, μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε. Γράφω λοιπον με την ελπίδα τις παρακάτω γραμμές να τις διαβάσει σε μερικά χρόνια το παιδί μου (οταν με το καλο αποκτήσω).
 
Όταν το 2004 ολοκληρωσα και το μεταπτυχιακό στην Αγγλία, μετα από 4+ χρόνια στο μεγάλο νησί, δεν το σκέφτηκα ούτε μια στιγμή, το μόνο που περίμενα ήταν να επιστρέψω σπίτι. Σε λιγότερο από ένα χρόνο επέστρεψα στην ελληνικη αγορά εργασίας, ειχα την τύχη να την γνωρίσω για 13 ολοκληρους μήνες κατά το placement year. Εκεί κατάλαβα ότι πράγματι το να προγραμματιζω είναι αυτό που θέλω να κάνω, και ότι πρέπει να προσπαθώ συνέχεια να γίνομαι καλύτερος. 

Λίγα χρονιά μετά, ένας Βέλγος θυμάμαι head hunter,  μου είχε προσφέρει ένα relocation package, και μια θέση σε ένα agency σε κάποιες από τις euro-jobs όπου τότε ήταν αρκετα booming. Πάλι αυτός ο κόμπος, ακόμα ενιωθα ότι δεν ειχα χορτάσει 'το σπίτι' και οι ευκαιρίες στην Ελλάδα ήταν ακόμα κάποιες (ποτέ δεν ηταν πολλές). Την επόμενη μέρα του απάντησα ότι δεν μπορώ να κάνω commit. 

Δύο χρόνια μετά από αυτό, πάλι παραπλήσια πρόταση, παλι κόμπος πάλι άγχος, μάλιστα τόσο μεγάλο που είπα ότι αυτό τον δαίμονα θα πρέπει σταματήσω και να προσπαθήσω να κάνω ότι καλύτερο μπορώ εδώ στο 'σπίτι' μου. Και προσπάθησα, και με το μυαλό μου πάντα προσπαθούσα, και πάντα παθιαζόμουν με αυτό που έκανα.

Μετά  ξανά, ακόμα μια πρόταση πάλι απόρριψη, μετά συχνά πυκνά email, κάτι σαν Σειρήνες ενώ οσο περνούσαν τα χρόνια έκανα μάχη να τις αγνοώ. In the mean για να τις σταματήσω, επέλεξα να κάνω ένα μεταπτυχιακό ακόμα, ισως για να ξεδιψάσω ένα κομμάτι του εαυτού μου που ζήταγε και άλλα.Προφανέστα οι Σειρήνες δεν ήταν μόνο για μένα, ούτε ήμουν ο εκλεκτός για να μην παρεξηγηθώ, αλλά ήταν μια διαδικασία που με έβαζε συνέχεια σε σκέψεις. Πάντα επέλεγα το 'σπίτι'. Κάποια στιγμή αγόρασα και το δικό μου σπίτι ( χαιδαρι city for ever) , αμα το λες πολλές φορές το κάνεις ξέρεις. 

Κάπου όμως έκανα λάθος και το συνειδητοποίησα τώρα, σχεδόν 10 χρόνια μετά και με αρκετή σκληρή δουλειά για την οποία είμαι αρκετά περήφανος . Κάποιο άλλο ηταν το 'σπίτι' μου, κάτι που ζούσε μέσα μου από τοτε που συνειδητήποιησα πόσο σημαντικό είναι, και πως με ορίζει. Το λέει και το nickname μου, είμαι ένας javapapo. Ένα σπίτι που με νύχια και δόντια έκανα τα πάντα να το χτίσω, αλλά όχι στο καλύτερο μέρος. Το σπίτι αυτό ήταν η δουλειά μου και η αγάπη μου γι' αυτή. Η αγάπη μου για την τεχνολογία, η αγάπη μου για την οργάνωση, την απλότητα, το transparency, η αγάπη της ανελιξης μέσα από achievements μέσα από προσπάθεια. Η αγάπη για μάθηση που οσο περνάνε τα χρόνια δεν σταματάει, νιώθω ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη να διαβάσω να ξενυχτήσω και να μάθω ακόμα και από τότε που ήμουν φοιτητής.

Γι' αυτό το λόγο λοιπόν, μαζί με την έταιρη και μεγαλύτερη μου αγάπη (γιατί δεν είμαστε μονο geek ) αποφασίσαμε να φύγουμε από την Ελλάδα και να αναζητήσουμε ένα καλύτερο μέλλον και για τους 2.  Σε χώρες και αγορές που ο πόθος και τα skill μας θέλουμε να ελπίζουμε θα έρθουν κοντά στά όνειρα και τις φιλοδοξίες μας.

Wish me luck, (αν διαβάζει κανείς ακόμα αυτό το blog) και κατι μου λέει ότι θα post-άρω πολυ πιο συχνά σύντομα. 

24 comments:

  1. Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο;

    ReplyDelete
  2. Καλή τύχη σε ότι κάνεις!

    ReplyDelete
  3. Καλή τύχη με ό,τι καταπιαστείς. Σε διαβάζω απο το 2006 και θα συνεχίζω όσο θα έχεις όρεξη να γράφεις! Καλή συνέχεια! :)

    ReplyDelete
  4. Πάπο σωστό το ταίμινγκ, καλή τύχη φίλε!
    Ελπίζω να προλάβουμε να πιούμε κάμια αποχαιρετιστηρια μπύρα!

    ReplyDelete
  5. Θα ευχηθώ ένα καλό...installation για αρχή ! Και...αν είναι δυνατόν, συνέχισε να συντηρείς το blog σου, είναι ανεκτίμητη η προσφορά σου.

    ReplyDelete
  6. Καλή αρχή και καλύ τύχη Πάρη!!!

    ReplyDelete
  7. Behind enemy lines forever dude! Καλή επιτυχία και remember, we got your back!

    ReplyDelete
  8. Καλή τύχη και καλή αρχή!

    ReplyDelete
  9. Good luck, dude! Every end is a beginning.

    ReplyDelete
  10. We're pulling for you, man! All the best.

    ReplyDelete
  11. May the force be with you!!!!

    ReplyDelete
  12. K.Pari! kali tixi sas euxome se esas kai tin sintrofo sas!!! sas iposxome na grafw swsta tous constructors kai na min pernaw kosmo sta fanaria otan exi eterika event!
    Mou mathate pola.. para pola ... ena tixeo pou mu erxete ine tora kathos dakrizw, ... ine pws .. me mathate na agapw to mouse kai tin axia tou otan kanw merge me 500 conflicts. Den tha to afisw pote apo to xeri mou!!!

    ps
    K.Pari!!!!! parte me mazi sas ... thelw na pernw panw apo 2 grand lires!!!!
    ps
    Ama kanis kana start up .. xeris pianou tin porta na xtipisis, en polla ta rialia re koumpare!

    ReplyDelete
  13. Καλή τύχη στο νέο σου ξεκίνημα, μακάρι όλα να σου έρθουν όπως τα θέλεις!

    ReplyDelete
  14. Καλή νέα αρχή Πάρη! Πάντα εδώ γύρω να στηρίζουμε : )

    ReplyDelete
  15. Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές και τα καλά λόγια.

    ReplyDelete
  16. Καλή αρχή και καλή σύνεχεια!

    ReplyDelete
  17. Καλή τύχη!!! όλα θα πάνε καλά!

    ReplyDelete
  18. Καλή αρχή και καλή τύχη Πάρη.

    ReplyDelete
  19. Πάρη μου μόλις το διάβασα και όπως έγραψες και εσύ με έποιασε ένας κόμπος στο στομάχι μιας και μου θύμισε τα δικά μου. Να είσαι καλά και keep on posting... rocking... coding και ο χρόνος θα δείξει.

    ReplyDelete
  20. Καλή αρχή όπου και αν πας, σου εύχομαι ό,τι καλύτερο Πάρη. Χαίρομαι να διαβάζω το blog σου και ελπίζω να μην το εγκαταλείψεις, με κρατάς ενήμερη γιατί οι προτεραιότητες μου έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια :)
    Τις σκέψεις σου πάντως πολλοί τις έχουμε κάνει και τις κάνουμε ακόμα. Δήμητρα Singular

    ReplyDelete