Saturday, August 10, 2013

Παιδικές αναμνήσεις ...ζωντανεύουν ξανά. Tomix n-scale model train





Πριν πολλά πολλά χρόνια, σε ένα από τα ταξίδια του (νομίζω στην Ιαπωνία) ο πατέρας μου είχε φέρει ένα τεράστιο κουτί - σετ από τραινάκια. Δεν ήταν όμως ένα απλό τραινάκι, το μοντέλο 900Χ  της Ιαπωνικής Tomix σε κλίμακα N (n scale) ήταν από τα πρώτα και διασημότερα μοντέλα γραμμών αλλά και μηχανών, για παιδιά και φανατικούς του μοντελίσμου. Τότε, δεν είχα ιδέα ότι πραγματικά είχα ένα πολύ αξιόλογο σετ στα χέρια μου. Σαν παιδί έπαιξα, κάθε Χριστούγεννα το στήναμε, ήθελε σχεδόν ένα σαλόνι για να απλώσεις όλες τις διαφορετικές γραμμές, τους σταθμούς και την κάθε λεπτομέρεια. Καθώς μεγάλωσα σταμάτησα να το βγάζω από το πατάρι, μια χρονιά προσπάθησα να το παίξω ηλεκτρολόγος και έκαψα 2 από τις 3 μηχανές, οπότε έμεινε το σετ στο πατάρι, γραμμές, τροφοδοτικά, μοντέλα σταθμών βαγόνια αλλά νεκρές μηχανές- κλαψ. Κάπου εκεί σταμάτησα να ασχολούμαι μαζί του. Μετανιώνω βέβαια γιατί σαν παιδί δεν πρόσεξα όσο θα έπρεπε κάποια πράγματα (είχα μια διάθεση να καταστρέφω) και είναι κάτι το οποίο δεν θα ήθελα να το δω να το κάνουν τα παιδιά μου στο μέλλον, οπότε θα φροντίσω να τους μάθω να είναι πιο προσεκτικοί (ίδωμεν μέχρι τότε). 

Πριν 2 εβδομάδες στα πλαίσια εργασιών στο σπίτι των γονιών, η μητέρα μου έβγαλε τις κούτες με τις ράγες και όλα τα σύνεργα και μου είπε, 'μεγάλωσες, έχεις δικό σου σπίτι έχεις και μεγάλη αποθήκη ήρθε η ώρα να μας αδειάσει την γωνιά'. χεχε. Το έφερα λοιπόν σπίτι, το άνοιξα, το καθάρισα, είδα ότι έχω ακόμα ζωνταντό μεγάλο δίκτυο από ράγες, έχω βαγόνια, οι μετασχηματιστές των 110V δουλεύουν ακόμα (εστω και αν κάνουν θόρυβο) αλλά είχα μια μισοπεθαμένη μηχανή, που είχα προλάβει πριν μερικά χρόνια ανεπιτυχώς να την φτιάξω, φυσικά φυσικά.

Ξανά έβρισα τον εαυτό μου, που ήμουν απρόσεκτο παιδί και δεν το τίμησα όσο θα έπρεπε, μιας και μαζί με τον πρώτο μου υπολογιστή (Tandy TRS 80 - με το οποίο πρέπει να κάνω κάτι και να ζητήσω βοήθεια ειδικών - μήπως και ξυπνήσει από ηλεκτρονικό του κώμα) , και το πρώτο μου ATARI ήταν αγαπημένα μου 3 δώρα for ever. Το ATARI δεν το έχω πια δεν ξέρω που είναι ίσως το έδωσα κάπου σε συγγενείς, τα άλλα 2 είναι ξανά μαζί μου. Στα πλαίσια των γενεθλίων  μου και του σχετικού παλιμπαιδισμού :p , είπα να κάνω 1-2 δώρα μικρά στον εαυτό μου μιας και δεν είχα σκοπό να αγοράσω κάτι.

Έψαξα στο internet και με σοκ παρατήρησα ότι καινούργια κομμάτια από τόσο παλιά set έχουν μέχρι και 200 ή 300 δολλαρια. Ανακάλυψα και μια άλλη εταιρία που φιάχνει αντίστοιχες μηχανές την Bachmann. Τελικά με την βοήθεια του ebay, κατάφερα να παραγγείλω 2 νέες μηχανές. Η μία είναι από παλιό set αλλά την έχουν διορθώσει η άλλη είναι σχεδόν καινούργια. Τα έβαλα λοιπόν λίγο πριν γράψω το ποστ,  και το τραίνο ξαναζωντάνεψε. Στα video πάνω θα δεις μόνο ένα μικρό track απλά για τις τεστάρω. Έχω σκοπό τα Χριστούγεννα να το στήσω στο καθιστικό ολόκληρο αντί για δένδρο, όπου θα ποστάρω ξανά σχετικές φωτογραφίες.


Αναχώρηση αμαξοστοιχίας PAPO-1 με προορισμό σαλόνι, παρακαλώ επιβιβαστείτε :) 

No comments:

Post a Comment