Saturday, October 13, 2012

Push this button to make your own startup..not.

Πόσες μα πόσες φορές δεν το έχουμε ακούσει, χαμηλά ποσοστά επιχειρηματικότητας, χαμηλά ποσοστά νέων προσπαθειών και επιχειρηματικές φωτοβολίδες. 

Ακούω πολλές φορές από πολλούς στα πέριξ, κάνε μια start-up κάνε μια start- up, ομολογώ δεν τους καταλαβαίνω. Τι είναι δηλαδή ένα κουμπάκι να το κάνεις- push this button to start your own thing!

Να σου πω την αλήθεια αυτό το κάνε μια startup μου θυμίζει την επιχειρηματική δραστηριότητα των μικροαστών στην Ελλάδα, όπως κοιτάω την γειτονιά μου χρόνια τώρα. Μικρές τρύπες μαγαζάκια εμφανίζονται και εξαφανίζονται , συνήθως έχουν να κάνουν με τον καφέ, το φαγητό και λιγότερα με τον ρουχισμό. Με πιάνει μια θλίψη, αναρωτιέμαι πόσα δάνεια ή ποια λεφτά δανείστηκαν αυτοί οι άνθρωποι για να τα δουν να φεύγουν σε λιγότερο από 2-3 μήνες. Το ίδιο και με το επιχείρημα κάνε μια startup. 

Θα κάνω, μόλις έχω μια ιδέα που πιστεύω ότι θα πιάσει, μόλις έχω ένα σχέδιο για τον πως θα την πραγματοποιήσω, μόλις μπορέσω να κάνουν και άλλους να την πιστέψουν.  Ίσως άδικη η κριτική μου για τα όνειρα πολλών αλλά 8 στις 10 ιδέες που εγώ προσωπικά ακούω τις βρίσκω εξαιρετικά κακές και με έλλειψη βάθους, από τις άλλες 2 που έχουν ενδιαφέρον η μία θα πραγματωθεί με κακό τρόπο και η τελευταία θα προχωρήσει. Όπως λέω σε μερικούς μου φίλους, εμένα αυτή η ιδέα δεν έχει έρθει ακόμα.

Πάντα είχα έναν συντηρητισμό μέσα μου για όλα αυτά, μια κριτική άποψη που πρέπει να περάσει από layer και layer lογικής (της δικής μου). Μάλλον δεν ανήκω στην κάστα των ανθρώπων που έχουν σαν δεύτερη τους φύση το επιχειρείν , δεν νομίζω ότι είμαι ο μόνος αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Η έννοια του ρίσκου ιδιαίτερα σε ένα γενικότερο κλίμα όπως το Ελληνικό για μένα έχει γίνει κάτι σαν κανόνας. Μέτρησε το ρίσκο, μέτρησε το ρίσκο, τι θα χάσεις τι θα κερδίσεις, τι θα κάνεις αν όλα πάνε στραβά. Πάλι είναι μια καθαρά προσωπική άποψη.

Από την άλλη, είμαι από τους ανθρώπους που δύσκολα θα κάνουν commit στα όνειρα κάποιου άλλου, για να συμμετέχουν σε μια προσπάθεια. Τις πιο πολλές φορές που βρίσκομαι σε συζητήσεις, για την δημιουργία κάποιου σχήματος αισθάνομαι ότι σε γενικά πλαίσια δεν έχω την διάθεση να αναλάβω το ρίσκο να διαθέσω χρόνο και προσπάθεια σε κάτι που δεν με πείθει. Μπορεί απλά ακόμα να μην έχω πέσει στην πρόταση ή στην ιδέα που θα με δελεάσει αλλά αυτή είναι η ειλικρινής μου απάντηση. Θέλει κάποιος βοήθεια να κάνει κάτι, σέβομαι όλες τις ιδέες και όλες τις προσπάθειες αλλά δεν νομίζω ότι θέλω να αναλάβω και τα ρίσκα. Ίσως στυγνός επαγγελματισμός ή απλά καμία διάθεση για νέα επιχειρηματική προσπάθεια ή αμφιβολία για τις ιδέες άλλων ή όλα μαζί - η αλήθεια είναι ότι νηστικό αρκούδι δεν χορεύει και ιδιαίτερα όταν εχει υποχρεώσεις να τρέχουν (όπως πολλοί άλλωστε) οι προτεραιότητες μου είναι διαφορετικές από του καθένα.

Τέλος ως άνθρωπος της πληροφορικής και ενεργό μέλος της μικρής αυτής αγοράς, δεν θα διστάσω να πω ότι με ενοχλεί χρόνια τώρα, που εγώ και όλοι μας στον χώρο, έχουμε το nickname resources. Δεν πιστεύω ότι είμαι resource και πολλές φορές οι άνθρωποι με τις ιδέες μας προσεγγίζουν με τέτοιο τρόπο που ναι μεν δεν έχουν τίποτα απτό να σου δώσουν (δηλαδή χρήμα για να μιλάμε καθαρά) από την άλλη είσαι ένα εργαλειάκι στην διαδικασία απλά να φτιάξεις κάτι για να πλημμυρίσουμε στα λεφτά.

Ευχαριστώ δεν θα πάρω. Ίσως είμαι αρκετά ειλικρινής για να γίνω επιχειρηματίας...

6 comments:

  1. Έχεις δίκιο όσον αφορά το κομμάτι ότι πρέπει να κάνεις startup μόνο εφόσον έχεις ΤΗΝ ιδέα, αλλιώς δεν έχει νόημα.
    Από την άλλη όσοι έχουν πάρει δάνεια για αυτή την ιδέα, έχουν κάνει λάθος εξαρχής, γιατί εάν δεν μπορείς να βρεις χρηματοδότηση για αυτό που φτιάχνεις δεν μπορείς να περιμένεις να έχει ανταπόκριση. Με λίγα λόγια θεωρώ πώς δεν πρέπει κανείς να ρισκάρει να κάνει ένα βήμα που μπορεί να καταλήξει να τον οδηγήσει στην προσωπική του χρεοκοπία. Η εξεύρεση χρηματοδότη είναι το πρώτο τεστ τόσο της ιδέας, όσο και των διαχειριστών της (πόσο καλά μπορούν να την προωθήσουν δλδ).
    Commit σε όνειρο άλλου δεν μπορείς να κάνεις, αλλά μπορεί ο άλλος να το κάνει και δικό σου όνειρο. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να πιστεύεις στην ιδέα και να έχεις το κατάλληλο αντίκρισμα (υλικό, ηθικό κτλ).
    Μη ξεχνάς όμως πώς πολλές από αυτές τις προσπάθεις γίνονται από νέους ανθρώπους που έχουν μπροστά τους χρόνο για μία αποτυχία και δεν έχουν προλάβει να μπουν για τα καλά στη βιοπάλη (με ότι καλό ή κακό αυτό συνεπάγεται). (Δυστυχώς όμως για αυτούς έχει αρχίσει να δημιουργείται μια βιομηχανία θεωρητικά υποστήριξής τους η οποία πολλές φορές είναι μέσο εκμετάλλευσης)
    Τέλος, πιστεύω πώς σε μια (μεγάλη) εταιρία πιθανότατα θα σου συμπεριφέρονται ως resource (και αυτός είναι ένας από τους λόγους που για όσο με παίρνει προσπαθώ να μην εργάζομαι πλέον σε τέτοιο περιβάλλον). Αν όμως έρθει κάποιος άνθρωπος με την ιδέα του και σου αφήσει την ίδια πικρή γεύση μετά το τέλος της συζήτησης έχει κάνει λάθος. Ή θα σε βάλει στην ομάδα σαν ισάξιο μέλος (δλδ ή θα πλημμυρίσουμε μαζί στα λεφτά ή θα κλαίμε παρέα το χαμένο χρόνο), ή θα σου πληρώσει το χρόνο σου σαν να έκανες δουλειά freelancer. Μέση λύση δεν υπάρχει. Από κει και πέρα αν επιλέξει την πρώτη είναι στο χέρι σου να αξιολογήσεις το ρίσκο.

    ReplyDelete
  2. Γεια χαρά, ευχαριστώ για το comment. Μου άρεσε αρκετά η πρόταση σου,
    'έχει αρχίσει να δημιουργείται μια βιομηχανία θεωρητικά υποστήριξής τους η οποία πολλές φορές είναι μέσο εκμετάλλευσης)'

    so true...

    ReplyDelete
  3. Πάρι η διαφορά με τα διάφορα μαγαζάκια είναι ότι για την startup δε χρειάζεται να πάρεις δάνειο για να ξεκινήσεις. Αυτό που χρειάζεται είναι χρόνος και δουλειά (και μια καλή ιδέα φυσικά).

    ReplyDelete
  4. Το να λές "κάνε μια startup" είναι σαν να λές "κάνε μια εφεύρεση". Γίνεται? Δεν γίνεται.
    Όπως τα λες. Στην Ελλάδα μόλις κάνει κάποιος επιτυχία αρχίζουν όλοι να αντιγράφουν είτε είναι του χώρου είτε όχι. Δεν έχω τίποτα με την αντιγραφή αλλα πώς θα γίνει, αν είσαι χασάπης δεν μπορεί να κάνεις IT startup που να χτυπιέσαι κάτω.'
    Όπως λέει και ο πεθερός μου: "Βρώμισε η δουλειά".

    ReplyDelete
  5. Σχεδόν σε όλα +1000 εκτός από ένα. Δε σε βλέπουν σαν resource. Αν σε έβλεπαν σαν resource την ημέρα που πήγαινες θα έπαιρνες ένα well-defined salary και ένα well-defined equity (π.χ. X stock options σε ένα Y exercise price που γίνονται vest σε βάθος Z χρόνων) το οποίο λίγο πολύ αντιστοιχεί στο τι μπορείς να προσφέρεις.

    Έτσι γίνονται τα πράγματα στην Κοιλάδα που όλοι οι startup-ίστας (ποιητική αδεία) προσκυνούν. Στην Ελλάδα η λέξη που ψάχνεις είναι συνηθέστερα το "θύμα".

    ReplyDelete
  6. Το να πω ότι συμφωνώ σε πολλά από αυτά που γράφεις δεν θα προσφέρει κάτι στο διάλογο αλλά ναι είναι κάτι της μόδας πλέον του να πιάσουμε την καλή. Γνωρίζει δε γνωρίζει ο άλλος από business, λόγω μικρού έως και καθόλου budget, νομίζει ότι θα γίνει Mark.

    Ωραία τα όνειρα αλλά το να φτιάξεις ένα προϊόν θέλει αρχή, μέση και τέλος και κυρίως να βλέπεις ένα κάποιο τέλος του πράγματος. Τι περιμένεις δηλαδή από αυτό. Από τα 100 start ups αμφιβάλλω εάν έστω και 1 ξέρει και έχει κάνει την άσκηση τι περιμένει από το προϊόν σε 1-2-3 χρόνια. Τι βλέπει και πιο είναι το vision του.

    Αλλά υπάρχει και ο αντίλογος. Το να ενθουσιαστείς με κάτι, να το προσπαθήσεις και να προσπαθήσεις να το κάνεις είναι κάτι που εγώ προσωπικά θέλω να το βλέπω και ας μη συμφωνώ με την ιδέα.

    Αν και έχω καιρό να περάσω σκέφτομαι ένα start up... ψήνεσαι; :P
    Καλό απόγευμα σε όλους.

    ReplyDelete