Thursday, October 04, 2012

στάσου...λίγο

Κάπως πρέπει να σταματήσει αυτό το πράγμα ή τουλάχιστον να καταλήξω σε μια απάντηση. Πως περνάνε έτσι οι μέρες, αλήθεια το νιώθω Δευτέρα με Παρασκευή δεν καταλαβαίνω και πολλά, δευτερά πρωί παρασκευή πρωί, στον ίδιο πρωινό περίπατο στην ίδια μοναχική επιστροφή. Ναι δεν λέω οι σκέψεις εναλλάσσονται, ίσως μερικές εικόνες αλλά κάθε παρασκευή πάλι το σκέφτομαι. Πάλι εδώ, ωπ πως βρεθήκαμε εδώ; τι έγινε;

Am Ι doing alright; 

Από την άλλη τόσος κόσμος είναι αγχωμένος για πραγματικά σοβαρά πράγματα, η αγωνία μου για την έλλειψη ή μάλλον για την αλλοίωση της αίσθησης του χρόνου είναι μάλλον πολύ πολύ μικρό. 

Συνεχίζουμε λοιπόν....