Monday, April 30, 2012

Η ψήφος μου...γιατί θέλω να είμαι πολίτης και όχι πελάτης.

Μέσα από αυτό το blog τόσα χρόνια δεν έχω διστάσει να πω ελεύθερα την γνώμη για πολλά πράγματα στην χώρα, να εκφράσω άποψη για πολιτικά γεγονότα αλλά και στρεβλώσεις (όπως τις κατανοώ εγώ).

Έχω δεχθεί αντίστοιχα σχόλια επικριτικά για 'σκληρές' απόψεις και θέσεις τις οποίες πιστεύω ακόμα και τώρα. Δεν εκφέρω την απόλυτη αλήθεια και ούτε το έκανα ποτέ, είμαι κι εγώ μια φωνή σε ένα blog τίποτα παραπάνω ή λιγότερο. Όπως και στις προηγούμενες εκλογές και τις προ- προηγούμενες έτσι και τώρα μένω σταθερός στις απόψεις μου για την πρόθεση ψήφου.

Μάλιστα αφού διάβασα τα post των Μ.Τζεμεπλίκου, Π.Βρυώνη, Γ. Τ είπα κι εγώ να προσθέσω κάτι σχετικό.

Η ΔΡΑΣΗ εκφράζει σε μεγάλο βαθμό τις ιδέες και απόψεις που πιστεύω εδώ και χρόνια, για το εξαιρετικά στρεβλό και ανίκανο κράτος που έχουμε δημιουργήσει, για το τι πρέπει να γίνει  γρήγορα και χωρίς άλλες σάλτσες και 'περίμενε λίγο να δώ κάτι' λύσεις. Σαν πολίτης απαιτώ ένα καλύτερο, πιο ευέλικτο και πιο φτηνό κράτος - μιας και για την ώρα δεν λαμβάνω ούτε το ελάχιστο των υποτιθέμενων υπηρεσιών που πληρώνω. Θεωρώ τον κρατισμό ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας αυτής και θεωρώ ότι όσο πιο γρήγορα και άμεσα ξεκινήσει η διάλυση των 'βασιλείων΄ που έχουν δημιουργηθεί από την μεταπολίτευση και μετά τόσο πιο εύκολα θα περάσουν οι όποιες αλλαγές. Ο Έλληνα έχει γίνει εδώ και 30 χρόνια πελάτης και ξέχασε να είναι πολίτης. Το βλέπω κάθε μέρα στον δρόμο, στην παρέα, στην κοινωνία. 

Με ενοχλούν αφάνταστα χρόνια τώρα φαινόμενα όπως ο συνδικαλισμός, η προστασία θεσμική και μη σε κάστες και συντεχνίες επαγγελμάτων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, η  μη απόδοση δικαιοσύνης άμεσα σε πολίτες αλλά και πολιτικούς. Θέλω να αλλάξουν όλα τα παραπάνω και το πιο σημαντικό δεν θέλω σχέδια, ούτε λόγους, θέλω πράξεις.

Δεν επιθυμώ να σκύψω το κεφάλι αλλά ούτε να σφίξω το χέρι σε κανένα πολιτικό που βγαίνει να ζητιανέψει την ψήφο μου - είμαι πολίτης και επιλέγω μόνος μου (άσχετα αν είμαι σωστός ή όχι) ποιον/ποια να με αντιπροσωπεύσει.  Δεν θέλω πολιτικούς ζητιάνους, ψεύτες, απατεώνες με μίζες, εραστές της εξουσίας, αγράμματους ή ναυάγια της ζωής. 





6 comments:

  1. το θεμα ομως ειναι και ιδεολογικο. Σαφως και ειναι αυτοκτονια να ψηφισουμε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αλλα 30 χρονων σκεπτομενο ατομο (κατι τετοιο με θεωρω) να ψηφισω κόμμα φιλελεύθερο και να περιμένω αλλαγές είναι τουλάχιστον γραφικό. δυστυχως ή ευτυχώς στην παγκόσμια ιστορία όλες οι αλλαγές υπέρ της κοινωνίας ήρθαν από τα αρίστερα. οσο παράξενο και αν ακούγεται αυτό ισχύει.

    ReplyDelete
  2. Συμφωνώ με την επιλογή της Δράσης και αναγνωρίζω τις παθογένειες. Συμφωνώ με τις απόψεις του κόμματος αυτού και μάλιστα προτίθεμαι να το ψηφίσω.

    Παρόλα αυτά χτες σε μια κουβέντα που έκανα σκέφτηκα το εξής. Τα κράτη της Δ.Ευρώπης και των ΗΠΑ είναι το λίκνο του νεοφιλελευθερισμού σε οικονομικό επίπεδο αλλά και στο πολιτικό. Ένα μοντέλο που θα ήθελα να το δω και στη χώρα μου και αν δεν κάνω λάθος πρεσβεύουν τα κόμματα της Δράσης (και της Δημοκρατικής Συμμαχίας). Ο παρεμβατισμός του κράτους είναι μικρός, οι διαδικασίες απλές σε αντίθεση με το κράτος με τις παθογένειες που αναφέρονται. Όμως το σύστημα αυτό δείχνει να χωλαίνει και κει. Κάνω λάθος;

    Η κρίση ξεκίνησε από τις ΗΠΑ. Πλέον ενημερωνόμαστε πως κράτη σαν τις αγαπημένες μου Κάτω Χώρες (Ολλανδία, Βέλγιο). Η κατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο το ίδιο και παίζονται παιχνίδια και σε άλλα οικονομικά ισχυρά κράτη. Δεν είναι κράτη νεοφιλελεύθερα σε μάξιμουμ βαθμό; Γιατί η συνταγή δεν δουλεύει εκεί; Τι θα γίνει σε μας αν ακολουθήσουμε κατά γράμμα ένα τέτοιο πρόγραμμα;

    Σίγουρα είναι σε καλύτερη μοίρα από εμάς αλλά η ιστορία θα το δείξει αν το νεοφιλελεύθερο σύστημα θα πετύχει.

    ReplyDelete
  3. @Andreas συμφωνώ - το σύστημα χωλαίνει και εκεί - δεκτό. Είμαι οπαδός όμως του iterative development - μικρές αλλαγές αλλά συνεχείς. Ίσως αυτό που με έχει κουράσει στην Ελλάδα είναι.
    1) ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά ούτε σύστημα ούτε ιδεολογία - δηλαδή δεν επικρατεί τίποτα ούτε αριστερά ούτε δεξιά ούτε το κέντρο - σαν πολιτική
    2) το σύστημα που υπάρχει που είναι ουσιαστικά η πεμπτουσία του μπουρδέλου κάποιοι το θεωρούν ως επίτευγμα
    3) καμία αλλαγή προς καμία κατεύθυνση - απλά...προχειρότητα και φόβος για την αλλαγή.

    ReplyDelete
  4. Απέχω εκατομμύρια μίλια από το να πω ότι συμπαθώ τη ΔΡΑΣΗ και γενικά την νεοφιλελεύθερη ιδεολογία αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα... Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω, ειλικρινά χωρίς διάθεση χλευασμού, είναι γιατί ΔΡΑΣΗ κι όχι Δημοκρατική Συμμαχία, άλλο ένα κόμμα που κινείται στον πολιτικό χώρο του φιλελευθερισμού? Υπάρχουν (για σένα) διακριτές διαφορές και αν ναι ποιες?

    ReplyDelete
  5. Καμία διάθεση χλευασμού, συμπαθώ σε ένα βαθμό την Ντόρα, λέει κάποιες αλήθειες Τώρα πια. Με ενοχλού πρόσωπα σαν τον Μαρκογιαννάκη...χωρίς διάθεση χλευασμού!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Είναι λογική η απάντησή σου και κάπου εκεί κινείται το δικό μου σκεπτικό όσον αφορά τον φιλελευθερισμό ο οποίος προτάσσει την αλλαγή και την ανανέωση των βασικών δομών του κράτους και της πολιτείας αλλά εκφράζεται μέσω ανθρώπων οι οποίοι υπηρέτησαν από θέσεις εξουσίας το φαύλο πελατοκεντρικό πολιτικό σύστημα της χώρας όπως η Ντόρα και ο Μάνος αλλά και (φαιδρές προσωπικότητες) όπως ο Μαρκογιαννάκης...

      Delete