Sunday, May 29, 2011

JHUG Συνάντηση Μαΐου 2011 εντυπώσεις

Την Τετάρτη
Ήταν μια ιδιαίτερα ενεργή εβδομάδα για την κοινότητα μας. Την Τετάρτη το απόγευμα - μερικοί από εμάς αφήσαμε πίσω την επανάσταση στην πλατεία Συντάγματος και βρεθήκαμε για σχεδόν 2 ώρες με τον γνωστό σε πολλούς Arun Gupta της Oracle πια, να ενημερωθούμε και να συζητήσουμε για το νέο J2EE spec αλλά και τον GlassFish application Server. Μπορείτε να διαβάσετε για τις εντυπώσεις του εδώ.

Το Σάββατο
Χθες Σάββατο γύρω στους 20 γενναίους και γενναίες δώσαμε ξανά ραντεβού στο Colab Athens.


Θα ήθελα να ευχαριστήσω  προσωπικά τους ανθρώπους του Colab (Σταύρος, Σπύρος) για την φιλοξενία τους αλλά και γενικότερα την συνεργασία  αυτή την εβδομάδα.  Το JHUG βρήκε ένα σπίτι για την season που μας πέρασε και λύσαμε έτσι με τρόπο φτηνό και ευέλικτο τρόπο το πρόβλημα της στέγασης των μηναίων meet-up μας. Κοινότητα χωρίς meet-up δεν υπάρχει, το ήξερα και το ξέρω εδώ και πολλά χρόνια - φέτος νομίζω ότι επιστρέψαμε πια αρκετά δυναμικά και θέλω να ελπίζω σε ακόμα καλύτερες μέρες.

Οι αριθμοί μας δεν είναι μεγάλοι 30-40 -50 άτομα αλλά προσωπικά δεν με ενδιαφέρει και τόσο. Οι καλύτεροι των καλύτερων είναι εκεί, άνθρωποι που αποφασίζουν άσχετα με την ηλικία και τις υποχρεώσεις τους να δώσουν το κάτι παραπάνω για το επάγγελμα τους. Ο προγραμματισμός, η σχεδίαση και υλοποίηση συστημάτων είναι τέχνη και μόνο όσοι αντέχουν και ενδιαφέρονται πραγματικά ξεχωρίζουν. Νομίζω ότι τα ενεργά μέλη του JHUG και της καθε τέτοιας κοινότητας είναι τέτοιοι επαγγελματίες που οι εργοδότες τους θα πρέπει να είναι περήφανοι που τους έχουν στις τάξεις τους (ελπίζω να υπάρχει ανάλογη ανταπόκριση).

Φ.Σταματελόπουλος (Twitter, Linkedin) - Αρχιτεκτονική του eudoxus.gr
Ο Εύδοξος είναι το σύστημα το οποίο όλοι οι Έλληνες φοιτητές διαχειρίζονται της αιτήσεις για την παραλαβή των πανεπιστημιακών του συγγραμμάτων. Η παρουσίαση του Φώτη ήταν πραγματικά ενδιαφέρουσα γιατί με πολύ κατανοητό τρόπο αλλά και πάθος μας μίλησε για τα προβλήματα αλλά και δυσκολίες τεχνικές που είχε το συγκεκριμένο εγχείρημα.  Είδαμε και μιλήσαμε για την αρχιτεκτονική του και μπορέσαμε να μάθουμε πως συγκεκριμένα κομμάτια του puzzle (τεχνολογίες, framework server) τα πήγαν σε περιπτώσεις high load ή rapid development. Σημείωσα ήδη 1-2 πράγματα απο την τεχνική παρουσίαση και ευχαριστώ τον Φώτη που ήταν ανοιχτός να μιλήσει για τις επιλογές του και να μοιραστεί σε μια ομάδα developers εμπειρίες αλλά και να πει την γνώμη του. Μας λείπουν τέτοιες παρουσιάσεις αλλά και attitude στην Ελλάδα και εύχομαι να τον ξαναδώ σε μια μελλοντική παρουσίαση ή κάποιον άλλο σε παρόμοιο θέμα. Νομίζω ότι υπάρχει αρκετό potential εκεί έξω με Ελληνες developer/ architect να αφεθούν και να δημιουργήσουν λύσεις που δεν έχουν να ζηλέψουν πολλά με λύσεις που διαβάζουμε σε site του εξωτερικού αρκεί η Ελληνική αγορά και οι Ελληνικές εταιρίες πληροφορικής να ωριμάσουν ανάλογα.

Μάξιμος Σαπρανίδης (Twitter, Linkedin) : Εισαγωγή στο JAIN SLEE 
O Μάξιμος είναι ένα νέο μέλος του JHUG (ηλικιακά). Είναι ένας από τους λίγους νέους developer /φρέσκος απόφοιτος που τόλμησε να παρουσιάσει μπροστά σε κοινό μέρος της πτυχιακής του. Μόνο γι' αυτό θα ήθελα να τον συγχαρώ και θα ήθελα να δω και άλλα παιδιά που ξεχωρίζουν για το ενδιαφέρον τους αλλά και τα developer skills τους , να τολμήσουν και να ενεργοποιηθούν στα πλαίσια της κοινότητας. Το JHUG με τις μικρές παρουσιάσεις τους αλλά και το οικογενειακό κλίμα μπορεί να είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για κάποιον να παρουσιάσει τις σκέψεις τους ή την δουλειά του. Το έχουμε πει πολλές φορές, άσχετα με τις γνώσεις και την εμπειρία του καθένα ΟΛΟΙ έχουμε να μάθουμε κάτι νέο από κάποιον άλλο. Η παρουσίαση ήταν κάτι νέο για μένα και μάλιστα μου κέντρισε το ενδιαφέρον γιατί με την πρόσφατη επαγγελματική μου αλλαγή άκουσα πράγματα που μόλις πριν μερικές μέρες άκουγα για πρώτη φορα - μιας και έκανα και εγώ την βουτιά στο χώρο των telecoms και των ιδιαίτερων συστημάτων τους. Το JSLEE είναι ένα specification - βασισμένο στην λογική και το παράδειγμα του  J2EE  που υπόσχεται να γίνει η βάση έτσι ώστε στο μέλλον να σχεδιαστούν πάνω του συστήματα τα οποία έχουν να κάνει με τους τηλεπικοινωνιακούς providers αλλά και τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Η αρχιτεκτονική του αλλά και τα εργαλεία στα οποία βασίζεται (Java) μπορούν να υποσχεθούν πιο γρήγορη και ευέλικτη υλοποίηση ενώ το learning curve για έναν business oriented (j2ee) developer στο κόσμο των τηλεπικοινωνιακών services είναι μικρότερο.Μια από τις πιο διάσημες υλοποιήσεις του  JSLEE  είναι το mobicents project


Αυτά ...καλά να java-ρετε!


Μπορείτε να δείτε λίγες φωτό εδώ.

το πραγματικό μας matrix

Ζω μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες εδώ και 1-2 χρόνια την περίοδο της κρίσης χρέους όπως έχει ονομαστεί. Ανήκω σε μια ομάδα ανθρώπων που βρίσκουν την σημερινή κατάσταση  πάρα πολύ λογική - δεν μου κάνει εντύπωση τίποτα, ούτε οι αριθμοί ούτε οι εξελίξεις.

Λυπάμαι που δεν είχα τις γνώσεις αλλά και τα οικονομικό- κοινωνικά reflex να μπορέσω να διατυπώσω καλύτερα τις απόψεις μου παλιότερα ή να συνειδητοποιήσω την πραγματική μου θέση σαν πολίτης αυτής της χώρας αλλά και σαν μέρος της παγκόσμιας κοινότητας, πόσο μάλλον της παγκόσμιας οικονομίας.

Μέρος της αντίδρασης μου εδώ και χρόνια μέσα από αυτό το blog ίσως ήταν τα λίγο άγαρμπα post κατά συγκεκριμένων ομάδων επαγγελματιών, καταστάσεων αλλά και στρεβλώσεων ελληνικής φύσης - βλέπε δημόσιο, βλέπε οικονομικές κλίκες, βλέπε ανομία και άλλα πολλά. Συνεχίζω να πιστεύω ότι όλα τα παραπάνω μέσα στην γενική άσχημη κατάσταση βοήθησαν να γίνει ακόμα χειρότερη η ειδική Ελληνική περίπτωση. Παρακαλώ αφιερώστε λίγα λεπτά να διαβάσετε μια αρκετά ειλικρινής και ωμή άποψη από την Δ.Ανδρεάδη με καλύπτει απόλυτα.
Έχω δεχθεί φραστικές επιθέσεις σε αυτό το blog έχω στιγματιστεί με διάφορα στερεότυπα απο διάφορα πολιτικά και μη παπαγαλάκια της ελληνικής blog- όσφαιρας αν και εγώ ο ίδιος δεν πιστεύω ότι κάνω κάτι ιδιαίτερο ούτε πρεσβεύω τα συμφέροντα κάποιον - το μόνο που νομίζω ότι κάνω είναι να γράφω με βάση την λογική. Αν η λογική η δική μου είναι λάθος (πράγμα πιθανό για πολλούς) τότε κάνω επικλήσεις στους θεούς του πραγματισμού για να μου δώσουν εξήγηση για όλες τις ελληνικές στρεβλώσεις. Μικρές και μεγάλες. Δες εδώ. Πλούσιος δεν είμαι, βολεμένος δεν είμαι , γλυφτράκι κόμματος δεν είμαι, αγανακτισμένος δεν είμαι, είμαι όμως αγχωμένος και απογοητευμένος εν μέρη με το μέλλον. Δεν έχω ώρα για επανάσταση, όχι τουλάχιστον αυτή που ο μέσος Έλληνας θεωρεί επανάσταση. Πριν 3 εβδομάδες είδα γύρω μου να αδειάζουν γραφεία  (δεν άκουσα από φίλο, δεν μου είπαν ) τα γραφεία γύρω μου αδειάζουν, όπως κλείνουν και τα μαγαζιά στην γειτονιά. Πριν 1 μήνα βγήκα και εγώ έξω στην αγορά εργασίας να αναζητήσω το μέλλον μου. Δεν έχω χρόνο για επανάσταση γιατί δουλεύω δεν κοροϊδεύω τον κόσμο, δεν καταστρέφω, θεωρώ ότι είμαι λίγο πιο μορφωμένος και έξυπνος από το να κλείσω το μυαλό μου μέσα σε γενικόλογες απόψεις. ' να φύγουν αυτοί  να έρθουν άλλοι, να πληρώσουν οι άλλοι όχι εμείς, να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν πριν'.

Τίποτα απ'' όλα αυτά δεν θα γίνει - αυτή είναι η νέα τάξη πραγμάτων παγκόσμια και εγώ πραγματικά δεν έχω τις γνώσεις ή τις τεχνικές λύσεις για να σας πω πια είναι η λύση. Για την ελληνική πραγματικότητα η οποία από μόνη της κάνει τα πράγματα ακόμα πιο ανώμαλα μπορώ να σας προτείνω πράγματα - δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια. Βαθιά μέσα του ο κάθε λογικός Έλληνας ξέρει. Ξέρει τι είναι το σωστό όταν ο γείτονας σου παρκάρει πάνω στην διάβαση των πεζών ή στους πεζόδρομους, όταν πετάς το τσιγάρο έξω από το αμάξι, όταν αγνοείς τους νόμους, όταν προσπαθείς να κλέψεις το κράτος, όταν ψηφίζεις πολιτικούς γιατί ελπίζεις να σε βολέψουν και σένα (οι άλλοι μπορούν να πάνε να γαμηθούν λες), όταν καταστρέφεις την πόλη σου αλλά το σπίτι σου λάμπει, όταν αναζητάς λύσεις απο τον θεό (ο θεός δεν είναι εκτεθειμένος σε ελληνικά ομόλογα μπορώ να σε διαβεβαιώσω γι'αυτό).

Η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε ένα μεγάλο οικονομικό matrix. Εδώ στην Ελλάδα είμαστε κάποτε σχετικά φτωχοί και συνεχιστές της μεταμοντέρνας φεουδαρχίας που μας έμαθαν οι 'φίλοι μας Τούρκοι', κάποια στιγμή μπήκαμε σε ένα club Ευρωπαϊκό και λαδώσαμε το εντεράκι μας. Ας μην κρυβόμαστε το βιοτικό μας επίπεδο ανέβηκε. Είμαστε τόσο άχρηστοι και ανοργάνωτοι που περιμέναμε το 2004 και τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να φτιάξουμε ΜΕΤΡΟ στην Αθήνα ή ένα αεροδρόμιο. Συνειδητοποιείστε το μεγαλείο μας. Τώρα βγαίνουμε και εμείς στις πλατείες μαζί με άλλους Νότιου - ο καθένας με τα δικά του λάθη.

Ξέρεις τι μου ήρθε στο μυαλό. Τίποτα απ' όλα αυτά δεν θα γινόντουσαν, σε καμία χώρα αν η ηρωίνη του εύκολου και φτηνού δανεισμού παγκόσμια συνέχιζε να ρέει στις οικονομίες  των Νοτίων και γενικότερα παγκόσμια αδυνάτων. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι επαναστάσεις και ο αγανακτισμός είναι άδικος ή δεν πρέπει αν γίνεται (συμφωνώ εν μέρη απλά προσωπικά προτιμώ να συνεχίσω την σκληρή δουλειά και να μάχομαι) αλλά απογοητεύομαι λίγο γιατί συνειδητοποιώ το μεγάλο Matrix το οποίο ζούμε. Φτηνός δανεισμός και πριν 10 χρόνια που δεν είχαμε κρίση, όλα καλά και ωραία μάλιστα όχι μόνο καλά αλλά κάποιοι ήθελαν να αρμέγουν πιο πολύ. Και τότε βέβαια ηθικά και οικονομικά ήμασταν καταδικασμένοι - αλλά όταν τρέχει η ηρωίνη κανένας μας  (και εγώ μέσα να μην το παίζω σοφός) δεν το σκέφτηκε. Ανήθικη ήταν η κατάσταση και τότε ανήθικη είναι τώρα. 


Αμφιβάλλω αν με το να κάθεσαι και να πίνεις 1-2 μπύρες στην πλατεία θα αλλάξεις κάτι ίσως να ήταν καλύτερο αν έδινες μία μάχη για τις μικρές καθημερινές στρεβλώσεις κοινωνικές και οικονομικές ίσως να ήταν πιο χρήσιμο. Ταπεινή άποψη.

Thursday, May 26, 2011

on the road again

Αυτή την εποχή αγαπητό μου ημερολόγιο όλα φαντάζουν πιεστικά. Μερικά μπορεί να είναι μερικά μπορεί να τα νιώθω εγώ έτσι για να είμαι ειλικρινής. Αυτή η πίεση σε κάνει να μονολογείς παραπάνω, να σκέφτεσαι ακόμα πιο πολύ και μερικές φορές να πιάνεις τον εαυτό σου να κουτουλάει στα τζάμια του Μετρό καθώς διασχίζεις πια την πόλη από την μία άκρη στην άλλη. Αυτή η ρευστότητα...πραγματικά its not my type.
Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν με εμπόδισαν να θέλω να γράψω για την επιστροφή μου στο τιμόνι μετά το ατύχημα - έτσι να έχω να το θυμάμαι. Δεν περίμενα να έχω κάποιο πρόβλημα ούτε φοβία και έτσι ήταν σαν νεράκι. Απο την άλλη δεν ξέρω ακόμα πότε θα αξιωθώ να καταφέρω να αποκτήσω τις δικές μου ρόδες. Anyway υπάρχουν άλλες προτεραιότητες.

Θα επανέλθω είμαι σαν ένα λειτουργικό που σιγά σιγά σηκώνει ξανά τα service και τους δαίμονες του.



 

Tuesday, May 17, 2011

transiting


Σαν άνθρωπος και εργαζόμενος. Οι μαζεμένες αλλαγές πέφτουν βαριές τελικά αν γίνουν όλες την ίδια στιγμή. Ελπίζω αυτό το άγχος να υποχωρήσει κάποια στιγμή.Η μεγάλη υπομονή είναι μάλλον ένα χάρισμα που ακόμα δεν έχω κάνει master. Ευχαριστώ τους φίλους και γνωστούς.

bear with me...

Saturday, May 14, 2011

Πράγα άχ Πράγα!

Μια από τις πιο όμορφες πόλεις που έχω επισκεφθεί.Δεν ξέρω τι να πω και πως να το περιγράψω. Κομμένη σε 2 μέρη από το ποτάμι (Vitana), τα τεράστια και πολλά κάστρα / σχετικά κτήρια, μέσα στον τουρισμό αλλά συνάμα απλή και εύκολη στο περπάτημα. Φτηνές μετακινήσεις, φτηνό και καλό φαγητό. 'Ομορφος λαός οι Tσέχοι (ας το παραδεχτούμε χαχα), ξέρουν Αγγλικά μπορείς να συνεννοηθείς. Είναι λίγο απότομοι όταν πας να τους ρωτήσεις 2 φορές το ίδιο πράγμα αλλά γενικά θα τα πας καλά. Δεν ένιωσα τόσο μεγάλο κίνδυνο σε σχέση με αυτά που διάβαζα για έγκλημα του δρόμου απο την άλλη μπορεί να ήμουν τυχερός.Θα ήθελα να ξαναπάω σίγουρα. Μερικές φωτό και ένα ευχαριστώ στον καιρό που ήταν φοβερός - καλοκαιρινός! Και στα δικά σας σύντροφοι!


το ελληνικό γελοίο μεγαλείο.

Στην Ελλάδα μας έχει φάει η λαγνεία του ένδοξου παρελθόντος, η μεγαλομανεία και τα διάφορα εθνικά και πολιτικά μας συμπλέγματα. Καθώς ταξιδεύω μία στο τόσο στην Ευρώπη διακρίνω άλλοτε χωρίς δισταγμό και άλλοτε με ευγένεια αυτό το βλέμμα της ντροπής. Τα ανέκδοτα και οι ερωτήσεις για τους κουτόφραγκους Έλληνες. Δεν ξέρω αν το έχετε πάρει χαμπάρι - αλλά έξω γελάνε μαζί μας και μάλιστα big time. Επειδή αγαπάω και ακόμα νιώθω υπερήφανος που είμαι Έλληνας άλλο τόσο ντρέπομαι τα τελευταία χρόνια. Δεν μπορώ να το σταματήσω, δεν μπορώ να σταματήσω την λογική και την πραγματικότητα που εξελίσσεται μπροστά μου. Όσο και να θέλω να το παίξω χαλαρός για κάποιο λόγο νιώθω άσχημα που στα τραπέζια γνωστών μιλάνε για την Ελλάδα και γελάνε ή κατακρίνουν. Οι πιο πολλοί είναι άνθρωποι σαν και μας δεν κάνω παρέα με πολιτικούς ούτε image makers αλλά θα ήθελα να μην γελάει κανείς με την χώρα μου και την κατάσταση της. Δεν μπορώ να τους σταματήσω, να τους πω τι ότι δεν φταίγαμε  εμείς, ότι φταίει μόνο το euro και οι Αμερικάνοι. Το να αγαπάς την πατρίδα σου δεν είναι να παίρνεις ένα ματσούκι και να χειροδικείς ενάντια σε κάθε καημένο που βρίσκεται μπροστά σου. Νομίζουμε ότι όλοι οι μετανάστες γουστάρουν να βρίσκονται στην Ελλάδα, μια ξεπεσμένη χώρα σε σχέση με αυτό που τους υποσχέθηκαν. Αυτοί με τα όπλα στο χέρι που τώρα προασπίζουν με το δικό τους τρόπο το νόμο και τάξη μάλλον ξέχασα ότι μεγάλο ποσοστό των σύγχρονων ελληνικών οικογενειών είχαν μετανάστες στην Γερμανία, την Αμερική την Αυστραλία. Απ΄ότι έμαθα σαν παιδί ο Γερμανός δεν θεωρούσε τον παππού μου που δούλευε στις φάμπρικες και στους δρόμους κάτι το ιδιαίτερο - αλλά δεν τον λιντσάρισε ποτέ. 

Φυσικά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι όχι μόνο πρέπει να βρεθούν οι υπαίτιοι του εγκλήματος στο κέντρο αλλά και να τιμωρηθούν παραδειγματικά! Αυτό σίγουρα δεν θα λύσει το πρόβλημα της οικογένειας που έχασε αυτό τον άνθρωπο άδικα. Ποιος θα ήθελε να είναι στην θέση τους ποιος..όσο και αν όλοι δείχνουν την μεγαλοσύνη τους και κατανόηση - κανείς μας δεν μπορεί να καταλάβει τον πόνο τους. Εδώ πεθαίνει ένας δικός σου άνθρωπος από βαθιά γηρατειά και δεν μπορείς να το χωνέψεις πόσο μάλλον μια δολοφονία. 

Όταν λοιπόν έχω λάθος πιστεύω πάντα ότι χρέος μου είναι να κοιτάξω το δικό μου μερίδιο της ευθύνης και να λάβω μέτρα πριν ξεκινήσω να καταλογίζω ευθύνες. Νιώθω ότι μόνο μικρή μερίδα του Ελληνικού λαού είναι έτσι και αυτό δείχνει και η σημερινή κατάσταση. Η χώρα μας έχει βασικό πρόβλημα ανομίας συνειδητής και μη. Ούτε εμείς οι ίδοι οι πολίτες σεβόμαστε τα πιο μικρά ούτε τα πιο μεγάλα. Επιλέγουμε πολιτικούς με την ίδια λογική που δεν θα σεβαστούν την ψήφο μας ούτε την χώρα μας. Φοροδιαφεύγουμε, πετάμε την τσίχλα μας έξω από το παράθυρο, παρανομούμε στους δρόμους είμαστε οι απόγονοι των τσιφλικάδων είτε αυτό είναι μια έκταση μια δουλειά ή μια θέση parking έξω από το σπίτι που βάζουμε κουβά για να μην μας την πάρουν. Όταν αυτή η ανομία γίνεται de-facto και η κατάσταση ξεφεύγει και εξωτερικοί παράγοντες όπως μετανάστες είναι μέρος της - τότε ξυπνάνε - αναζητούμε μάρτυρες να σταυρώσουμε και να επανα-προσδιορίσουμε την σχέση μας με τους νόμους. Μια σχέση που την έχουμε χάσει εδώ και καιρό. 

Αν εμείς οι ίδοι δεν αλλάξουμε ΤΩΡΑ απο τα πιο μικρά και πιο μεγάλα η κατάσταση θα γίνεται πιο ζοφερή. Σήμερα ήταν ένας μετανάστης αύριο ένας δικός μας, μεθαύριο ομάδες ανθρώπων.

Έλληνες τσιφλικάδες..επαναστατήστε ή ασφάλεια δεν βρίσκεται μέσα στα μικρά σας φαίουδα!




My favorite iPhone apps while travelling around the world.

My iPhone4 is indeed my must have device in every business or leisure trip I happen to do around the world. It is not only my phone (which I don't use much as a phone) - its my map, my source of info when I am abroad, it is my source of cheap communication especially when I am in wifi areas through the use of several ip based services. Last but not least it is my camera to capture my moments.

I am a bit amazed that there still lots of people (friends of mine) that do not utilize the power of the App Store in terms of exploring some handy and useful applications available. As a traveller (not so frequent as I would like to be) I would like to elaborate on some of the must have apps during being abroad either for leisure or business!

Communication - Getting in touch with family/friends/colleagues.

Kik Messenger : It is text messenger (similar to BlackBerry Talk or the WhatsUp messenger available in Android and iPhone). The beauty of Kik is that is free and especially when you are within a wifi area you may send as many messages to your contacts and images as you want. The integration of Kik on the iphone is really excellent and the received messages are similar to the SMS functionality and user experience. The nice thing is that Kik is also available on other platforms like the Android or WindowsPhone so in case your friends/ wife/ colleague happen to have a different phone from you - you can still communicate with them. The app is very simple to use and very reliable. They use a well known ip pased technology for messaging and the overall infrastructure is web based!

Viber is at the moment available for the iPhone and there is a beta for Android. It is a voice over IP application similar to skype but with no video. Eventually this is what I really like - no video just voice and messages. Lately they added similar functionality for messaging (like Kik) so they offer quite a complete solution. Within wifi areas viber performs very well (of course you are always limited to the quality of you internet connection but that applies for everything). I have tested it on 3G mode as well and it is again a matter of how stable and reliable your 3g connection is. Eventually the quality of voice and communication when your line performs well is really great- it just like on the real phone. Sometimes when I am @ home I prefer receiving calls on Viber since my actual phone (cell) reception is really bad on my area and I can not speak for more than 10 seconds. The power of Vo-Ip I would say. The integration and user experience on the iPhone is really smooth (for me is really important) and accepting calls with Viber is like accepting your regular phone calls.

Exploring - Local venues/ restaurants or your finding your way around.


Foursquare: It started as a game with my best friends / girlfriend using Foursquare. Joking about who is a mayor or commenting on each others 'check ins'. Eventually if you pass this stage of playing with foursquare you will discover that especially when being abroad is a good source of finding your way around and getting tips and infos for places nearby. I know lots of people have privacy issues and I can really understand their concerns it is really a matter of choice. It is the same choice we do when we create a facebook account and upload pictures or adding statuses. During my last trip I used Foursquare to navigate and find places like restaurants or must visit site seeing venues, check on the fly for tips or comments regarding places I was visiting for example if the X restaurant is good or finding information like opening hours or wifi reception around the city. Foursquare is a really handy application especially when you are on a tourist mode. You may minimize at a certain extent your surprise or sudden surprises when visiting new places just by reading tips and comments! I am really very serious on adding tips as well since I am helping this knowledge base to expand and of course offer more complete information to any future visitor. So it is a bit crowd sourcing as well!


Heat Tracker by Foursquare: So what this little evil application does is to provide geolocated statistics regarding the check in / trends of Foursquare people and map them in a google maps fashion. So when lots of people for example check in on the national museum HeatTracker will update it's list of hot places nearby and put a mark on your map indicating that several people are there. The statistics are not 100% real time but more or less accurate, meaning that are not update every second but in a few minutes. The application is handy for people that really like busy places when travelling abroad and what to know if there is any busy restaurant or bar nearby. It is really cool as a concept, then again there are some people concerned with the privacy - I can not comment on that - it is a gain a matter of choice. In order to use Heat Tracker you don't have to be a Foursquare user. At the same time even in Foursquare you can not make your check ins public so they wont be gathered (I assume) on the statistics of heat tracker.


Maps, Lonely planet and others: Before starting a trip it is really useful to login to the AppStore and search available applications related to the places you are going to visit. My fist stop would be the LonelyPlanet travel guides. For a quite reasonable amount of money (cheaper than the paper guides you will find in the airport) you can download to your device a whole bunch of information about the place you about to pay a visit. Most of the major cities of the world are being covered by the service. I have tried some of them. There are cases that the information is REALLY good and some other it is considered ok. The best thing though is the fact that lonely planet has an off-line map of the city you are visiting so you can spot off-line - you way around or find related places (if they exist in the app's index) using your current GPS location.

During my last trip to Prague I found several other free alternatives. Some of them were really handy and easy to read or use. So I am encouraging each one of you willing to have a guide on his phone to experiment a bit with the offerings on the App Store and download the guider/app that he/she finds really attractive. The era of paper based guides its over - and you will be amazed how many FREE stuff exist in the AppStore. You will also find several applications related to local information about the city such as city transport guides, museum guides etc - these are really nice to have!

Shrinking your data cost - when roaming.

Data plan roaming sucks.
We all know that when travelling abroad roaming charges are a real pain for you and your wallet. It is very unfortunate IMHO that in the year 2011 to be charged ridiculous amount of money for using the same infrastructure and the same data plan. We all have to pay attention on our phone settings when travelling abroad and disable by default roaming and data communication. There are cases though that your data plan may be handy - maybe because you really want to use one of the apps above and you are not within a wifi area. I have personally did it several times an of course paid the price in my monthly bill. Lately in the EU in order to protect the users/customers they have applied a limit of 60 euros to roaming data charges. So if have been constantly using your data plan your provide calculates on the fly you charges and when they reach the above limit an SMS is being sent notifying you that you data plan is being blocked unless you wish to continue by sending an acknowledgement.

Onavo: I discovered Onavo from a twit of NikosD and I have to thank him because the app is really handy. So what Onavo does is that when you are enabling your data plan (either you are abroad or in your country) on the background will try to compress some of the data going in and out from your application and that results to small data plan charges since the amount of data is a bit less. The application by default automatically detects and compresses data for some well known apps like google maps, email activity,web browsing, foursquare, GPS through the cell, Facebook, Twitter but not ALL. I think they have quite a broad coverage of the well know apps. For the apps not supported no shrinking occurs.I have used Onavo in my last trio and I managed to reduce the amount of data to something like 30-40% which is very nice. It is a really a handy app and eventually you save some money. The reporting mechanism provided gives you an accurate activity map of your use and charges!

I would love to 'hear' your comments or suggestions related to travelling around with your iphone and using related apps. Happy and safe trips around the world!

Links on this post:
  1.  Kik Messenger
  2.  Viber
  3.  Foursquare
  4. Heat Tracker by Foursquare
  5. Lonely planet 
  6. AppStore 
  7. Onavo

Friday, May 13, 2011

that felt..weird but its ok..keep walking blogger!

I have to admit I felt quite weird when I discovered that my blog (among others) was affected by this maintenance failure of Blogger (details here). It has been quite refreshing at the same time, to realize after a long time that I really consider my blog very important for my internet existence. Its part of me, of what I believe and is one of my few constant and reliable windows to the 'open world' where I can shout or whisper my ideas or feelings. 

As an IT person I can clearly understand that fuck-ups always happen with systems and always will happen - so it's ok, I mean no big deal or no harm done.  It's free after all (yes I know google crawls the content and does data mining etc ) but this is the price you pay. I really respect that they had the courage to explain the problem with a blog post and their explanation seems quite normal.

Overall, I am quite satisfied with their uptime over the years so I can live with such an extreme scenario - after all the system is back. So blogger team keep walking, it's ok, we all have to face failures from times to times. I am sure you became wiser with such an event and all the experience gained trying to resolve the problem will prove very handy in the short future where you plan to apply updates and changes to the core engine of blogger and the related features.


I really love my blog..this is what I've reminded myself today.

Thursday, May 12, 2011

αποφάσεις...

Πριν από 2 εβδομάδες βρέθηκα μπροστά από το πρώτο ερωτηματικό το επαγγελματικό και πήρα μια απόφαση συνειδητά και δυναμικά.

Σήμερα πήρα μια δεύτερη μεγάλη απόφαση που έχει μια μεγάλη ευθύνη και ρίσκο.Πάλι δεν σταμάτησα - η ζωή πρέπει να συνεχιστεί είπα, το πλάνο είναι πλάνο ακόμα και αν αποτύχω θα 'πέσω' με ευχαρίστηση ότι προσπάθησα! Όσο περνάει ο καιρός αρχίζω να φοβάμαι λιγότερο για πολλά.

Η εποχή των αποφάσεων δεν μπορώ να πω ότι είναι ευχάριστη αλλά αυτή η μαλθακότητα ίσως και η ρουτίνα στην ζωή μας μπορεί να μας έχει αποχαυνώσει λίγο.

Αισθάνομαι ότι υπάρχει κάτι ακόμα μπροστά μου...και δεν ξέρω αν θα με καταλάβεις ποτέ αλλά είναι πιο σημαντική από όλες τις άλλες - γιατί δεν έχει να κάνει με υποχρεώσεις υλικές, χρηματικές. Έχει να κάνει με την καρδιά. Η καρδιά δεν υπακούει σε λογική , δεν υπακούει σε τίποτα. Η καρδιά έχει την δική της agenda και τα δικά της deadline (μερικές φορές ακούγονται μην λογικά μη ρεαλιστικά αλλά αυτά είναι), παρόλα αυτά το πλάνο είναι πλάνο η ζωή πρέπει να συνεχιστεί και ακόμα και αν ΄πέσω' θα πω ότι προσπάθησα με όλη μου την καρδιά. 

Wednesday, May 11, 2011

Thoughts and moments from the EMEA JUG/Oracle User Group leaders meeting @ Prague

In the past 2 days I was lucky enough to visit the beautiful city of Prague, invited by Oracle to a mini JUG/ORacle community leaders meeting. If you are interested about the thoughts and ideas of other attendees please follow the #eouc twitter hash tag. I am going to provide my own view on this on this post.

Oracle is more than 2 years now 'parent' of our beloved Java Technology and is trying to make its way in the Java community/ developer world along with all the technology and product shipment details. They true acknowledge the fact that the Java developer ecosystem is quite different from their existing user community (we are mostly developers we create things rather than users). Towards the above point, Oracle is trying to bridge these two communities and of course try to prove that indeed was the right choice when it comes parenting the Java world. Despite the fact that still lots of people are afraid or Oracle (let's be honest) we can clearly see that is a far more organized and product oriented company comparing to beloved Sun Microsystems. They really do have a plan and they are making their way of sticking to a plan - shipping new versions of the Java language and the JVM. 

This mini conference was mostly around the relationship of Oracle and the developer communities and how we can both learn from each other and live along. Oracle clearly sees the potential and power behind the huge java developer community and the do work towards building trust. 

During this meeting I had the chance to meet again with  some eu based JUG leader  and friends, like Stephan from beJUG, Bert Ertman from NL JUG, A.Hashim from Egyptian JUG , Martijn Verburg from the London JUG who is one of the of co-authors of my personally long awaited Java7 developer book! It is always inspiring to meet with well know professional of the Java world - world wide. Trends, talks about the future of Java and many other things like politics and the financial crisis were  in our agenda within the breaks, the un-conference and during free time. After all the geeks are well rounded people when it comes to reality :D.

I had the chance to meet leaders from the other side of the river. The so called oracle user group/ club leaders. It was quite an interesting exercise for me - to note down the different culture behind these two communities, the user attitude and the developer attitude and how this relfects on the actuall user group activities and day to day community tasks. I am sure we have contributed to them quite a lot of tips and enthusiasm regarding running our community, tips & tricks. We have for sure more things to share and I am looking forward to see them more often in our developer conferences around europe / world.

I was also impressed by the reflects of the Oracle EMEA user group department and how they have listened to voices and ideas from last year regarding building bridges of communication between the company and the 'wild' Java developer world. I think that with the appropriat attitude, some more time (we all need time) we can try to co-exist and work towards the future of Java. I am personally a long time supporter of Java and I will always be so for me the first priority no matter the 'parent' company is the evolution and stability of the Java tech ecosystem. I am sure that there are thousand..may I say millions of Java developers our there that feel the same. So ...we really want Oracle to succeed and push forward Java - while trying to preserve the open-profile of the platform (as much as we can). 


I flying back to Athens full with a very positive feeling. I really had some interesting talks / and listened to new ideas /things. I truly believe that Oracle should continue investing more on the Java User Group Initiative world  wide and I guess this mistrust feeling will degrade gradually as long as we see clear evidence that our beloved Java Technology is evolving, is becoming more productive and remain the king (first- choice) for lots of developers world wide.

Last but not least, we were notified that the official JDK 7 launch is on July this year and Oracle will try to promote this big release with various kind of activities. I am happy enough that my country Greece is still listed in  the upcoming official Oracle Tech days so - we will have 2 official events from Oracle - something that was not always the case with Sun - even tough I clearly acknowledge the fact that Greece is considered as a small country (but with strategic position).


Sunday, May 08, 2011

Ναυτικές εικόνες και στιγμές...(πολλές και διάφορες)

Ένα από τα πράγματα που ζητάω κάθε χρόνο από τον πατέρα μου είναι μαγνητάκια (για το ψυγείο) από τις διάφορες χώρες/πόλεις/λιμάνια που επισκέπτεται καθώς και φωτογραφίες απο τις διάφορες δραστηριότητες της ζωής σε ένα φορτηγό πλοίο. Όπως έχω γράψει και παλιότερα εμείς οι μη ναυτικοί δεν μπορούμε να καταλάβουμε 100% το πόσο σκληρή και άχαρη είναι η πραγματικότητα σε ένα εμπορικό πλοίο.Ελπίζω τα παρακάτω set να σας δώσουν μια εικόνα. 



1. Καθαρισμός της επιφάνειάς του πλοίου απο τους διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς οι οποίοι μεγαλώνουν πάνω. Η συσσώρευση τους με τον χρόνο μειώνει δραστικά την ταχύτητα πλεύσης του πλοίου. Ο καθαρισμός γίνεται απο δύτες με μεγάλες μεταλλικές βούρτσες (μηχανικές) που τις πιέζουν στις επιφάνειες.





2. Saint Helena: Η σάντα Έλενα είναι ένα μικρό νησί στον Ατλαντικό. Υπό βρετανικό έλεγχο (σχεδόν) είναι το μέρος που στάλθηκε εξορία ο Ν.Βοναπάρτης αλλά και πέθανε εκεί. Το πλοίο καθώς διέσχιζε τον Ατλαντικό έπρεπε να αποβιβάσει ένα μέλος του πληρώματος για λόγους υγείας.



3. Επισκευές σε ναυπηγείο. Πρόσεξε το πραγματικό μέγεθος του πλοίου σε σχέση με τους ανθρώπους!



4.Όταν το πλοίο ταξιδεύει σε θάλασσες που δρουν οι σύγχρονοι πειρατές (Σομαλία πχ) πολλές φορές στήνονται αυτοσχέδιοι μηχανισμοί προφυλάξεις έτσι ώστε να δυσκολέψουν το έργο τους καθώς θα προσπαθήσουν να ανέβουν πάνω!



5. Φόρτωση πλοίου με τόνους σόγιας. Στις παραπάνω φωτογραφίες θα είδες πόσο μεγάλα είναι τα αμπάρια φόρτωσης (σαν πολυκατοικίες).

Saturday, May 07, 2011

Εντυπώσεις ενός mac user για το Ubuntu 11.04 aka Natty Narwhal

Παρατηρώ και δοκιμάζω linux distributions εδώ και πολλά χρόνια, το χρησιμοποιώ σε πολλές περιπτώσεις στην δουλειά (και θα το χρησιμοποιώ να υποθέσω) και γενικότερα έχω μια επαφή. 

Δεν είμαι day to day linux user ούτε το χρησιμοποιώ για development ή καθημερινή χρήση μιας και έχω βρει την ηρεμία μου και καλύψει τις ανάγκες μου με το MacOSX και τους υπολογιστές της Apple. Παρόλο τον ενθουσιασμό (ή φανατισμό για άλλους) για την Apple ποτέ δεν σταμάτησα να κοιτάω και να ενημερώνομαι για άλλα λειτουργικά. Σαν τυπικό σπασικλάκι / geek οφείλω να έχω έστω και μια μικρή συνεχή επαφή με πολλά και διαφορετικά λειτουργικά. Δεν σας κρύβω ότι ακόμα βοηθώ φίλους και γνωστούς με το να τους εγκαθιστώ windows ή να τους εισάγω στον μαγικό κόσμο της Apple. Άρα  10αδες windows pc-ια στήνω κάθε χρόνο και φροντίζω επίσης να μεγαλώνω τα hits μου σε apple switchers -χα χα.

Το Ubuntu για μένα είναι μια ειδική περίπτωση και θα ήθελα να γράψω μερικά πράγματα.Επειδή δεν είμαι hard core χρήστης αλλά απο ενδιαφέρον πραγματικό το παρατηρώ να εξελίσεται με το να δοκιμάζω distro σε δικά μου μηχανήματα - θεωρώ ότι ειμαι και λίγο αποστασιοποιημένος σε σχέση με το hardcore linux κοινό.  Οι χρήστες linux είναι κατα βάση άτομα με υψηλή γνώση στον τομέα της πληροφορικής ή για να το πω πιο ρεαλιστικά ξέρουν 1-2 πράγματα παραπάνω για τον  υπολογιστή τους και το λειτουργικό τους.Το επιβάλλει το ιδιο το λειτουργικό έτσι και αλλιώς εδώ και χρόνια μιας και δεν είναι κατα περίπτωση ready to go σε πολλά επίπεδα.(συνεχίζω να πιστεύω ότι ακόμα θέλει βήματα για φτάσει το επίπεδο χρηστικότητας/φιλικότητας του MacOSX)
Η τελευταία έκδοση του Ubuntu με εντυπωσίασε ομολογώ. Πρόσεξε, για να μην χαθούμε στις λέξεις όχι δεν θα παρατήσω το macosx και θα πάω σε linux (συγνώμη αν σε απογοήτευσα). Παρόλα αυτά εδώ και λίγες μέρες που το έχω  βάλει σε ένα παλιότερο pc laptop και το στήνω, βλέπω τεράστια βελτίωση σε πολλά πράγματα σε σχέση με παλιότερες εκδόσεις του. Τυχαίνει να χρησιμοποιώ το ιδιο μηχάνημα συνέχεια τα τελευταία χρόνια για τέτοια test (ένα γέρικο Acer Aspire 5602 WLMI). Παρόλο που έχω κάποιες γνώσεις εξαιτίας επαγγελματικής εμπειρίας να παίξω πιο βαθιά με παραμετροποίηση του - το παρατηρώ σαν απλός χρήστης και το κρίνω ανάλογα. Το ίδιο profile χρήστη που εχω και στο MacOSX, είμαι ένας  απλός χρήστης που όταν θέλει να κάνει development απαιτεί μια ηρεμία και σταθερότητα.

Installation
Είναι η πρώτη φορά που το installation (clean - cd) ubuntu distro δουλεύει 100% χωρίς προβλήματα. Για μένα είναι καθαρό σημάδι βελτίωσης. Σταθερός installer, υποστήριξη αυτόματη απο το ίδιο το λειτουργικό και  update για third party driver, απλά και κατανοητά βήματα στην εγκατάσταση. Το παλιό laptop μου σήκωσε το νέο γραφικό περιβάλλον και απο την πρώτη χρήση διάφορων εφαρμογών δεν βρήκα την επίδοση του άσχημη. Παρατηρώ ότι χρησιμοποιεί αρκετά δυναμικά τον δίσκο - αλλά γενικά το μηχάνημα πάει πολύ πιο γρήγορα από ένα παράλληλο installation windows 7.

Εγκατάσταση / Απεγκατάσταση εφαρμογών και OS update
Παρατηρώ σαφή βελτίωση στους αυτοματισμούς του update για το ίδιο το λειτουργικό και την εγκατάσταση των εφαρμογών. Θα ήθελα σε μια νεότερη έκδοση το Ubuntu Software Center και ο Update Manager του Ubuntu να γίνου μια οντότητα και ίσως να κρυφτούν ακόμα πιο πολύ  οι τεχνικές λεπτομέρειες των update repositories (μην ξεχνιέσαι μιλάμε για απλούς χρήστες). Παρόλα αυτά το μηχάνημα μου έκανε μετά την εγκατάσταση μόνο του update χωρίς προβλήματα όπως και το Ubuntu Software Center μου προσέφερε αμέσως την δυνατότητα να εγκαταστήσω γνωστές εμπορικές εφαρμογές (Skype, Adobe reader κτλ).

User Interface / Unity
Γενικά επικρατεί χαμός σε αυτό το επίπεδο με μια απίστευτη μάχη μεταξύ χρηστών ubuntu και υποστηρικτών συγκεκριμένων πακέτων/ τεχνολογιών γύρω από το user interface (GNOME/ KDE/ κτλ κτλ). Προσωπικά εμένα το Unity μου αρέσει σαν ιδέα και σαν υλοποίηση. Δεν θα σταθώ στο flame για το αν είναι extention ή βασισμένο στο compiz ή θα έπρεπε σε κάτι άλλο. Δεν θα μπω σε αυτό το flame όχι γιατί είμαι υπεράνω - ίσα ίσα λατρεύω τις τεχνολογικές internet ικες μάχες. Απλά βλέπω τα πράγματα σαν τρίτος και σαν χρήστης που δεν τον ενδιαφέρει στο συγκεκριμένη λειτουργικό τι έχει χρησιμοποιηθεί απο πίσω - αλλά θέλω να μου αρέσει στο μάτι και να δουλεύει σωστά. Φυσικά το Unity έχει δρόμο ακόμα  και σε επίπεδο ομορφιάς και χρηστικότητας (πχ θα ήθελα να μπορώ να παραμετροποιήσω εύκολα το Dock-Launcher) αλλά σε γενικές γραμμές έχει ωραίες ιδέες - ή μίξη ιδεών που ομολογώ στην δική μου επιλογή MacOSX μερικά δεν υπάρχουν. Δεν το βρήκα αργό παρόλο το παλαιό του μηχανήματος μου, επίσης το search δεν είναι άσχημο και σαν mac user με κάνει να νιώθω εξαιρετικά οικεία! Τέλος μου άρεσε η δεξιά γωνία με την υλοποίηση των notification σε όλα τα επίπεδα και τον τρόπο που αλληλεπιδρούν με το υπόλοιπο περιβάλλον.

Η Στρατηγική πίσω από το Unity.
Κάτι τελευταίο για το Unity που δεν έχει να κάνει με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του που είμαι σίγουρος ότι θα βελτιωθούν με τον χρόνο. Υπάρχει μεγάλος πόλεμος και κριτική στην Canonical που αποφάσισε να πάρει τον δικό της δρόμο στο κομμάτι του UI και να δημιουργήσει ουσιαστικά το δικό της Desktop UI technology αντί να έχει by default κάποια άλλη γνωστή O.S τεχνολογία. Νομίζω ότι συμφωνώ με την στρατηγική της Canonical. Καλά τα open source communities και τα διάφορα πακέτα τους και χωρίς αυτά δεν θα είχαμε φτάσει πουθενά αλλά αν θέλει κάποιος το linux να αγγίξεις μεγάλες μάζες χρηστών windows ή mac θα πρέπει σε αυτό το επίπεδο (User UI) να ακολουθήσει μια πιο σταθερή πορεία, με συγκεκριμένες επιλογές να έχει ένα σχέδιο, να το χτίσει και τέλος να το εξελίσσει  βάση τις απαιτήσεις των απλών χρηστών. Μπορεί για τον φανατικό του Gnome ή KDE το Unity να είναι μια υπέρ-απλούστευση στα μάτια μου είναι μια σωστή στρατηγική που φυσικά έχει να προσφέρει πίσω στον  Ο.S κόσμο αλλά και να 'εκπαιδεύσει' τους απλούς χρήστες σε συγκεκριμένα pattern και μηχανισμούς. Τέλος μες το δικό της development η Canonical θα μπορέσει να οδηγήσει το Unity εκεί ακριβώς που θέλει η ίδια για τους πιθανούς πελάτες της και να συντηρήσει και το Ο.S business μοντέλο της χωρίς να περιμένει τρίτους να εξελίξουν ή να διορθώσουν προβλήματα. Ως mac χρήστης έχω πισθεί εδώ και χρόνια ότι όσο πιο μεγάλο το integration όχι μόνο σε επίπεδο software αλλά και hardware/ software τόσο πιο αξιόλογο το αποτέλεσμα - όπως πχ με τους υπολογιστές της Apple και το τελικό user experience. Η Canonical νομίζω ότι θα ξεκινήσει να παίρνει το πάνω χέρι στο να ελέγχει τα διάφορα σημαντικά κομμάτια του Ubuntu και να δίνει μια δική της άποψη σε αυτό και συνάμα να το εξελίσσει. Δεν το βρίσκω κακό ίσα ίσα είναι ένα βήμα ακόμα πιο ευέλικτο από την Apple που την κατηγορούν για το κλειστό του συστήματος της (που είναι) μιας και πιστεύω ότι στο ubuntu ο κώδικας στα διάφορα κομμάτια του θα είναι πάντα ανοιχτός και διαθέσιμος - άρα όλοι μπορούν να τον εκμεταλλευτούν. Θεωρώ λοιπόν άδικη την κριτική που δέχεται η εταιρία για το Unity αλλά και κάθε άλλο κομμάτι που θα θελήσει να δώσει την δική της εκδοχή και να αποστασιοποιείται από την hard core community.

Ubuntu One
Στη εποχή που εφαρμογές σαν το Dropbox έχουν γίνει ο καλύτερος μας φίλος - κανένα σύγχρονο λειτουργικό δεν μπορεί να μην ΔΕΝ προσφέρει καλό integration με κάτι ανάλογο. Θα έλεγα ότι οι χρήστες Ubuntu θα πρέπει να αισθάνονται ιδιαίτερα περήφανοι για την συγκεκριμένη πρόταση μιας και δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απο τον ανταγωνισμό. Μιας και μιλάμε για ανταγωνισμό να παραδεχτώ ότι το αντίστοιχο τωρινό offering της Apple στον τομέα αυτό με το φτωχό integration του κακού mobile.me είναι αρκετά πίσω σε σχέση με την καλή λειτουργία του Ubuntu One.Τα 2 γίγα είναι μία καλή αρχή και το test account που έκανα δουλεύει μια χαρά. Θα περιμένω στις επόμενες εκδόσεις ακόμα καλύτερο integration αλλά είναι μια άριστη αρχή.

Τελικά
Συγνώμη αν σε κούρασα, απλά ήθελα να γράψω αυτά που μου φάνηκαν ωραία. Θεωρώ ότι η έκδοση αυτή πραγματικά βάζει τα πράγματα σε σωστές βάσεις για να δώσει την μάχη της με πιο ολοκληρωμένα λειτουργικά στο πεδίο των simple users. Απλό user interface, καλή υποστήριξη υλικού (όσο μπορεί δηλαδή μιας και δεν παίζει όπως η Apple που παράγει το δικό της Hardware), integration με μοντέρνες τεχνολογίες, by default εγκατάσταση εφαρμογών όπως  Libre Office και άλλες αξιόλογες open source λύσεις. Νομίζω ότι η στρατηγική της Canonical είναι πια ξεκάθαρη και με υπομονή, λίγο ακόμα χρήμα και σωστές αποφάσεις δεν θα μου κάνει έκπληξει αν το Ubuntu γίνει πραγματικά το πρώτο super mainstream linux distro με ποσοστά χρήσης όπως άλλα μη open source λειτουργικά!




MacOSX/Preview και εκτυπωτικά από το taxisnet (εφορία) - tip

Προχθές το βράδυ με αφορμή μία εκτύπωση που προσπαθούσαμε να κάνουμε με τον Κώστα παρατηρήσαμε κάτι παράξενο. Καθώς προσπαθούσαμε να κατεβάσουμε/ δούμε / εκτυπώσουμε παλιά μας εκκαθαριστικά της εφορίας, όταν αυτό γινόταν με την βοήθεια του Preview που ανοίγει by default τα pdf στο MacOSX τότε οι γραμματοσειρές στα Ελληνικά και φυσικά το κείμενα έβγαιναν με λάθη, ενώ υπήρχαν θέματα και στο layout της εκτύπωσης.

Μόλις κατεβάσαμε τον επίσημο Acrobat Reader για Mac και κατεβάσαμε/ σώσαμε τα εκτυπωτικά ξανά τότε όλα εμφανίστηκαν σωστά. Δεν ξέρω άν άλλοι χρήστες Mac το έχετε παρατηρήσει - όπως και να έχει πριν ξεκινήσετε με το φορολογικό σας ταξίδι στο taxisnet - κάντε μια εγκατάσταση στο επίσημο Acrobat reader.

*υγ προσπάθησα να 'παίξω' με τις ρυθμίσεις στο Preview/ View/Encoding αλλά το pdf ήταν πραγματικά προβληματικό.

Άντε και ..καλή εκκαθάριση- χα χα!

στρατιωτικές σχολές..και εξετάσεις..(λέμε καμία μ..κια να περάσει η ώρα)

Παρακολουθούσα χθες το βράδυ σε ένα από τα δελτία ειδήσεων αυτό το θέμα που έχει προκύψει με την πρόταση της αντιπολίτευσης να αλλάξει ο τρόπος εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές. Όπως πολλοί άλλοι (ίσως και εσύ αγαπητέ αναγνώστη) έτσι και εγώ πριν 12 χρόνια ένιωσα αυτή την διαδικασία και αισθάνθηκα να κάνω μερικές ενστάσεις.

Η πρόταση καταρχήν είναι οι στρατιωτικές σχολές να βγουν εκτός πανελληνίων και να κάνουν μόνες τους δικές τους εξετάσεις. Ο λόγος είναι ότι θέλουν να μειώσουν το ποσοστό μαθητών που καταλήγουν σε αυτές μέσα από το λίγο - χαζό - σύστημα βαθμών των πανελληνίων όταν δεν πιάνουν τα μόρια στις σχολές που θέλουν. 

Σαν μαθητής πριν χρόνια δεν μπορώ να πω ότι οι πανελλήνιες σαν ιδέα ήταν κακή - κακή κατέληξε η υλοποίηση τους και αυτή η σύνδεση της διαδικασίας με άλλα πράγματα χρόνια πριν ο μαθητής μπει μέσα σε μια τάξη για να δώσει μια δίωρη εξέταση. Οι πανελλήνιες στα χρόνια μου ξεκινούσαν χρόνια πριν με χιλιάδες δραχμές και αργότερα euro του οικογενειακού budget σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα - γιατί οι δημόσιες παροχές και εκπαίδευση δεν ήταν αρκετές (στο μεγαλύτερο βαθμό). Δεν είναι η εξέταση λοιπόν που μας πειράζει αλλά πως εξελίχθηκε αυτή η εξέταση και τι έπρεπε να κάνεις για να τα πας καλά. Από εκεί και πέρα σε όλο τον κόσμο μια εξέταση έχει μια βαθμολογία και αυτή η βαθμολογία σε κατατάσσει κάπου - και αυτή η κατάταξη είναι οι επιλογές σου σε σχολές. Δεν μπορώ να πω ότι είναι παράλογο - χωρίς να σημαίνει ότι είναι και το βέλτιστο. Όπως και να έχει δεν θα επεκταθώ σε σύγκριση ακαδημαϊκών συστημάτων αλλά θα το μειώσω στο θέμα των σχολών.

Διάφορα επιχειρήματα λοιπόν και από τις 2 πλευρές μου προξενούν σχεδόν γέλιο, νομίζω ότι το πρόβλημα ειναι πραγματικά άλλο και η όλη υπόθεση είναι ένα αδιάφορο ψευτοδίλημμα για να έχουν να παρουσιάζουν κάποιοι αλλά και να διαφωνούν κάποιοι άλλοι!  Με άλλα λόγια λες και το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι αν οι αξιωματικοί θα μπαίνουν με πανελλήνιες ή όχι στις σχολές.

Λένε οι πολιτικοί, μα δεν είναι δυνατό να μπαίνουν κάποιοι στις σχολές αυτές κατά τύχη, δηλαδή να μην τους φτάνουν τα μόρια για άλλες επιλογές και τελικά να καταλήγουν εκεί.


Αναρωτιέμαι κύριοι έχετε δει καθόλου στοιχεία έχετε μελετήσει το ποσοστό των ανθρώπων που τις επιλέγουν και πόσοι από αυτές καταλήγουν εκεί; Από την δική μου μικρή εμπειρία μιας και για μια χρόνια είχα δηλώσει και εγώ μια από αυτές (παρηγοριά στον άρρωστο - το όνειρο μου - όπως και πολλών άλλων geek- ήταν να γίνουμε πιλότοι) έβλεπα ότι το σύνολο των συμμαθητών που δήλωνε στρατιωτικές σχολές το έκανε συνειδητά και τις έβαζε στις πρώτες επιλογές. Το ακόμα πιο σημαντικό ήταν ότι σε ένα δείγμα μαθητών από μια μεσοαστική γειτονιά των δυτικών προαστίων (μην το βλέπεις ταξικά το παράδειγμα - αλλά έχει σημασία) οι καλύτεροι μαθητές που θα μπορούσαν να γίνουν αξιόλογοι επιστήμονες δήλωναν στρατό. Εν γνώση τους, ήθελαν να γίνουν στρατιωτικοί.Ήταν εθνικόφρονες ή είχαν μεγαλώσει με το όνειρο να φοράνε τα χακι μια ζωή; ΌΧΙ, οι πιο έξυπνοι από αυτούς ήξεραν ότι είναι μια λύση για να πολεμήσουν το αβέβαιο αύριο - να έχουν έναν σταθερό μισθό γιατί έβλεπαν από το οικογενειακό τους περιβάλλον το χαλασμό στις δουλειές, την ανεργία. Όταν ένας νέος τώρα αναγκάζεται για 700-800 euro να κάνει ότι δουλειά του πεις σου λέει - να σου πω και δεν γίνομαι ΕΠΟΠ ή αστυνομικός ή οτιδήποτε άλλο, απο το να έχω τον κάθε κυρ..μητσο αφεντικό θα έχω το κράτος το οποίο είναι καλύτερο.

Αυτό που θέλω να πω λοιπόν είναι ότι στο σύνολο των εισακτέων που καταλήγουν στις σχολές αυτές είναι πολύ μικρό το ποσοστό των ανθρώπων που είναι φτιαγμένοι οι από τότε που γεννήθηκαν ονειρεύτηκαν τον στρατό. Ας είμαστε πραγματιστές και λογικοί - όσο πιο μικρός είσαι και ζεις μέσα σε μια οικογένεια που σου πιπιλάει το μυαλό ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, το ένα το άλλο και αν μπεις στην Ευελπίδων ή αλλού θα σε πληρώνουν απο την πρώτη μέρα και δεν θα έχεις αφεντικά δεν θα χρειαστεί να απολυθείς κτλ κτλ δεν είναι δύσκολο στα 18 σου να σε έχουν γαλουχήσει και να δηλώνει με τιμή ότι το μέλλον μου είναι στον στρατό.

Αλλά ακόμα και στα 18 ή 20 αν μπεις μέσα σε μια σχολή δεν θα ξέρεις τι σου γίνεται και φυσικά θα καταλάβεις εκεί τι σημαίνει να είσαι στρατιωτικός. Έχει καλά και άσχημα.

Λένε οι αξιωματικοί, 'μπαίνουν στις σχολές και μετά τα παρατάνε ή μας αφήνουν νωρίς και χάνουμε στελέχη'.

Καταρχήν να πω ότι δεν έχουμε ποσοτικοποιήσει αυτό το ποσοστό (λογικά αν ψάξουν θα ξέρουν) αν και πιστεύω ότι τώρα πια δεν είναι τόσο μεγάλο. Η απάντηση ουσιαστικά αποτελεί συνέχεια της σκέψης μου πιο πάνω. Το 80% ή 90% των παιδιών που πάνε στις σχολές αυτές το κάνουν για τον βιοπορισμό του θέματος (άσχετα αν έχουν υποστεί ή όχι πλύση εγκεφάλου από την μέση ελληνική οικογένεια). Μετά από χρόνια όταν βλέπουν ότι το τίμημα του σχετικά μικρού μισθού και τις ταλαιπωρίας για μία ζωή είναι πιο μεγάλο και βαρύ απλά εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Το χειρότερο όμως κύριες και κύριοι δεν είναι αυτοί που εγκαταλείπουν αλλά αυτοί που παραμένουν και μεταμορφώνονται στην κυρα Νιτσα του στρατού (η κυρα Νίτσα είναι κλασικό στερεότυπο δημ.Υπαλλήλου σε μια τυχαία πολεοδομία ή ΙΚΑ) . Σου λένε λοιπόν τα μικρά, μεσαία ή ακόμα μεγάλα στελέχη, μάλιστα μπήκαμε εδώ τα λεφτά είναι χάλια η οργάνωση είναι πραγματικά χάλια , άρα μειώνουμε την προσφορά μας και το έργο μας συνήθως κάτω του μετρίου και του λογικού και σε όποιον αρέσει. Έτσι με τον καιρό έχουν απαξιώσει θεσμούς ιδιαίτερα στον στρατό και φυσικά λειτουργίες και αξιόμαχο (μην ντρεπόμαστε να το πούμε- εξάλλου και οι εν δυνάμει εχθροί μας απέναντι είναι ένα αντίστοιχο μ..ελο ίσως σε μια πιο χουντική μορφή).

Τελικά
  • Ας ήταν πραγματικά το μόνο μας πρόβλημα στο σύστημα παιδείας η εισαγωγή των αξιωματικών στις παραγωγικές σχολές. Ελπίζω η εκάστοτε πολιτική ηγεσία να μην αναλωθεί σε θεατρινισμούς και ενέργειες για ένα θέμα που δεν είναι το πιο σημαντικό. Σημαντικό είναι το μέλλον της παιδείας στην Ελλάδα, η αναμόρφωση των πανεπιστημίων, η απεξάρτηση των πανεπιστημίων από τα κόμματα (θα το λέω μέχρι να  μου τελειώσει το ηλεκτρονικό μελάνι), ο επανα προσδιορισμός του ρόλου των δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων και τέλος οι εισαγωγικές εξετάσεις. Ξεκινήστε από τα πανεπιστήμια και μετά φιάξτε τις εξετάσεις. Το να αλλάζετε τις εξετάσεις και οι μαθητές να μπαίνουν σε μπ..ελα ιδρύματα δεν έχει νόημα. (γνωμη μου).
  • Οι πολιτικοί της χώρας ας ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του Ελληνικού Στρατού γενικά. Μην πετάνε πυροτεχνήματα για να δημιουργούν μια εικονική εικόνα ενδιαφέροντος.
    • Ας κοιτάξουν τις απαράδεκτες οργανωτικές αδυναμίες του οργανισμού πίσω απο την εθνική άμυνα και τις σπατάλες από τους εξοπλισμούς και τα σκάνδαλα πολιτικών, μέχρι τις ρεμούλες του κάθε καημένου καραβανά που έχει αράξει στην κοσμάρα του και τα παίρνει απο τον κρεοπώλη της γειτονιάς για να ταΐζει στον φαντάρο γκοτζιλάκια. 
    • Ας μιλήσουν μαζί με αυτούς που θεωρούν τα πιο λαμπρά και έξυπνα στελέχη της άμυνας (γιατί υπάρχουν και τέτοιοι) και ας οργανώσουν την άμυνα της χώρας έξυπνα. Το να αλλάζουν κάθε λίγο και λιγάκι ηγεσίες με αξιωματικούς που μετά απο χρόνια φιγουράρουν σε μια κομματική επιτροπή δεν μου λέει τίποτα. 
    • Ας σκεφτούν πως θα μειωθεί σαν οργανισμός ο στρατός (όλα τα σώματα). Ας σκεφτούν πως θα μεταμορφώσουν αυτό το αργοκίνητο και αδηφάγο τέρας που αλλοιώνει την ηθική αλλά και την ζωή αυτών που το υπηρετούν σε ένα μικρότερο πιο ευέλικτο και ίσως 100% επαγγελματικό οργανισμό. Μικρότερη, πιο φθηνή και πιο αξιόμαχη άμυνα - τέλος πια σε ρεμούλες, κοιλαράδες με χακί, γλυφτράκια υπουργών και εκμετάλλευση της αγωνίας των νέων για το επαγγελματικό τους μέλλον. Σε έναν μοντέρνο οργανισμό που πράγματι ο στρατιωτικός θα ανταμειφθεί καλύτερα αλλά θα παράγει και έργο.
Το παραπάνω θέμα αλλά και άλλα είναι μέρος του ίδιου παζλ. Στρεβλώσεις δεκαετιών επι στρεβλώσεων σε μια χώρα που δεν μάθαμε τι πάει να πει ανάπτυξη. Αποχαυνώσαμε τα 2/3 του πληθυσμού με την ιδέα του κράτος πατερούλη. Όσο τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά όλο και πιο βαθιά μέσα μας λέγαμε - Έλα μωρέ να μπω να τρυπώσω στην αγκαλιά του πατερούλη να με προστατεύσει. Τώρα ο πατερούλης δεν έχει μια και όλο αναρωτιούνται δεν πάει καλά - γιατί ο βασιλιάς είναι γυμνός.

α ναι..και ζήτω το έθνος!

Friday, May 06, 2011

Goodbye and good luck

Σχεδόν 4 χρόνια πέρασαν από τότε που ήρθα στην Trasys (Greece), σήμερα ήρθε η ώρα να πω ένα μεγάλο αντίο και να κλείσω αυτό το μεγάλο και σημαντικό επαγγελματικό μου κεφάλαιο.

Αν γυρίσω τα χρόνια πίσω και κάνω ένα review βλέπω πόσο πολύ έχω αλλάξει αλλά και ωριμάσει  επαγγελματικά (ή έτσι θέλω να πιστεύω).

Ένας από τους πρώτους μου στόχους τότε ήταν να δημιουργήσω μια σταθερή επαγγελματική σχέση με την εταιρία, να γράψω μερικά χρόνια - συνεχής δουλειάς και commitment στο βιογραφικό μου. Με χαρά βλέπω ότι το πέτυχα και χαίρομαι ιδιαίτερα γι' αυτό αλλά και για το πως φαίνεται σε ένα CV!

Δούλεψα αρκετά και τίμια, έκανα θυσίες, προσπάθησα εκτός απο τα τακτικά μου καθήκοντα να συμβάλλω σε αυτό το οποίο ονομάζουμε brand name και ίσως awareness της εταιρίας στο μικρό ελληνικό ΙΤ γίγνεσθαι. Στο τέλος της ημέρας θέλω να πιστεύω ότι δεν πέρασα - έγραψα μερικές χιλιάδες γραμμές κώδικα και έφυγα, ελπίζω ότι άφησα ένα προσωπικό αποτύπωμα με αυτά που πιστεύω, τις ιδέες μου. Μπορεί να μην ήταν πάντα αρεστές ή μπορεί να μην κατάφερνα πάντα να τις κάνω δεκτές αλλά φεύγω με ένα αίσθημα  περηφάνιας και ειλικρίνειας. Εξάλλου νομίζω ότι αποχωρώ σαν φίλος after all.

Ποτέ δεν φοβήθηκα και ούτε θα φοβηθώ στο μέλλον να πω την ειλικρινή άποψη μου μιας και είμαι πεπεισμένος ότι μόνο έτσι μπορούν να προχωρήσουν τα πράγματα όχι μόνο σε επίπεδο IT αλλά και business. Δέχομαι ότι δεν είναι πάντα το πιο ευέλικτο αλλά εγώ νιώθω ότι είναι μέρος του δικού μου service offering - αυτό που θέλω να πιστεύω ότι παρέχω σε σχέση με τον ανταγωνισμό. .

4 χρόνια είχα την ευκαιρία να πάρω αρκετές εμπειρίες σε συγκεκριμένους τεχνολογικούς τομείς που στην πορεία τους αγάπησα και κόλλησα μαζί τους. Η ενασχόληση με το business process modelling & management ήταν τόσο μεγάλη και πολύχρονη που τώρα αρκετά χρόνια μετά το παίρνω σαν εφόδιο για τις νέες μου περιπέτειες αλλά και φιλόδοξα σχέδια.

Ήμουν αρκετά τυχερός για δεύτερη φορά (η πρώτη ήταν με μια μικρή Startup πριν χρόνια - Antcor) γιατί βρέθηκα σε έναν επαγγελματικό χώρο που σεβόταν κάτι σημαντικό - τα ωράρια και το well being των εργαζομένων στο βαθμό που ήταν εφικτό. Νομίζω ότι αυτό ήταν/ είναι ένα από τα πιο δυνατά σημεία της εταιρίας. Είναι πολύ ωραίο να ξέρεις ότι έχεις τελειώσει τη δουλειά σου στην ώρα σου και μπορείς να φύγεις μια λογική ώρα. Να μην υπάρχει αυτό το άγρυπνο μάτι που θα σου κάνει παρατήρηση ή θα σου πει μια κακία ή θα δεις τον αποτροπιασμό των συναδέλφων στα μάτια τους. Εξάλλου για να είμαστε πραγματιστές - αυτό το συγκεκριμένο κλίμα είναι που θα σε κάνει να δώσεις το κάτι παραπάνω με καλή διάθεση όταν χρειαστεί - με πνεύμα κατανόησης. Δεν ήταν λίγες οι φορές που εγώ και άλλοι έπρεπε να δώσουμε το κάτι παραπάνω σε προσπάθεια και ωράρια - αλλά δεν το έκανες με βάσανο. Έτσι τουλάχιστον το ένιωθα εγώ.

Από  εκεί και πέρα, για να είμαστε ξανά πραγματιστές, τέλειες εταιρίες δεν υπάρχουν ούτε εδώ ούτε στην Αμερική ούτε στον πλανήτη Άρη. Άλλα πράγματα είναι καλά άλλα είναι άσχημα ή απλά δεν συμβαδίζουν με την δική σου προσωπική θεώρηση της καριέρας σου και της εξέλιξης σου. Μέσα σε αυτή την ταραχώδη περίοδο όχι μόνο για την ελληνική αγορά IT αλλά και για άλλους τομείς και χώρους - μπήκα σε μια διαδικασία να δω τα πράγματα και την τωρινή κατάσταση λίγο πιο αποστασιοποιημένα , να δω τι έχω στα χέρια μου αυτή την στιγμή, πως προδιαγράφεται το μέλλον αλλά και τις εναλλακτικές μου.

Έχω μια ευλογία και κατάρα συνάμα με την δουλειά μου. Ανήκω στην ομάδα των ανθρώπων που ακόμα παθιάζονται με την δουλειά τους, παίρνουν ζωή και δύναμη γι' αυτό και παρουσιάζουν μερικές φορές έναν δυναμισμό. Αυτό το πάθος είναι ακόμα ζωντανό σε μένα όσο και αν μπορείς να απογοητευτείς από αυτά που θα δεις και θα ακούσεις εκεί έξω αν κάνεις μια γύρα στην αγορά. Ζούμε σε εποχές αποφάσεων και πράξεων και μετά από σκέψη και προσπάθεια να απαγκιστρωθώ 'συναισθηματικά' με την δουλειά που έκανα 4 χρόνια και το έργο που παρήγαγα σαν μέλος μιας ομάδας - αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό. Ευκαιρία να δω άλλες αγορές, διαφορετικά αντικείμενα και να τα συνδυάσω όσο μπορώ με τις τεχνικές γνώσεις και εμπειρίες που έχω ήδη στην 'πλάτη' μου.Δεν σου κρύβω ότι και το τελευταίο μου μεταπτυχιακό (ΜΒΑ) με έκανε όχι πιο σοφό ούτε πιο ικανό τεχνικά αλλα μου απομυθοποίησε πολλά πράγματα και ένιωσα πιο σίγουρος για τον εαυτό μου.

Θα μου λείψει αρκετά μια συγκεκριμένη ομάδα ταλαντούχων ανθρώπων που περάσαμε μαζί καλές και άσχημες στιγμές.Ελπίζω εκεί που πάω να συναντήσω αντίστοιχα μια νέα ταλαντούχα ομάδα γιατί είναι μέρος της καλή συνταγής να γουστάρεις την δουλειά σου.

Εύχομαι λοιπόν στην παλαιά μου πια εταιρία να βρει τον δρόμο της στα νέα σχέδια της με καλή καρδιά. Ελπίζω το ίδιο και για μένα.