Friday, July 22, 2011

δεν είμαι αλήτης ΡΕ!

Η μέρα ξεκίνησε έτσι και αλλιώς άσχημα να προσπαθήσεις να επικοινωνήσεις με τους Έλληνες μάστορες - ένα μεγάλο ανέκδοτο επαγγελματισμού στην Ελλάδα. Βρίσε με, πες τα λάθη μου μείωσε με, αλλά μην με κάνεις να νιώσω οτι μου κάνεις χάρη για κάτι το οποίο θεωρώ αυτονόητο. Αλλά μακάρι να ήταν αυτό.

Ο καλύτερος οδηγός δεν είμαι, ούτε ο πιο ήρεμος παρόλα αυτά όταν κάνω και εγώ τις βλακείες μου έχω τα @@ να ζητήσω συγνώμη και να κατεβάσω το κεφάλι κάτω - το λιγότερο που μπορώ να κάνω. Σήμερα όμως δεν ξέρω γιατί κάποιος θεώρησε ότι έπρεπε το προπορευόμενο λεωφορείο το οποίο με έκλεισε ξαφνικά να γίνει ένα μαζί μου για να περάσει αυτός δεν μπόρεσα να το καταλάβω - και είχα πάρει όλες τις αποστάσεις. Το θέμα είναι ότι κάτι ξεχείλισε το ποτήρι. Εκτός από το κλασικό πλεύρισμα για μαγκιά σταμάτησε ακριβώς μπροστά μου (στην Θηβών) και τότε 2 μεσήλικες 50άρηδες βγήκαν έξω.

Δεν ξέρω τι έγινε εκείνη την στιγμή θόλωσα - δεν άντεξα αυτή την εικόνα - του βαρύμαγκα - του είμαστε 2 μάγκες και θα σε δείρουμε - είμαστε μεγάλοι - είμαστε πιο πολλοί και μόνος σου. Μου θύμισε την Αγγλία, εκεί δύσκολα θα έρθει να πιαστεί κάποιος στα χέρια μόνος του είναι δειλοί από την φύση τους- πάντα σε αγέλες.

Θόλωσα, θες να πεις άγχος θες να το πεις πίεση θες να το πεις νεύρα αλλά με το που τους είδα βγαίνουν από το αμάξι- δεν σκέφτηκα καθόλου- άνοιξα την πόρτα και είπα - ΒΑΡΕΘΗΚΑ τον κάθε μαλάκα - τον μάγκα ηλίθιο - τον κάθε βλάκα που νομίζει ότι με την απειλή σωματικής βίας θα μου δείξει ποιος είναι το αφεντικό- βαρέθηκα τους μέτριους - αυτούς που νομίζουν ότι ειναι κάποιοι. Βαρέθηκα ...τους δρόμους, τον κάθε χαζό, αυτούς που την έχουν μικρή και το βγάζουν στο αμάξι τους, τους ξερόλας τους έχω κάνει τα πάντα , τους εγώ ξέρω, τους εγώ ήξερα. Βαρέθηκα τον μέσο όρο ρε φίλε ΤΕΡΜΑΤΗΣΑ!


Δεν έχω ιδέα γιατί νόμιζε ότι είμαι μικρός - μιας και φώναζε από μακριά πιτσιρικά θα σου κάνω και θα σου δείξω. Δεν άκουγα τίποτα  - ήμουν εκτός. Το μόνο που ξέρω είναι ότι με το που πήγε να σηκώσει το δεξί του χέρι - τον έπιασα το κατέβασα κάτω το σώμα μου γύρισε  σε περιστροφή με το δεξί μου χέρι να ακουμπά τον λαιμό του - και τότε παρατήρησα την αλλαγή στο πρόσωπο του (είναι αυτό το βλέμμα -ωχ δεν πιάνει ). 

Ήθελα απλά να τον σπάω στα 2 - το ομολογώ- δεν θα κρυφτώ πίσω από ευγένειες - ήθελα απλά να σπάει. Το δεξί μου πόδι πέρασε μπροστά από το δικό του και έμενε μόνο η πτώση. Μόνο ένα ωραίο τελείωμα!

Και τότε λες και κάποιος με συνδέει με την πραγματικότητα, ο άλλος θείος πανικόβλητος προσπαθεί να τραβήξει το μάγκα πίσω - σταματάνε όλα και κάθομαι και σκέφτομαι ότι - αν συνεχίσω να κάνω αυτό το πράγμα αν το ολοκληρώσω θα του σπάσω το κεφάλι στο κράσπεδο ίσως και καταλήξει στις ρόδες μέσα στον δρόμο.

Φύγε μακρία ..ψελλίζω.' Είσαι αληταράς ρε, είσαι αλήτης, θα σου κάνω θα σου ράνω, είσαι αλήτης, θα σε βρω να σου σπάσω το αμάξι- δεν φέρεσαι σωστά έλεγε ο άλλος'. Το μόνο που  που σκεφτόμουν εκείνη την στιγμή είναι ότι ....

'δεν είμαι αλήτης...ρε φίλε..δεν είμαι αλήτης δεν μου αξίζει αυτός ο τίτλος, αλήτης είσαι εσύ και το χαζό σου μυαλό που νομίζεις ότι μπορείς με το ηλίθιο ανάστημα σου να παριστάνεις τον νταή στους δρόμους και να κατεβαίνεις από το αμάξι λες και ζούμε σε πίστα του street fighter- αλλά τελικά είσαι δειλός γιατί ούτε αυτό δεν ξέρεις να κάνεις- γιατί το βλέμμα σου και η φάτσα σου άλλαξε όταν είδες ότι θα δεις το κράσπεδο κάθετα.'

Αν ήμουν αλήτης ...θα ήσουν στο κράσπεδο και εγώ μάλλον σε κανένα κρατητήριο για τις μηνύσεις.

Εδω και χρόνια ασχολούμαι με το Judo και δεν θέλω ποτέ να το παρουσιάζω σαν πολεμική τέχνη γιατί παρ όλες τις ιδιοτροπίες μου σαν άνθρωπος πιστεύω ότι η βία είναι το τελευταίο resort πριν εξισωθούμε με τα ζώα. Πάντα θα βλέπω το χόμπι μου αυτό σαν άθλημα και με ότι αυτό πρεσβεύει. Δεν ξέρω αλλά ίσως μετά από μερικά χρόνια και προπόνηση συνέχεια το σώμα σου τελικά (ουτε και εγώ το περίμενα) αρχίζει και αντιδρά αυτόματα σε κινήσεις που μπορεί να αποτελούν απειλή για σένα. Ποτέ δεν θα το εξασκούσα στο δρόμο και σήμερα έφτασα στα όρια μου - αλλά δεν ξέρω πως και τι - σκέφτηκα τα λόγια απο την σχολή τις συζητήσεις συνέχεια - ότι πρέπει πάντα να κρατιέσαι να κάνεις το βήμα πίσω - γιατί μια στιγμή παρόρμησης μπορεί να σου κοστίσει, ίσως την ύστατη στιγμή λειτούργησε το αίσθημα της αυτοσυντήρησης.

Από την άλλη σκέφτομαι πως μπορούμε να αλλάξουμε σαν κοινωνία και να σταματήσουμε να παράγουμε τέτοιας χαμηλής ποιότητας και νοημοσύνης πολίτες. Τι παιδεία τους δίνουμε, τι τους μαθαίνει η οικογένεια, πως γαλουχούμε εμείς το κοινωνικό σύνολο.Δεν έχω απάντηση - είμαι χαρούμενος που δεν έκανα κακό σε κανέναν και ούτε θα κάνω ποτέ. Αλλά δεν θα ανεχτώ κανένα μπαμπουίνο να νομίζει ότι η απειλή σωματικής βίας περνάει- δεν είμαστε στην ζούγκλα - το έτος ειναι 2011. Αφιερώνω λοιπόν σε όλους αυτούς τους χαζούς...το κομμάτι.

3 comments:

  1. ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΠΑΡΙ, έτσι ρε φίλε, ΕΤΣΙ. Έπρεπε να τους γαμήσεις και τους δύο, να τους σπάσεις στα 2. Τόση ηλιθιότητα μαζεμένη δεν πάει άλλο ρε φίλε, ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

    ReplyDelete
  2. http://en.wikipedia.org/wiki/Deterrence_theory#The_Concept_of_Deterrence . Δυστυχώς ο νόμος της ζούγκλας παραμένει ποιο επίκαιρος απο ποτέ. Γιαυτό έχουμε δώσει το μονοπώλιο της βίας σε "ανεξάρτητη αρχή" και έχουμε θεσπίση νόμους. Για να υπάρχει ισορροπία. Εσύ είχες την προστασία λόγο τζούντο. Σκέψου κάποιον όμως που είναι τελείως απροστάτευτος.

    ReplyDelete
  3. οχι ρε φιλε δεν εισαι αλητης,ισα ισα!απλα η κοταρα που βγηκε με συνοδεια,οταν ειδε οτι δεν μπορει να σου κανει τιποτα,αλλα να τις μαζεψει κιολας,αρχισε να σε κακολογει με οποια ευκολη λεξη βρηκε μπροστα του...μη μασας και μην απολογεισαι για το θολωμα,και απο μενα απεριοριστο σεβασμο που ενω ηξερες πως μπορεις να τον σαπισεις λογω τζουντο δεν το χρησιμοποιησες παραπανω λογω αυτοσυγκρατησης οντας θολωμενος ;)

    ReplyDelete