Sunday, May 29, 2011

το πραγματικό μας matrix

Ζω μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες εδώ και 1-2 χρόνια την περίοδο της κρίσης χρέους όπως έχει ονομαστεί. Ανήκω σε μια ομάδα ανθρώπων που βρίσκουν την σημερινή κατάσταση  πάρα πολύ λογική - δεν μου κάνει εντύπωση τίποτα, ούτε οι αριθμοί ούτε οι εξελίξεις.

Λυπάμαι που δεν είχα τις γνώσεις αλλά και τα οικονομικό- κοινωνικά reflex να μπορέσω να διατυπώσω καλύτερα τις απόψεις μου παλιότερα ή να συνειδητοποιήσω την πραγματική μου θέση σαν πολίτης αυτής της χώρας αλλά και σαν μέρος της παγκόσμιας κοινότητας, πόσο μάλλον της παγκόσμιας οικονομίας.

Μέρος της αντίδρασης μου εδώ και χρόνια μέσα από αυτό το blog ίσως ήταν τα λίγο άγαρμπα post κατά συγκεκριμένων ομάδων επαγγελματιών, καταστάσεων αλλά και στρεβλώσεων ελληνικής φύσης - βλέπε δημόσιο, βλέπε οικονομικές κλίκες, βλέπε ανομία και άλλα πολλά. Συνεχίζω να πιστεύω ότι όλα τα παραπάνω μέσα στην γενική άσχημη κατάσταση βοήθησαν να γίνει ακόμα χειρότερη η ειδική Ελληνική περίπτωση. Παρακαλώ αφιερώστε λίγα λεπτά να διαβάσετε μια αρκετά ειλικρινής και ωμή άποψη από την Δ.Ανδρεάδη με καλύπτει απόλυτα.
Έχω δεχθεί φραστικές επιθέσεις σε αυτό το blog έχω στιγματιστεί με διάφορα στερεότυπα απο διάφορα πολιτικά και μη παπαγαλάκια της ελληνικής blog- όσφαιρας αν και εγώ ο ίδιος δεν πιστεύω ότι κάνω κάτι ιδιαίτερο ούτε πρεσβεύω τα συμφέροντα κάποιον - το μόνο που νομίζω ότι κάνω είναι να γράφω με βάση την λογική. Αν η λογική η δική μου είναι λάθος (πράγμα πιθανό για πολλούς) τότε κάνω επικλήσεις στους θεούς του πραγματισμού για να μου δώσουν εξήγηση για όλες τις ελληνικές στρεβλώσεις. Μικρές και μεγάλες. Δες εδώ. Πλούσιος δεν είμαι, βολεμένος δεν είμαι , γλυφτράκι κόμματος δεν είμαι, αγανακτισμένος δεν είμαι, είμαι όμως αγχωμένος και απογοητευμένος εν μέρη με το μέλλον. Δεν έχω ώρα για επανάσταση, όχι τουλάχιστον αυτή που ο μέσος Έλληνας θεωρεί επανάσταση. Πριν 3 εβδομάδες είδα γύρω μου να αδειάζουν γραφεία  (δεν άκουσα από φίλο, δεν μου είπαν ) τα γραφεία γύρω μου αδειάζουν, όπως κλείνουν και τα μαγαζιά στην γειτονιά. Πριν 1 μήνα βγήκα και εγώ έξω στην αγορά εργασίας να αναζητήσω το μέλλον μου. Δεν έχω χρόνο για επανάσταση γιατί δουλεύω δεν κοροϊδεύω τον κόσμο, δεν καταστρέφω, θεωρώ ότι είμαι λίγο πιο μορφωμένος και έξυπνος από το να κλείσω το μυαλό μου μέσα σε γενικόλογες απόψεις. ' να φύγουν αυτοί  να έρθουν άλλοι, να πληρώσουν οι άλλοι όχι εμείς, να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν πριν'.

Τίποτα απ'' όλα αυτά δεν θα γίνει - αυτή είναι η νέα τάξη πραγμάτων παγκόσμια και εγώ πραγματικά δεν έχω τις γνώσεις ή τις τεχνικές λύσεις για να σας πω πια είναι η λύση. Για την ελληνική πραγματικότητα η οποία από μόνη της κάνει τα πράγματα ακόμα πιο ανώμαλα μπορώ να σας προτείνω πράγματα - δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια. Βαθιά μέσα του ο κάθε λογικός Έλληνας ξέρει. Ξέρει τι είναι το σωστό όταν ο γείτονας σου παρκάρει πάνω στην διάβαση των πεζών ή στους πεζόδρομους, όταν πετάς το τσιγάρο έξω από το αμάξι, όταν αγνοείς τους νόμους, όταν προσπαθείς να κλέψεις το κράτος, όταν ψηφίζεις πολιτικούς γιατί ελπίζεις να σε βολέψουν και σένα (οι άλλοι μπορούν να πάνε να γαμηθούν λες), όταν καταστρέφεις την πόλη σου αλλά το σπίτι σου λάμπει, όταν αναζητάς λύσεις απο τον θεό (ο θεός δεν είναι εκτεθειμένος σε ελληνικά ομόλογα μπορώ να σε διαβεβαιώσω γι'αυτό).

Η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε ένα μεγάλο οικονομικό matrix. Εδώ στην Ελλάδα είμαστε κάποτε σχετικά φτωχοί και συνεχιστές της μεταμοντέρνας φεουδαρχίας που μας έμαθαν οι 'φίλοι μας Τούρκοι', κάποια στιγμή μπήκαμε σε ένα club Ευρωπαϊκό και λαδώσαμε το εντεράκι μας. Ας μην κρυβόμαστε το βιοτικό μας επίπεδο ανέβηκε. Είμαστε τόσο άχρηστοι και ανοργάνωτοι που περιμέναμε το 2004 και τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να φτιάξουμε ΜΕΤΡΟ στην Αθήνα ή ένα αεροδρόμιο. Συνειδητοποιείστε το μεγαλείο μας. Τώρα βγαίνουμε και εμείς στις πλατείες μαζί με άλλους Νότιου - ο καθένας με τα δικά του λάθη.

Ξέρεις τι μου ήρθε στο μυαλό. Τίποτα απ' όλα αυτά δεν θα γινόντουσαν, σε καμία χώρα αν η ηρωίνη του εύκολου και φτηνού δανεισμού παγκόσμια συνέχιζε να ρέει στις οικονομίες  των Νοτίων και γενικότερα παγκόσμια αδυνάτων. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι επαναστάσεις και ο αγανακτισμός είναι άδικος ή δεν πρέπει αν γίνεται (συμφωνώ εν μέρη απλά προσωπικά προτιμώ να συνεχίσω την σκληρή δουλειά και να μάχομαι) αλλά απογοητεύομαι λίγο γιατί συνειδητοποιώ το μεγάλο Matrix το οποίο ζούμε. Φτηνός δανεισμός και πριν 10 χρόνια που δεν είχαμε κρίση, όλα καλά και ωραία μάλιστα όχι μόνο καλά αλλά κάποιοι ήθελαν να αρμέγουν πιο πολύ. Και τότε βέβαια ηθικά και οικονομικά ήμασταν καταδικασμένοι - αλλά όταν τρέχει η ηρωίνη κανένας μας  (και εγώ μέσα να μην το παίζω σοφός) δεν το σκέφτηκε. Ανήθικη ήταν η κατάσταση και τότε ανήθικη είναι τώρα. 


Αμφιβάλλω αν με το να κάθεσαι και να πίνεις 1-2 μπύρες στην πλατεία θα αλλάξεις κάτι ίσως να ήταν καλύτερο αν έδινες μία μάχη για τις μικρές καθημερινές στρεβλώσεις κοινωνικές και οικονομικές ίσως να ήταν πιο χρήσιμο. Ταπεινή άποψη.

10 comments:

  1. Πάρη, περιστασιακά σε διαβάζω, τις ποιο πολλές φορές συμφωνώ μαζί σου. Νομίζω δεν σου έχω γράψει ποτέ.
    Σου γράφω τώρα επειδή διακρίνω μια μεγάλη απαισιοδοξία και ηττοπάθεια.

    Αυτά τα μικρά πράγματα που λες πράγματι πρέπει να αλλάξουν. Να είσαι σίγουρος ότι ΔΕΝ είσαι ο μόνος που το πιστεύει αυτό. Αν πας στη πλατεία θα βρεις και άλλους με τα ίδια πιστεύω. Πήγαινε να φωνάξεις για αυτά. Στη χειρότερη θα είναι ένα free group therapy, στην καλύτερη μπορεί να αναβλύσει κάτι χρήσιμο και εποικοδομητικό.
    Αυτή τη στιγμή δεν επιτρέπεται να νοιώθεις ηττοπαθής. Πρέπει να είμαστε αισιοόδοξοι και πάνω απόλα ενωμένοι.


    Φιλικά,
    Μιχάλης

    ReplyDelete
  2. @msti ευχαριστώ για το comment. Δεν νομίζω ότι νιώθω ηττοπάθεια να σου πω την αλήθεια. Απλά δεν βρίσκω το νόημα να πάω να κάνω free group therapy - δεν λύνω το πρόβλημα έτσι. Προσωπικά πιστεύω ότι η συγκεκριμένη προσπάθεια δεν θα οδηγήσει πουθενά , αλλά αυτό είναι προσωπική άποψη και δεν εκφράζει την υπέρτατη αλήθεια. Εξάλλου ο καθένας έχει μια γνώμη!

    ReplyDelete
  3. Και βεβαια έχει ο καθένας τη δική του γνώμη και τα σχόλια βοηθάνε να τις σχηματίζουμε και να τις μεταλλάσσουμε...

    Δε σου είπα να πας να κάνεις group therapy, μη πιάνεις σε παρακαλώ μία φράση και να κολλάς εκεί. Αν έμεινες εκεί έχασες όλη της ουσία του comment. Κατάλαβες πολύ καλά τι εννοώ. :)

    Εγώ νομίζω ότι το ποστ βγάζει ηττοπαθεια, έχεις προδικάσει τη μοναδική προσπάθεια από την οποία μπορεί να βγει κάτι... Διάβαζα το ποστ χωρίς να καταλαβαίνω που το πας, και στην τελευταία παράγραφο, τσουπ πετας μια άρνηση στα ξαφνικά χωρίς επιχείρημα χωρίς τιποτα, με ένα ξερό 'αμφιβάλλω '. By the way κάνουν και άλλα πράγματα στην πλατεια εκτός από το να πίνουν 1-2 μπύρες. (πχ συνελεύσεις και ψηφίσματα)
    Βρίζουμε τους μπαχαλάκιδες που χαλάνε κάθε ειρηνική διαμαρτυρία και τώρα που κάτι διαφορετικό γίνεται δεν το αγκαλιάζουμε; Με ένα ξερό 'αμφιβάλλω'?

    Εσύ προτείνεις να συμμετάσχουμε όλοι σε μια προσπάθεια να αλλάξουμε εκείνες τις μικρές και μεγάλες καθημερινές ανομίες. Η πλατεία αποτελείται από μερικές χιλιάδες άτομα που μας καλούν να σε συμμετάσχουμε σε μία άλλη αλλαγή.
    Ο προορισμός είναι ο ίδιος, το μονοπάτι διαφέρει...

    Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, ότι γράφω είναι με φιλική διάθεση,
    Μιχάλης

    ps Δεν απευθύνομαι σε εσένα προσωπικά. Πολλοί για διάφορους λόγους τους οποίους δεν καταλαβαίνω (πχ ετέροκλητο πλήθος, τίποτα δεν φτιάχνει στη ελλάδα, έχουμε άλλα προβλήματα τώρα κτλ...) αρνούνται πεισματικά.

    ReplyDelete
  4. Τι προτείνω.

    1) σοβαρότητα στις επόμενες και μελλοντικές εκλογές.
    2) να συνειδητοποιήσουμε ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απο το να κάθεσαι στην πλατεία και ότι να κάθεσαι δεν βγάζει πουθενά - και 5 μουτζες να ρίξεις τι έγινε- εδώ άφηνες τον Άκη και τον κάθε Άκη να βγάζει μίζες 20 χρόνια τώρα ξυπνησες΄
    3) Ήρθε η ώρα για δουλεια - νομίζω και εσυ καταλαβαίνεις που το πάω.
    4) Ήρθε η ώρα πολλοί να χάσουν την δουλειά τους γιατί απλά δεν την αξίζουν και να την πάρουν άλλοι που έχουν διάθεση και τιμιότητα.
    5) Να έρθει το τέλος της ανομίας - αλλά αυτό δεν έρχεται με το να μαζευτούν στην πλατεία - έρχεται μέσα από τις πράξεις τους καθημερινά. Η επανάσταση αγαπητέ δεν θα ξεκινήσει απο την πλατεία όπως πολλοί νομίζουν αλλά μέσα απο το σπίτι, την οικογένεια και την ρεαλιστική σκέψη του καθένα μας κάθε μέρα.

    ReplyDelete
  5. 1) Ωραια, ψηφιζω με σοβαρότητα, μου αλλάζουν τον εκλογικό νομο (οπως ήδη φωνάζει ο Πάγκαλος) και βγαίνει κυβέρνηση με 30% Ειναι δημοκρατια αυτο;

    Αν δεν έχεις φίλε μου δημοκρατία δεν έχεις τίποτα.

    Και την δικτατορία/ολιγαρχια/πες_την_οπως_θελεις δεν θα την ρίξεις μέσα από το σπίτι.

    Και ναι, τώρα ξύπνησα, θα προτιμούσες να μη ξυπνήσω;

    Η μητέρα μου > 65ετών πάει ήδη στη διαμαρτυρία. Έχει ζήσει το αίσχος του λέγεται μεταπολιτευτική Ελλάδα όσο εσύ και εγώ μαζί. Και όμως έχει ακόμα ελπίδα για αλλαγή. Μπράβο της.

    Καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχει τρόπος να σε πείσω και πρέπει να φύγω, οπότε δε θα δώσω συνέχεια. Χάρηκα πάντως που τα είπαμε,
    Μιχάλης

    ReplyDelete
  6. Η όποια επανάσταση(αν υφίσταται αυτό το πράγμα στην εποχή μας) ή αλλαγή θα έρθει μέσα απο το σπιτι. οικογένεια και την παιδεία. Ξεκινάς απο εκεί και μετά οι πλατείες. Ένας λαός που τα 30 τελευταία χρόνια ψήφιζε πολιτικούς που σε ένα βαθμό ευθύνονται για την σημερινή κατάντια - θεωρείς ότι είναι ώριμος και έτοιμος να βγει και στις πλατείες.Όταν δεν έχει λύσει και συνειδητοποίησει ακόμα την πολιτική του ταυτότητα. Εξάλλου στις πλατείες είναι και οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ - και αυτοί στον αγώνα για αλλαγή ή για μή αλλαγή!

    Όπως και να έχει σε ευχαριστώ - απόψεις όλα - και φυσικά καλή καρδιά!

    Καλη συνέχεια και ελπίζω να σε ξαναδώ και σε άλλα post!

    respect :)

    ReplyDelete
  7. Συμφωνώ με τον Πάρη αν και καταλαβαίνω τους αγανακτισμένους και ομολογώ ότι θα κατέβαινα και εγώ "στην πλατεία" μόνο και μόνο για να στηρίξω την κίνησή τους και ας διαφωνώ σε ένα βαθμό.

    Η αλλαγή ξεκινάει από τον κάθε ένας μας και φυσικά η οικογένεια παίζει μεγάλο ρόλο καθώς και η παιδεία.

    Όταν εσύ ο ίδιος δεν παρανομείς, σέβεσαι τον διπλανό σου, δεν κοιτάς να εκμεταλευτείς και ταυτόχρονα μαθαίνεις τα ίδια και στο παιδί σου τότε βελτιώνεις σε ένα βαθμό την κοινωνία που ζεις.

    Όταν όμως κοιτάς πώς να βολευτείς, από το διπλοπαρκάρισμα μέχρι την θέση στο δημόσιο και το πως θα κλέψεις την εφορία (κατανοητό, οι γονείς μας περάσανε εποχές αβέβαιες, οι δε παππούδες μας ακόμα χειρότερες) και περνάς το ίδιο μήνυμα και στο παιδί σου τότε πώς θα κάνεις επανάσταση?

    Έχω γνωρίσει αρκετά παιδιά, φοιτητές, τα οποία ενώ είχαν τις ικανότητες, η μόνη φιλοδοξία τους ήταν να "περάσουν το μάθημα". Όσον αφορά για δουλειά? Κάπου στο δημόσιο θα βολευτούνε.

    Όπως και να χει, προτιμώ τον κόσμο στις πλατείες, παρά σπίτι του μπροστά από την τηλεόραση.

    ReplyDelete
  8. Αμφιβαλλω εαν βοηθας στην αλλαγη γραφωντας ηττοπαθη ποστ στο μπλογκ σου. Ταπεινη αποψη επισης.
    Θεωρω οτι οσοι πανε Συνταγμα ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να μεινουν τα πραγματα οπως ειναι τωρα, θελουν αλλαγη σε ολους τους τομεις. Ειναι αδικο να κρινεις ανθρωπους που δεν ξερεις και να θεωρεις οτι αυτοι ειναι οι βολεμενοι που ψηφιζουν τοσα χρονια το διπολο της καταστροφης.
    Νομιζω οτι με την μαζικοτητα της κινητοποιησης μπορουν να επιτευχθουν πολλα περισσοτερα απο το να κατσεις σπιτι.

    ReplyDelete
  9. @orck
    δεν καταλαβαίνω απο πότε ο πραγματισμός στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται απο ηττοπάθεια. Εκτός και είναι αυτό που λέμε παρηγοριά στον άρρωστο αφού δεν μπορούμε να δεχτούμε την νέα τάξη πραγμάτων - μιας και είμαστε συνένοχοι - κλείνουμε τα μάτια - πάμε στο Σύνταγμα βαράμε τα τύμπανα..και πίνουμε καμία μπύρα. Μαζί μας και λοιποί εργατοπατέρες, φωτεινόπουλοι, συμβασιούχοι και λοιπά zombie της γνωστής Ελ εποχής.

    Ας δεχτώ λοιπόν την παρατήρηση ότι προτρέχω - για να κρίνω την μάζα στο Σύνταγμα - εδώ θα είμαστε και με θάρρος να δεχτώ το λάθος μου αν αυτό το πράγμα φέρει την όποια αλλαγή. Τουλάχιστον σε αυτό μπορείς να μου έχεις εμπιστοσύνη μιας και ακόμα διαβάζεις post εδώ.

    Όπως και να έχει είδωμεν. Θεωρώ ότι μέσα απο αυτό το post έστω και άγαρπα ή χωρίς τακτ έχω γράψει πολλέ φορές πολλά πράγματα τα οποία πολλοί απο αυτούς που τώρα ξυπνήσαν στο Σύνταγμα δεν τα είχαν σκεφτεί. Μερικά από αυτά δυσάρεστα για πολλούς αλλά έτσι είναι . Συνεχίζω να πιστεύω ότι ζούμε σε μια νέα ταξη πραγματών.

    ReplyDelete
  10. Βασικά το όλο post παίρνει πολλά πράγματα για δεδομένα, ενώ δεν είναι.

    Μοιράζεις ευθύνες σε ανθρώπους που δεν έχουν το επίπεδο να καταλάβουν πράγματα που εσύ τα θεωρείς αυτονόητα.

    Μοιράζεις ευθύνες σε νέους που τα βρήκαν μπαστούνια κι αναγκάστηκαν να "γίνουν ένα με το σύστημα" και στο τέλος μηδενίζεις και μια κίνηση, την μόνη, που δεν έχει χρώμα και συγκεκριμένο στόχο.

    Υπάρχουν πολλοί περισσότεροι από όσοι πιστεύεις που θέλουν αξιοκρατία πάνω από όλα στην χώρα, ασχέτως αν διαφωνούν στα επί μέρους ζητήματα.

    Τώρα τι να σου πω, ούτε κι εγώ πιστεύω ότι θα αλλάξει κάτι με το να γράφεις στο blog σου και να "κάνεις την δουλειά σου όπως μπορείς", αλλά κάνε το. Ο καθένας αγωνίζεται όπως μπορεί.

    ReplyDelete