Wednesday, March 16, 2011

Ο δρόμος της εξόδου από την κρίση..



Πριν από κάτι μέρες ένας καλός μου φίλος και συνάδελφος - σε μια φωτογραφία στο facebooκ, φωτογράφησε την είσοδο του αεροδρομίου (Ελ.Βενιζέλος) και έγραψε από κάτω 'Ο δρόμος της εξόδου από την κρίση..'. Δεν ήξερες τι να σκεφτείς να γελάσεις ή να κλάψεις. Πόσο δίκιο είχε.

Εδώ και κάποιους μήνες βλέπεις περιστασιακά ένθετα στα δελτία ειδήσεων για ανθρώπους που φεύγουν, που σκέφτονται ότι θα φύγουν. Κάτι ερασιτεχνικά πλάνα από είσοδο σε προξενεία, περίπατος περίσκεψης προτού κάνουν δήλωση σε κάποια 'δημοσιογράφο'. Πόσο ψεύτικο φαίνεται.

Έλα όμως που δεν είναι - ειδικά όταν συμβαίνει δίπλα σου!

Χθες το απόγευμα μετά την δουλειά κατέβηκα στο κέντρο να αγοράσω ένα μικρό βιβλίο - αναμνηστικό , έγραψα στην πρώτη σελίδα  μια ευχή για καλή τύχη.Ένας συνάδελφος αποφάσισε να δοκιμάσει την..τύχη του στο Βέλγιο. Δουλέψαμε μαζί 2 χρόνια σχεδόν. Από τους καλούς συναδέλφους - απο αυτούς που λες μια κουβέντα παραπάνω που σε δένουν οι δύσκολες στιγμές σε ένα project.

Μάλλον ακούγεται λίγο 'ευαίσθητο΄ αλλά όταν του το έδωσα έκανα προσπάθεια να συγκρατήσω τα δάκρυα μου.

Δάκρυα για κάποιον που φεύγει (ναι) ή μήπως γιατί αισθάνομαι ότι ίσως σύντομα αναγκαστώ να πάρω μια ίδια απόφαση! Δεν ξέρω ακόμα το σκέφτομαι!

Ο φίλος πιο πάνω(που του έκλεψα την λεζάντα) συνεχίζει να κάνει βόλτες στο αεροδρόμιο ενώ και κάποιοι άλλοι είναι έτοιμοι να κανουν το ίδιο. Ένας άλλος μου γράφει σε ένα email - ' Δεν κινείται τίποτα. Αρχίζω και σκέφτομαι εξωτερικό…'

Καθώς τους βλέπω δίπλα μου, τους ακούω - συνεχίζω να παραμιλάω μόνος όταν γυρίζω το βράδυ στο σπίτι - θα προσπαθήσω εδώ, θα το πολεμήσω ίσως συμβιβαστώ ..ίσως.

Δηλώνω μπερδεμένος...προβληματισμένος. Σε κάποιες εκλάμψεις λογικής παραμιλάω, καλά που δεν ξεκίνησα να πάρω το σπίτι, δεν έχω χρέος δεν έχω υποχρεώσεις τίποτα. 

Μόνο τα 2 της μάτια θέλω να βλέπω κάθε πρωί δίπλα μου..και στο τέλος..ίσως να πάνε να γαμηθούν όλα!

:/

17 comments:

  1. Άκρως ρομαντική και αισιόδοξη (τρομάρα μου), και με μια τεράστια άρνηση να με πάρει πραγματικά από κάτω, εγώ κρατώ την τελευταία σου πρόταση... Κι εύχομαι σε αυτούς που τους πονάει η "έξοδος" από την χώρα, καλή επιστροφή...
    http://www.youtube.com/watch?v=FQRNs-F8ywk

    ReplyDelete
  2. Πάρη, με τα προσόντα σου και το χαρακτήρα σου (social, extrovert) μπορείς να κάνεις πολλά έξω σε σημείο να μη χρειάζεται να δουλεύουν τα άλλα 2 μάτια και να απολαμβάνετε τα απογεύματα/ΣΚ περισσότερο από την Ελλάδα.

    Σκέψου ότι δουλεύω στο 30% των δυνατοτήτων μου και με κανονικά ωράρια για ένα και μόνο πράγμα και όχι να κρατάω μια εταιρεία 100 ατόμων (administration/SAP) και με περισσότερα χρήματα να μένουν στην άκρη.

    Χρήστος Κ. από το ΚΕΠΥΕΣ ;-)

    ReplyDelete
  3. @wraeththu γεια σου σειρά!!!

    ReplyDelete
  4. Ενα ερώτημα είναι το εξής:
    Ας υποθέσουμε οτι κατα τύχη έβρισκες μία δουλεία που να έχει όλα όσα θές στην Ελλάδα, αλλά όλα τα υπόλοιπα να είναι τα ίδια σκατά. Θα έμενες?

    ReplyDelete
  5. αν είχα κάτι solid στα χέρια μου θα το είχα κάνει και όταν εννοώ solid.

    1) ιδέα - πρόταση - πελάτες (pick your own)
    2) χρήμα να το κάνω fund

    τα άλλα είναι ευκολα!

    ReplyDelete
  6. Δύσκολη απόφαση Πάρη... εγώ την πήρα νωρίς και έφυγα πριν εναμιση χρόνο... δε το μετάνιωσα...

    ReplyDelete
  7. Πάντα υπάρχει λύση. Αν αυτή είναι στο εξωτερικό, ΟΚ. Αλλά δεν θα το εξέταζα πρώτο.

    Απλά παρατηρώ ότι πολύ εύκολο το βλέπουμε το εξωτερικό τελευταία. Δεν βρίσκω δουλειά στην Αθήνα - κατευθείαν εξωτερικό. Δεν είναι έτσι. Κι εκεί για να πας θέλεις σίγουρη δουλειά, αρχικό κεφάλαιο, ανθρώπους με υπομονή και κατανόηση που θα σε στηρίξουν σ'αυτή σου την απόφαση.

    Και βέβαια, πρέπει να αντιμετωπίσεις και το ενδεχόμενο να μην ξαναγυρίσεις ποτέ.

    ReplyDelete
  8. Πάρι αν τα μάτια γουστάρουνε πραγματικά θα μπορούσανε να πάνε κι αυτά μαζί σου εξωτερικό, όπως έκανε και η Ελευθερία μαζί μου. Το θέμα είναι εσύ πόσο θες να φύγεις. Μήπως τα δύο μάτια που λες είναι απλώς η δικαιολογία σου για να μείνεις; Μήπως αν δεν υπήρχανε τα δύο μάτια να υπήρξε κάποια άλλη δικαιολογία;

    ReplyDelete
  9. @Paris: 3) να χρηματοδοτείς και το κράτος
    Θα σε κάνω contact για κάποια ιδέα από άλλο κανάλι επικοινωνίας.

    @Sugarenia: ο λόγος που δεν έχουμε καταρρεύσει ακόμα είναι ακριβώς γιατί σε στηρίζει η οικογένειά σου όσο ψάχνεις να βρεις δουλειά και όχι το κράτος πρόνοιας (το οποίο πληρώνεις έτσι κι αλλιώς) και αυτό επιμυκήνει επικίνδυνα το χρόνο που περιμένεις να βρεις δουλειά αν πας με τον σταυρό στο χέρι (προσόντα, κατάλληλη αγγελία, συνέντευξη κλπ) και όχι με γνωστό.

    ReplyDelete
  10. @panos ναι δεν το είπα με αυτή την έννοια :)

    ReplyDelete
  11. Υπάρχουν και οι αντίθετες περιπτώσεις. Εγώ έχω φίλους που ΓΥΡΝΑΝΕ από το εξωτερικό (από την Αμερική συγκεκριμένα). Δεν είναι όλα ρόδινα έξω. Η κρίση είναι παγκόσμια.

    ReplyDelete
  12. Προχθές μου ανακοίνωσαν την λήξη της σύμβασης μου, γιατί ήμουν λέει ο ακριβότερος. Σε μια χώρα που ποτέ δεν υπάρχει αξιολόγηση του απόδοση προς κόστος, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μένεις.

    Εγώ το σκέφτομαι σοβαρά. Αν δεν υπήρχε μια σχέση που πηγαίναμε να ξεκινήσουμε κάτι σοβαρό, απλά θα διάλεγα χώρα τώρα.

    Δεν θεωρώ ότι υπάρχει καμιά τύχη στην Ελλάδα και μιας και είμαστε στον ίδιο χώρο, δεν θεωρώ ότι υπάρχει χώρος στην Ελλάδα για λογισμικό. Κανείς δεν καταλαβαίνει.

    ReplyDelete
  13. Ειδικα για το λογισμικο,νομιζω συντομα αν οχι ηδη, η μετακινηση για να απασχοληθεις δεν ειναι απαραιτητη με τις αλλαγες εργασιακων σχεσεων που επιφερει το internet. Εκτος αν εχεις κλεισει θεση να δουλεψεις στη Google βεβαια..

    ReplyDelete
  14. Σωστος ο Παρης μια ακομα φορα. Η ξενιτια δεν ειναι και τοσο ευκολη.. Και αν φυγεις τωρα μαλλον δεν γυρνας σε λιγοτερο απο 5 χρονια... Τοτε ομως θα εχεις κανει οικογενεια ηδη εκει οποτε δεν γυρνας καθολου... Εδω εχεις και 2 δικους ανθρωπους που θα χρειαστεις κατι και θα σου σταθουν. Εκει τι παιζει?

    ReplyDelete
  15. Εγώ έφυγα πριν 2.5 χρόνια, για Σουηδία. Δεν το έχω μετανιώσει καθόλου. Τα χρήματα είναι ΠΟΛΥ καλύτερα, οι κρατικές παροχές δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα, το παιδί (που γεννήθηκε Σουηδία) θα έχει ότι χρειαστεί χωρίς να χρειάζετε να πληρώνω εγώ τα πάντα (φροντηστήριο, αθλητισμό, μουσική), κλπ

    Επιστροφή στην Ελλάδα; Αυτή την στιγμή δεν βλέπω κανέναν απολύτως λόγο, ίσως μόνο για διακοπές (και αυτό λίγες μέρες, ίσα για να δούμε συγγενείς και φίλους). 'Ισως σε 30 χρόνια που θα πάρω σύνταξη να το σκεφτώ, αλλά για τώρα.... ΑΠΑΠΑ

    ReplyDelete