Tuesday, January 04, 2011

η ζωή, το αστραπιαίο self check και ένα τρακάρισμα!




Μερικές φορές το αναπάντεχο στην καθημερινότητα μας φέρνει τα πάνω κάτω. Μετά από μια ξεκούραστη εβδομάδα διακοπών η επιστροφή στην δουλειά ήταν κάτι σαν nice thing todo, επιστροφή στο judo και στην δική μου αγαπημένη ρουτίνα.

Μέσα σε λίγα λεπτά όλα αλλάζουν βέβαια.10 παρά 20 καθώς διασχίζω με πολύ χαμηλή ταχύτητα (20-30) μια κακής ορατότητας διασταύρωση, μιας και η γλίστρα στον δρόμο δεν επιτρέπει κάτι άλλο, μετά από μια ωραία προπόνηση- ένα φως από τα δεξιά με τυφλώνει - ο ήχος της λαμαρίνας που σκάει πάνω σε άλλη - λάστιχα μέσα στην γλίστρα να μην κάνουν και πολύ θόρυβο.

Μετά αίματα, μια κολόνα να έχει μπει μέσα στο αμάξι και εγώ να έχω σφηνωθεί στη θέση του οδηγού. Το υπόλοιπο αμάξι έδινε την εντύπωση ότι τυλίχτηκε στο στύλο της ΔΕΗ.

Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα λειτουργεί ο εγκέφαλος. Το γεγονός ότι ήμουν καλά ένιωθα όλα μου τα άκρα - είχα 100% πνευματική διαύγεια -το self check έγινε στιγμιαία - και μετά για κάποιο παράξενο λόγο αφού είμαι είμαι εντάξει - μου βγήκε ένα κλάμα κραυγή κάτι παράξενο - αλλά κράτησε μια ανάσα.

Το μέτωπο μου αριστερά είχε γεμίζει τζάμια από το παράθυρο του οδηγού, τα ένιωθα να με τρυπάνε - αλλά ήμουν ΟΚ. Σάστισα όταν άκουσα τον σοκαρισμένο άλλο οδηγό αντί να με ρωτήσει αν είμαι καλά - να λέει όχι ρε γαμώτο ρε φίλε με τράκαρες και έχω το άλλο το αμάξι στο συνεργείο. Για μια στιγμή θέλησα να σπάσω το θρυμματισμένο παρμπρίζ και να ορμήξω έξω . Μετά είδα ένα παιδάκι δίπλα του - αργότερα έμαθα ότι ράγισε ένα δάχτυλο του - (φόραγε ζώνη;) και είπα να μην κάνω φασαρία. Από το αμάξι δεν μπορούσα να βγω, end of story. Το τηλέφωνο ήταν στην τσέπη οπότε έπρεπε να πω σε όλους ότι είμαι καλά. Τηλέφωνα πανικός. Ο κόσμος γύρω λίγο νερό και χαρτοπετσέτες να με ρωτάνε αν είμαι καλά. Σε φάση twilight zone το αίμα έτρεχε αλλά δεν με ένοιαζε, αισθανόμουν καλά!Η πυροσβεστική με βοήθησε να βγω, και λίγο μετά ένα ασθενοφόρο με πήγε στο κρατικό στην Νίκαια. Δεν έχω παράπονο μέσα στον πανζουρλισμό εκεί μέσα με εξυπηρέτησαν - έβγαλα κάτι μεγάλα κομμάτια γυαλί από το μέτωπο μου, με έραψαν με τσέκαραν και με έδιωξαν.

Δεν μπόρεσα να κοιμηθώ το βράδυ - συνειδητοποίησα όταν μπήκα στο σπίτι πόσο κοντά είχα φτάσει στον στύλο. Το κεφάλι μου δεν χτύπησε παρά μόνο δέχτηκε το τζάμι πάνω του. Η ζώνη νομίζω με κράτησε πιο σταθερό αν και μερικοί νόμιζαν ότι δεν την φορούσα - γιατί είδαν το στρίμωγμα και το πως είχε συρρικνωθεί η θέση του οδηγού!Μου έκανε εντύπωση που είπαν όλοι καλά που δεν φόραγες ζώνη!

Απο εκεί και πέρα, δεν υπάρχει τίποτα. Πολλές φορές είμαι αγχωτικός με την ζωή, ζητάω πολλά ή γκρινιάζω για το οτιδήποτε - αυτό το μάθημα ήταν τεράστιο. Θα μπορούσα να είχα πάθει χειρότερα τα σκεφτόμουν όλο το βράδυ. Σημάδι οτι πρέπει να απολαμβάνω την ζωή πιο πολύ. Λυπάμαι που ξεσήκωσα τόσους ανθρώπους. Η χαρά μου ήταν τεράστια βέβαια όταν είδα συγκεκριμένα πρόσωπα μαζί μου στο νοσοκομείο. Την σύντροφο μου, την αδερφή μου, τους καλούς μου φίλους (Κώστα, Ηλία, Στέλιο, Πάνο, Ελευθερία σας ευχαριστώ).

Δεν ξέρω πως έγινε τελευταία στιγμή ένιωσα το φως από δεξιά, δεν είμαι κακός οδηγός με την έννοια δεν τρέχω, δεν πιέζω είμαι προσεκτικός - αλλά αυτό λένε θα σου συμβεί μία φορά. Παράσημο τα ράμματα!

Πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν και τηλεφώνησαν και τους ευχαριστώ πολύ! Εύχομαι σε όλους σας αναγνώστες σταθερούς, αναγνώστες haters να μην βρεθείτε σε ανάλογη θέση, να φοράτε ζώνη, να προσέχετε 2 παραπάνω φορές τυφλές διασταυρώσεις και φυσικα (για να το ακούω εγώ) - να χαίρεστε την ζωή κάθε μέρα - γιατί μπορεί ξαφνικά να έρθει πάνω κάτω ή πλάγια κάτω όπως σε μένα!

20 comments:

  1. Καλή χρονιά (χωρίς ανάλογες καταστάσεις) και περαστικά...
    Δυστυχώς σε ένα αυτοκίνητο, όσο καλός οδηγός και να είσαι ή να προσέχεις, ένα κλάσμα του δευτερολέπτου κάνει τη διαφορά. Ευτυχώς που δεν έγινε τίποτα χειρότερο...

    Το χέρι πως είναι; Ρωτάω επειδή έχεις δημοσιεύσει όλα τα προηγούμενα σχετικά με το ατύχημα στο judo και υποθέτω ότι έχει μια παραπάνω ευαισθησία...

    ReplyDelete
  2. Περαστικά και εύχομαι να είναι η πρώτη ΑΛΛΑ κ η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ φορά που σου συνέβη. Οι δρόμοι δυστυχώς είναι συχνά επικίνδυνοι!
    Περαστικά και πάλι!

    ReplyDelete
  3. Περαστικα, ολα καλα πηγαν, απο την στιγμη που γραφεις...

    ReplyDelete
  4. Άφωνος από την περιγραφή!

    Γρήγορα περαστικά Πάρη κι ευχαριστούμε για την κατάθεση της εμπειρίας σου...

    ReplyDelete
  5. από το αμάξι βγήκα 100% all systems check εκτός απο ράμματα πάνω αριστερά στο κουτελο απο μερικά θραύσματα γυαλί. Θα παραθέσω φωτό από το γκαράζ που το είδα σήμερα .

    ReplyDelete
  6. Σιδερένιος, περαστικά κ ποτέ ξανά!

    ReplyDelete
  7. @mrpc, @orck @pgaval @morpheus σας ευχαριστώ πάρα πολυ ειλικρινά!

    ReplyDelete
  8. Περαστικά σου Πάρη και ποτέ κάτι παρόμοιο! Σιδερένιος!

    ReplyDelete
  9. Σιδερένιος Πάρη! Περαστικά και γρήγορα να ναι φίλε!

    ReplyDelete
  10. Σιδερένιος Σημαδεμένε...αλλά κ πιο προσεκτικός -να προβλέπεις κ τη βλακεία των άλλων! ;)

    ReplyDelete
  11. Σιδερένιος φίλε!Kαι περαστικά!!

    ReplyDelete
  12. Περαστικά Πάρι! Να θυμάσαι πως πάντα υπάρχουν οι πολύ καλοί φίλοι, κοντά ή και πιο μακρυά να σε προσέχουν όποτε και όσο μπορουν. :) Και τα λές πολύ καλά! Πρέπει να ζούμε όσο πιό πολύ μπορούμε το σήμερα και να μη γκρινιάζουμε τόσο πολύ.

    ReplyDelete
  13. Περαστικά, σιδερένιος και εύχομαι πάντα να βγαίνεις "κερδισμένος" όπως αυτή τη φορά

    ReplyDelete
  14. Σιδερένιος! Ξέρεις πόσο έτρεχε ο άλλος; Μάλλον όχι πολύ αλλά έγινε εντυπωσιακή ζημιά στο αμάξι!

    ReplyDelete
  15. Περαστικά & Σιδεροκέφαλος...

    ReplyDelete
  16. Συμβαίνουνε κι αυτά Πάρι, αφού εσύ είσαι καλά τίποτα άλλο δε μετράει. Σιδερένιος :)

    ReplyDelete
  17. Περαστικά και απο μένα. Εσύ κάνεις καλά που δεν τρέχεις. Θεωρώ πως ο άλλος όμως πρέπει να πήγαινε με αρκετά περισσότερα. Αν και δεν φταίει, μπαίνοντας σε διασταύρωση χωρίς στοπ πουθενά καλό είναι όλοι να κόβουν ταχύτητα και να ελέγχουν και να μην βασίζονται στο "ο απο δεξιά έχει προτεραιότητα".

    Μου έχει τύχει παρόμοιο 7 το βράδυ μετά τη δουλειά. Πέρασα στοπ χωρίς να βλέπω από σημείο που περνούσα συχνά και το ήξερα. Πήγαινα αργά όμως η κοπέλα που ερχόνταν από δεξιά πήγαινε ακόμα πιο αργά (να γιατί δεν πρέπει να φωνάζουν στις γυναίκες οδηγούς) και το μόνο που πρόλαβα να δω ήταν η κοπέλα που έκανε το σταυρό της (με το δίκιο της).

    Από τότε θεωρώ πως πάντα ακόμα και όταν έχει στοπ ο άλλος θα πρέπει να κόβουμε ταχύτητα και να ελέγχουμε. Το λάθος παραμονεύει σε κάθε γωνία.

    Περαστικά και πάλι και ψυχραιμία. Οι λαμαρίνες είναι για να χαλάνε :)

    ReplyDelete
  18. Περαστικά φίλε. Αξίζει να μοιραζόμαστε τέτοιες εμπειρίες μας - βάζουν τα πράγματα in perspective...
    Σιδερένιος λοιπόν!

    ReplyDelete
  19. Σιδερένιος! Είναι από αυτά που σε κάνουν να αναθεωρείς πολλά στη ζωή. Και είσαι και πολύ τυχερός. Να είσαι πάντοτε τόσο και εσύ και όλοι μας.

    ReplyDelete