Sunday, August 01, 2010

τέλος judo season.


Τα τελευταία 2 χρόνια δεν με θέλει - αλλά επιμένω εύχομαι και ελπίζω να καταφέρω επιτέλους να ολοκληρώσω μια χρονιά χωρίς τραυματισμούς. Τέλος season στο dojo μας λοιπόν και το ραντεβού με καθαρό και σιδερωμένο Judogi στις 14 Σεπτεμβρίου. Φέτος και πάλι ξεκίνησα χαρούμενα - και μπαμ η κλείδα με άφησε ξανά. Ξανά τα ίδια, υπομονή. 

Πριν από 3 μήνες αποφάσισα να επανέλθω - αφού έδεσε ξανά το κόκκαλο. Η αριστερή μου πλευρά είναι αρκετά ταλαιπωρημένη και η ωμοπλάτη νομίζω θα πάρει καιρό να για έρθει στην σωστή θέση.

Όταν πάτησα ξανά στο ταταμι - αυτή την περίοδο φοβόμουν αρκετά οι πόνοι ήταν έντονοι ιδιαίτερα στην αρχή. Από ένα σημείο και μετά το μυικό σύστημα που είχε ήδη ατροφήσει στην εν λόγο περιοχή ξύπνησε οπότε και οι πόνοι μειώθηκαν.

Δεν πάλευα δυνατά ούτε και θα το κάνω - αναγκαστικά θα πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός αλλά αυτό είναι το τίμημα αν θέλω να κάνω judo. Το συγκεκριμένο άθλημα είναι πολλά πράγματα για μένα και δεν είμαι διατεθειμένος να το αφήσω. Σιγά σιγά και με υπομονή ελπίζω με τα χρόνια 5-6 να καταφέρω να φτάσω σε επίπεδο μαύρης. Αυτός είναι ο νέος μεγάλος στόχος. 

ματεεεεεεεεεεεεεεε.....

2 comments:

  1. Αθλούμαστε,πρώτα και πάνω από όλα για να ήμαστε υγιείς.Γνώμη μου είναι να αλλάξεις δάσκαλο.

    ReplyDelete
  2. Συμφωνώ αθλούμαστε για να ήμαστε υγιείς. Απο την άλλη δεν υπάρχει άθλημα χωρίς τραυματισμούς - (ισως το σκάκι δεν ξέρω). Το judo ως ένα full contact sport έχει ένα ποσοστό τραυματισμών οι οποίοι είναι κυρίως κακές προσωπικές στιγμές - ατυχής πτώση κτλ κτλ και όχι συγκεκριμένα ατέλεια του αθλήματος.

    Οι δάσκαλοι δεν μπορούν να ελέγχουν σε αυτά τα αθλήματα τις στιγμές αυτές - το ίδιο συμβαίνει και στο ποδόσφαιρο ή μπάσκετ.

    ReplyDelete