Sunday, November 08, 2009

χρόνια πολλά H.A.F



Οταν ημουν μαθητης ετρεχα οποτε μπορουσα σε καποιο κοντινο αεροδρομιο τέτοιες μερες να δω απο κοντα τα μαχητικα της Π.Α τους ανθρωπους που τα πετανε. Τα πλαστικά γυαλιά μου ήταν η ταφόπλακα σε ένα και μοναδικό όνειρο που το είχα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αν ήμουν λίγο καλύτερα μπορεί να κανόνιζα μια mini εκδρομή - μόνος, ήταν και είναι από τα λίγα πράγματα που μπορώ να απολαύσω χωρίς παρέα. Εγώ..τα παλιά μου όνειρα, ο θαυμασμός γι' αυτές τις απίστευτες μηχανές και τους ανθρώπους που τις φέρνουν στα όρια!


2 comments:

  1. hi.. just dropping by here... have a nice day! http://kantahanan.blogspot.com/

    ReplyDelete
  2. Papo, δεν είσαι ο μόνος με το συγκεκριμένο όνειρο ανεκπλήρωτο...

    ReplyDelete