Monday, November 23, 2009

Devoxx Ημέρα 4η (στα ελληνικά και αργοπορημένα)

Επέστρεψα την Παρασκευή από το Devoxx και ακόμα δεν έχω μπορέσει να τελειώσω την σειρά των post - χρωστάω μια μέρα, ιδιαίτερα σημαντική θα έλεγα!Την πέμπτη είχαμε τα 2 καλύτερα keynote της χρονιάς και μάλλον ένα απο τα καλύτερα τρίωρα σε όλα τα Javapolis  Devoxx που έχω πάει.

O Ivar Jacobson είναι ο πατέρας της RUP, ένας από τους πρωτεργάτες της UML αλλά και του aspect - oriented programming. Πολλοί από εσάς θα έχετε τουλάχιστον ένα βιβλίο που θα γράφει πάνω το όνομα του! Ανέβηκε πάνω στην σκηνή και μας είπε την αλήθεια, ότι εμείς οι άνθρωποι της πληροφορικής έχουμε ένα πρόβλημα. Δεν έχουμε πετύχει να δημιουργήσουμε καλό όνομα σαν επιστήμονες, μερικοί δεν μας θεωρούν επιστήμονες και πολλοί άλλοι δεν θεωρούν ότι αυτό που κάνουμε τελικά είναι χρήσιμο ή μπορεί να καταφέρει αποτελέσματα και έργα! Μας ενημέρωσε (κάτι που είναι γνωστό) ότι 20-30 % των software project γενικά καταφέρνουν να παραδώσουν κάτι που να δουλεύει. Οι λόγοι πολλοί αλλά ανέφερε 2 σημαντικούς
  1. Υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ ακαδημαϊκών και της αγοράς εργασίας (industry). Ομολογώ ότι τα έχωσε αρκετά προς τους ακαδημαϊκούς - μιας και είπε ότι γενικά κανείς δεν ξέρει πως να διδάσκει σωστά πληροφορική και ότι η σημερινή κατάσταση στην χώρα του ή και αλλού - είναι πανεπιστημιακοί που έχουν λίγες ή σχεδόν καθόλου σχέση με τις εξελίξεις στην αγορά, προετοιμάζουν λάθος τους νέους επαγγελματίες ενώ αναλώνονται πολλές φορές στο να γράφουν θεωρητικά paper ή να κάνουν έρευνα σε τομείς που δεν βοηθούν την πρόοδο στην αγορά. Έδωσε έμφαση στις τεχνολογικές εξελίξεις στην αγορά εργασίας - και είπε ότι θεωρεί ότι αυτές θα πρέπει να είναι η κινητήρια δύναμη για την έρευνα.
  2. Οι άνθρωπο της αγοράς από την άλλη, το έχουν παρακάνει με το hype και τις μόδες των μεθοδολογιών. Δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι και αυτός έχει πάρει μέρος σε όλη αυτή την μόδα παλιότερα. Πρόσθεσε ότι έχουμε αρκετά πια μεθοδολογίες για να δουλέψουμε και δεν βρίσκει λογικό κάθε λίγο και λιγάκι να λέει κάποιος ότι βρήκε την απόλυτη αλήθεια με το να αντιγράφει 80% από παλιές ιδέες και να συνεισφέρει 20 ή και πιο λίγο σε κάτι καινούργιο. Είπε ότι και τα  practises και οι μεθοδολογίες είναι εδώ και είναι αρκετές - αρκεί να βρούμε ένα σωστό τρόπο να τις συνδυάσουμε και να μπορέσουμε να είμαστε συνεπείς ώς επαγγελματίες.
Μέρος του προβληματισμού του - είναι αποδεκτό και άλλους μεγάλους του χώρου - όπου μπορεί να μην έχουν την λύση ακόμα αλλά τουλάχιστον για την ώρα συμφωνούν ότι πρέπει να βρούμε μία λύση. Έτσι έχει δημιουργηθεί το SEMAT.org (Software Engieering Method and Theory) όπου φιλοξενεί και το αντίστοιχο manifesto.Μπορείς και εσύ να υπογράψεις! Ακόμα όλα είναι υπό συζήτηση αλλά το line up των ανθρώπων που ηγούνται το SEMAT ειναι εντυπωσιακό. πολλοί από αυτούς έχουν ήδη δημιουργήσει δικές τους μεθοδολογίες!

'Έκλεισε την παρουσίαση του, με μια πρόταση για την SEMAT , μια ολική μεθοδολογία που χρησιμοποιεί η εταιρία του - παρόλα αυτά τόνισε ότι αυτό δεν έχει σχέση με την SEMAT απλά θα προταθεί σαν λύση. Μίλησε για έναν ενιαίο τρόπο να περιγράφουμε practises μεταξύ διαφορετικών εταιριών, να τα κατηγοριοποιούμε και να φτιάχνουμε μίξεις από practises που θα αντιπροσωπεύουν τον τρόπο δουλειά μας. Μπορείτε να μάθετε πιο πολλά από το εξαιρετικά ενδιαφέρον blog του.

Την σκυτάλη πήρε ο Robert C. Martin γνωστός και ως uncle Bob (ObjectMentor),  οποίος έδωσε ένα πραγματικό show! Μίλησε για το παρελθόν, για τη υποχρέωση του developer να είναι σωστός και να γράφει ποιοτικό κώδικα, την υποχρέωση να λέει όχι στους manager όταν τον πιέζουν να γράφει κακά συστήματα για χάρη της γρηγοράδας και ευκολίας. Μίλησε αυστηρά σε όλους μας (developers) για τα test, ότι πρέπει να γράφουμε πάντα test και να τα συντηρούμε - ενώ τόνισε ότι παρόλο που το test driven development λέει ότι τα πρώτα γράφουμε test και μετά τον κώδικα - δεν πρέπει να πνιγόμαστε από αυτό. Μπορούμε να γράφουμε και μετά, είναι  καλύτερο από το να μην τα γράφουμε καθόλου. Ιδιαίτερα απολαυστικός! Περιττό να πω ότι το βιβλίο του μετά την ομιλία έγινε ανάρπαστο!

Μετά απο την καλή αρχή της ημέρας συνέχισα με το πολλά υποσχόμενο Infinispan του Manik Surtani. Η εξέλιξη του JBoss Cache, με σχεδόν νέα υλοποίηση και πολλές νέες ιδέες που έρχονται να τονίσουν την σημαντικότητα για caching στις εφαρμογές μας αλλά και την εισαγωγή σε  flat table δομές για storing. Με την επερχόμενη έκδοση αναβάθμισης του Hibernate θα βρείτε και το Infinispan  σαν default υλοποίηση για το τμήμα του caching. Μια τεχνολογία που σίγουρα θα μας απασχολήσει αρκετά τους επόμενους μήνες - πόσο μάλλον καθώς θα μπαίνει στα deployment μας.

Συνέχισα την ημέρα με το JavaPosse μπύρες αστεία και live ερωτήσεις στο κοινό. Οι τύποι έχουν φοβερή χημεία και παράλληλα μεταφέρουν με ευχάριστο τρόπο το geekness  τους. Ανακοίνωσαν ότι η εκπομπή θα γίνεται σχεδόν κάθε 2 εβδομάδες, πιο ενδιαφέρουσα με λιγότερη ανακοίνωση τεχνολογιών πιο πολύ συζήτηση και συνεντεύξεις. Επίσης έδωσαν στο κοινό στοιχεία για ένα ετήσιο Javaposse συμπόσιο που θα γίνεται στην Αμερική , σε κάποιο χειμερινό θέρετρο στο colorado.Μάλλον αρκετά μακριά απο εμάς για να τους τιμήσουμε αλλά τι να κάνεις θα διαβάζουμε εντυπώσεις από τους τυχερούς!

Μετά και από αυτό, έκλεισα το συνέδριο και ξόδεψα αρκετό χρόνο για να μιλήσω με παλιούς φίλους και τις νέες περιπέτειες του ενώ βρήκα την ευκαιρία να πάω και να μιλήσω αρκετά με τον Roman Strobl στο περίπτερο της Jetbrains.

2 comments:

  1. Thanks Πάρι για το review.

    PS. To βιβλίο του Martin μήπως εννοείς αυτό?
    "Clean Code: A handbook of Agile Software Craftmanship"

    ReplyDelete
  2. έλα chris..έκανα λάθος - διόρθωσα και το link. Το βιβλίο το λένε clean code!

    ReplyDelete