Tuesday, August 11, 2009

faith no more ...αυτό ήταν live!



Τα καλύτερα πράγματα στην ζωή είναι τα απροσδόκητα, κάπως έτσι θετικά απροσδόκητο ήταν ΤΟΣΟ καλό το live των faith no more. Να κάνω μια σημείωση. Δεν είναι το αγαπημένο μου group, μεγάλωσα ως έφηβος με τα πολλά και πλούσια ακούσματα τους (ο rock fm των 90s έπαιζε αρκετά) - τους άκουγα εδώ και εκεί αλλά για κάποιο λόγο δεν δήλωνα οπαδός.

Δεχόμουν by default τις μεγάλες τους επιτυχίες - οι οποίες είναι πολλές. Έτσι με αυτή την σημείωση μπορώ να πω ότι το χθεσινό live ήταν το καλύτερο του φετινού καλοκαιριού. Ξοδέψαμε αρκετά χρήματα φέτος για συναυλίες είδαμε διάφορα μεγάλα group (slipknot,nin) αλλά την ΄παράσταση΄και την αμεσότητα των faith no more δεν είχε κανένα - ως show μιλάω!

Φτάσαμε σχετικά νωρίς στο θέατρο βράχων και ήταν εμφανές ότι η προσέλευση ήταν πιο έντονη σε σχέση με την τελευταία μας επίσκεψη στο ίδιο μέρος με το live των Nine Inch Nails! Λίγο πριν προλάβουμε να πιούμε την πρώτη γουλιά από την χειρότερη μπύρα που εχω πιει ποτέ (Vergina) μιας και ήταν η μόνη διαθέσιμη, οι Bliss support group έκαναν την εμφάνιση τους! Πολύ θετική εντύπωση, το στυλ και ο ήχος σε περιπτώσεις θύμιζε Tool , καλές μελωδίες - θα ήθελα να τους πετύχω ξανά - να τους ακούσω πιο προσεκτικά!

Oi bliss τελείωσαν και μετά από αναμονή 45 λεπτών (ίσως και 1 ώρα) - his greatness Mike Paton και η υπόλοιπη παρέα βγήκαν στην σκηνή! Ο ήχος στην αρχή λίγο κακός αλλά μετά από 1-2 κομμάτια βελτιώθηκε αισθητά. Το είχαν κάνει λίγο με τα μικρόφωνα στις φωνές, κάλυπταν τα πάντα.

Το set list ήταν άψογο - ακόμα και για έναν μη δηλωμένο οπαδό όπως εγώ το 80% των κομματιών ήταν γνωστό! Στις αγαπημένες μου στιγμές ήταν το Caffeine, Evidence,Ashes to Ashes, Last cup of sorrow, Easy, Epic, Be Aggresive! (Σχεδόν τα πάντα όλα δηλαδή).

Τέλος πρώτου μέρους το κοινό έχει ανάψει. Τώρα ας μείνουμε λίγο εδώ μιας και ο κύριος Mike Paton αξίζει μερικές γραμμές ακόμα! Απίστευτη αμεσότητα με το κοινό. Κατέβηκε κάτω, έδωσε το μικρόφωνο σε τρελούς να τραγουδήσουν, έκανε πλάκα με το κοινό, αλληλεπιδραστικός. Ανέβασε κόσμο στην σκηνή. Με άλλα λόγια δεν ήθελες κάτι παραπάνω - εκτός απο το να τραγουδάει εξαιρετικά έκανε show χωρίς υπερβολές!



Οσο για την φωνή του, παίζει να είναι ένας από τους χαρισματικούς φωνητικά frontman που έχω δει σε όσα live έχω πάει. Η φωνή κινείται από ψηλά ως χαμηλά, μεταλλάσσει την χροιά της σε δευτερόλεπτα, υπήρχαν στιγμές που νόμιζες ότι σου τραγουδάνε τενόρος της λυρικής ενώ άλλες κάποιος frontman από metal συγκρότημα με brutal διαθέσεις! Χοροπήδαγε σαν τρελός - πολύ μεγάλη ενέργεια και φυσικά έκανε εντύπωση με το λαμέ κόκκινο κουστούμι του αλλά και το 'pimp like' μπαστουνάκι! Απ' ότι συζητήσαμε αργότερα γενικά σαν μουσικός εμπλέκεται σε διάφορα project και σε διαφορετικά στυλ. Επίσης να μην ξεχάσουμε να πούμε ότι σε ένα σημείο έκανε τον beat boxer. Μεγάλη φωνή ο κύριος Paton - μεγάλο χάρισμα - και είναι ένα show μόνος τους όταν τραγουδάει!

Μουσικά άψογος ήταν και ο μπασίστα - Billy Gould. Άψογη τεχνική και πολύ ενέργεια - ξεχώριζε!

Απο τα παράξενα του πρώτου μέρους ήταν η εισαγωγή σε κάποιο κομμάτι της - να μπλέκεται με το μουσικό theme της γνωστής Αγγλικής σαπουνόπερας 'East Enders'. Εφιάλτες αμέτρητων καμμένων απογευμάτων στα συννεφιασμένα Midlands ξύπνησαν. Όσο και να προσπαθούσα να αποφύγω αυτή την μαλακία οι γείτονες πάντα το έβαζαν τέρμα - σαν να μου χάραξε εκείνα τα βροχερά απογεύματα - μουσική ξενερώματος μάλλον για μένα - χαχα! Πως τους ήρθε κανείς δεν ξέρει!

Η συναυλία συνέχισε με 2 δυνατά encore όπου στο πρώτο είχαμε το κλασικό όπως έμαθα σε κάθε live - μεταλ ροκ mix στο γνωστό μας Chariots Of Fire.

Σε γενικές γραμμές πιστεύω όλοι έμειναν ευχαριστημένοι. Το κοινό από τους οπαδούς ως τους απλά ακροατές. Το μουσικό τους έργο είναι αρκετά μεγάλο και καλύπτει πολλά χρόνια! Ηλιακά και μόνο όσοι είναι είναι εκεί 25-30 αποκλείεται να μην έχουν πέσει σε κάποιους από τους δίσκους τους! Fucken respect στον Mike Patton για μία ακόμα φορά!

Δεν νομίζω - ήταν το καλύτερο live του καλοκαιριού!!!! Ελπίζω και ο χειμώνας να είναι εξίσου έντονος και ποιοτικός συναυλιακά! Μερικές iphone photos εδώ.


t would be wrong to ask you why
Because I know what goes inside
Is only half of what comes out
Isnt that what its about ?
To remind us were alive
To remind us were not blind






update: Video στο youtube απο το χθεσινό live

5 comments:

  1. Φίλε μου τους έχω δει στο Brixton Academy στο τουρ του Album of the year και ένα έχω να πω: Είναι σαν το καλό κρασί....καλύτεροι όσο περνάνε τα χρόνια.

    ReplyDelete
  2. oi FNM kai o mike patton einai h kalyterh mpanta pou exw dei live meta tous metallica to 1993 ston paniwnio.

    sorry trent, alla den metras mia mprosta ston mike.

    an den eixa loubago tha eixa anebei sti skini na tragoudisw kai neighbours me ton mike.

    ZHTW TA MIDLANDS REEEE

    ReplyDelete
  3. Οι faith είναι απο τα TOP late 80's - 90's rock γκρουπ, χωρίς καμία υπερβολή. Και τι να πει κανείς για τον Paton... Χαρισματική φυσιογνωμία από αμέτρητες απόψεις..

    Πάντως και ο Trent (ο οποίος μέχρι χτες είχε δώσει την καλύτερη συναυλία του καλοκαιριού), για την εσωστρέφεια που τον διακρίνει, ήταν εντυπωσιακότατος και αυτός.

    Έξαλλου πόσοι άραγε frontmen της rock μπορούν να σταθούν σήμερα πλάι στον Patton και να μετράνε? Μάλλον λίγοι..

    Indecision blurs my vision..

    ReplyDelete
  4. Τότε είμαι μάλλον ο άτυχος της παρέας. Έτυχε να τους δω σε ένα Metal φεστιβαλ στη Βουδαπέστη όταν είχαν βγάλει το King for a Day. Ο Mike σε κάποια φάση γύρισε και κοίταξε το ρολόι του και τότε ξενερώσαμε όλοι... Η Γενικότερη παρουσία τους ήταν σαν να ακούω το CD. Κανένα πάθος. Ακόμα και playback του CD να έπαιζαν κανείς δεν θα το είχε καταλάβει...

    ReplyDelete
  5. Εγώ σαν γνωστή άσχετη θα δηλώσω άγνοια. Πλήρη. Σοβαρά.

    Αλλά έχω να πω ένα...

    Ο Patton στα φωνητικά του Sex (I'm A) του Lovage project με κάνει να βγάζω αφρούς, κανονικά.

    ReplyDelete