Sunday, June 07, 2009

ακόμα μια ποδηλατική βόλτα. - full moon ride αλητόγατοι



Λοιπόν, γεμάτο ποδηλατικά τριήμερο. Χθες το βράδυ είπα να δοκιμάσω και μια άλλη 'γνωστή' ποδηλατική ομάδα τους αλητόγατους. Η εκκίνηση από κέντρο, Προπύλαια Πανεπιστημίου. Προσέλευση 30-40 ποδήλατα. Προορισμός Λυκαβηττός.

Ξεκινήσαμε κάπως αργά (έχω την αίσθηση ότι γενικά με την ώρα έναρξης σε κάθε ποδηλατική βόλτα υπάρχει ένα θεματάκι - μπορεί να λες 9.30 η αναχώρηση μάλλον θα γίνει μισή με μία ώρα μετά).

Ανεβήκαμε την Αλεξάνδρας και στον δρόμο παρέα άνδρες της ομάδας Ζ. Δυστυχώς όπως μου είπαν παιδιά που ήταν πίσω (μιας και είδα μόνο τα φωτάκια απο τις μηχανές). Ένας απο αυτούς (προς τιμήν τους όχι όλοι) μάλλον άξεστος και χαμηλής νοημοσύνης θεώρησε μαγκιά να πλαγιάσει τους τελευταίους και να τους αποκαλεί ΄κωλόπαιδα αλήτες με τα ποδήλατα και άλλα όμορφα'. Είναι πραγματικά λυπηρό να μην μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει πότε 30 ποδηλάτες, με φωτάκια, διαφόρων ηλικιών και με ταχύτητα χαμηλή είναι ύποπτοι για φασαρίες. Δεν λέω έχουν γίνει λίγο ευαίσθητοι αλλά τώρα δεν είναι δύσκολο να διαθέσεις λίγο μυαλό και να δεις ένα μεγάλο ποσοστό 30αρηδων..μερικοί ακόμα πιο μεγάλοι αλλά και πιο μικρές ηλικίες να ποδηλατούν μέσα στην λωρίδα για τα λεωφορεία.Εξοπλισμένοι, φωτάκια καθόλα νόμιμοι!

Ήταν η πρώτη φορά μετά από συνεχόμενα freeday rides που έτυχε να βρεθώ τόσο κοντά σε τέτοια συμπεριφορά. Κρίμα γιατί υπάρχουν και ένστολοι με επίπεδο και αφήνουν μερικά βλαχαδερά να τους στιγματίζουν!

Αφήσαμε τις μαλακίες και συνεχίσαμε δεξιά προς τα πάνω, ανάβαση σιγά σιγά στον Λυκαβηττό! Αυτό και αν ήταν fitness κύριοι. Σε κάποια σημεία το ποδήλατο δεν πήγαινε οπότε το είχαμε στα χέρια, σαν extreme δοκιμασία μέσα στην Αθήνα ήταν. Φτάσαμε στους πρόποδες του Λυκαβηττού και εκεί είχε το δεύτερο μέρος της αθλητικής δοκιμασίας. Ανάβαση., ομολογώ έκανα σχεδόν το 80% με ποδήλατο και το άλλο 20% κατέβηκα (γαμώτο ήθελα μερικά μέτρα για να πω με περηφάνια ότι δεν πάτησα πόδι κάτω). Τι να κάνεις!

Πάνω στον χώρο του parking έξω απ' το θέατρο, 10αδες παράνομα ζευγαράκια προσπαθούσαν να βρουν ερωτική διάθεση, είχε ωραίο φεγγάρι άλλοι τόσοι χαμηλής νοημοσύνης κάγκουρες θεωρούσαν ώριμο να κάνουν κωλιές στο μισό φωτισμένο parking ενώ παιδάκια έτρεχαν δεξιά και αριστερά. Μερικές φορές απογοητεύομαι ιδιαίτερα από τους συμπολίτες μου, όταν τα επίπεδα μαλακίας σε μια ομάδα ανθρώπων ή μέρος, είναι συσσωρευμένα σε μεγάλο ποσοστό, απλά απογοητεύομαι!

Ξεκούραση φωτογραφίες και μετά είπαμε να σπάσουμε απο την βόλτα και να φύγουμε πάλι πίσω στα μέρη μας. Η κατηφόρα ήταν εντυπωσιακή, μέσα στα φρένα και ένας παράξενο φόβος + ενθουσιασμός. Δεν ήθελε και λίγο να μην πατήσεις σωστά φρένα σε κάποια στροφή να βρεθείς απέναντι! Με την φόρα που είχαμε διασχίσαμε όλο το κέντρο, και ξανά..ενδιάμεσος σταθμός γκάζι ...Αιγάλεω.

Ωραία ήταν το κάναμε και αυτό! Να πω ότι όσο πιο μεγάλη η βόλτα τόσο μεγαλύτερη ασφάλεια νιώθω, άρα η 120αρα free day ήταν αξεπέραστη για μένα όπου δεν αναζητώ extreme αθλητικές συγκινήσεις μέσα στην επικίνδυνη Αθήνα, αλλά μεγάλες αποστάσεις, παρέα αρκετή και σχετική ασφάλεια.

keep on riding!

3 comments:

  1. θα το ξαναπω, ψηνομαι (για τις βραδινες βολτες μονο)

    ReplyDelete
  2. Ποια πολυ γνωστη δημοσιογραφος εχει αρνητικη αποψη για τα blogs χωρις καν να τα εχει διαβασει;

    http://blogo-sphera.blogspot.com/2009/06/blog-post_08.html

    ReplyDelete
  3. αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα και γω στην πρωτη ανάβαση στο λυκαβητο το πήρα το dahon στα χέρια στο τέλος, με 4 ζητάδες να με ακολουθούν με βήμα σημειωτόν (μιας και ήμουν η τελευταία των τελευταίων!!!) :))))

    ReplyDelete