Wednesday, November 05, 2008

Άσπρες γάτες..μαύρες γάτες..μήπως το χάσαμε;

Στο πικ-απ γι'αυτό το post θα βάλω Richard Cheese και το Appetite for Destruction ως ένδειξη καλής διάθεσης.

Τον τελευταίο καιρό και ιδιαίτερα τις 2 τελευταίες μέρες παρατηρώ ως δέκτης (information consumer) όλο αυτό τον πληροφοριακό χαμό και το hype γύρω από τον νέο πρόεδρο των Η.Π.Α. Δεν έχω την παραμικρή διάθεση ειρωνείας (ναι το ξέρω δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις), αλλά εντυπωσιάζομαι και παράλληλα προβληματίζομαι.

Εντυπωσιάζομαι γιατί βλέπω πόσο μεγάλο αντίκτυπο έχει το συγκεκριμένο γεγονός στον υπόλοιπο κόσμο αλλά και στην χώρα μου, τόσο που σημαντικά άτομα ξοδεύουν ενέργεια και ώρα για να σχολιάσουν, ασχοληθούν να προβλέψουν, και να πιστέψουν ...στο σύνθημα της Αλλαγής.

Σίγουρα δεν είμαι πολιτικός αναλυτής, σίγουρα δεν έχω τις απαραίτητες γνώσεις για να παρέχω στον αναγνώστη μου μια προσεγμένη - βλέπε ψαγμένη- πολιτική ανάλυση για το αντίκτυπο της εκλογής του συγκεκριμένου ατόμου. Σίγουρα είμαι όμως ακόμα ένας παρατηρητής, αναγνώστης νέων media και περιστασιακός των mainstream, και όταν στο δικό μου εναλλακτικό κόσμο ενημέρωσης βλέπω να επικρατεί το ίδιο πανηγύρι με την καλή έννοια, το οποίο γίνεται αυτή την στιγμή που γράφω στις τηλεοράσεις όλων - προβληματίζομαι.

Η αλήθεια είναι οτι αυτό που με φοβίζει είναι η ιδέα ότι και το αίσθημα της αλλαγής ,η ελπίδα, η πίστη προς την δημοκρατία (σε αυτή την μορφή που υπάρχει - στον σύγχρονο κόσμο) πρέπει πρώτα να περάσει από τον αμερικάνικο φακό, την αίγλη του θείου Sam και ως hype να γυρίσει στον υπόλοιπο κόσμο. Αναρωτιέμαι με καλή διάθεση επαναλαμβάνω, όλοι εσείς που γράφετε για ελπίδα και αλλαγή, περιμένατε τον θείο Sam να σας αφυπνίσει; Περιμένουμε έναν λαό 100-150 εκατ ο οποίος με την κουλτούρα του μας έχει κοιμίσει (ναι ας το παραδεχτούμε - είμαστε οι καλοί συνεχιστές του δικού τους μοντέλου - και εγώ και εσυ και όλοι μας) να ξυπνήσει - να μάθει τώρα εν έτη 2008 τι θα πει δημοκρατία την ωρα που βομβαρδίζει στην άλλη πλευρά του πλανήτη;

Δεν θέλω να το κουράσω ούτε να πιάσω κανένα αριστερό παραμύθι από αυτά που λένε σαν αυτόματα μηχανάκια διάφοροι γραφικοί - απλά αναρωτιέμαι!

Και τώρα αυτό που με πονάει πιο πολύ! Μας καίει αρκετά το χρώμα του νέου προέδρου και τι θα κάνει; Έχει σημασία τελικά; Αλήθεια το σκεφτήκατε αυτό σήμερα ή απλα μπήκατα και εσείς μέσα σε μία απο τις πολλές άσκοπες ποζερο συζητήσεις για την σχέση Obama και M.L. King , γιατί είναι hype...γιατί έγινε και αυτό της μόδας..όπως η Coca Cola, η Nike, η Apple....τα Starbucks!

Αναρωτιέμαι, θα αλλάξει ο Obama την καθημερινότητα μου, στην χώρα μου, με την ανεργία, με την διεφθαρμένη πολιτική, με την γραφειοκρατία, τον κρατισμό, με τον συνήθη average Μαλάκα Έλληνα και το ρουσφέτι του, με τον κλασικό μαλάκα Έλληνα οδηγό που παρκάρει στην διάβαση των πεζών, τον χαζό που έρχεται μπροστά από το φανάρι στην στροφή για να περάσει πρώτος, με τις χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες των ΔΕΚΟ, με τον έλεγχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης από μια ομάδα επιχειρηματιών...αναρωτιέμαι.

Αναρωτιέμαι ως απλός πολίτης...χωρίς διάθεση ειρωνείας για κανένα, απλά νομίζω ότι αρχίζει και καταντάει....αστείο.

Γιατί πρέπει να με ενδιαφέρει λοιπόν τόσο πολύ, γιατί θα πρέπει να αμερικανοποιηθώ ακόμα πιο πολύ, γιατί πρέπει η Ελπίδα και η αλλαγή πρέπει να έχει χρώμα μπλε- κόκκινο και πάνω αστεράκια!

respect

5 comments:

  1. Είναι σωστός ο γενικότερος προβληματισμός σου, άλλα είσαι λίγο εκτός θέματος :))

    Το ενδιαφέρον για τον Obama δεν εστιάζεται στο αν θα αλλάξει την καθημερινότητα τη δική σου και τη δική μου.

    Το ενδιαφερόν δεν εστιάζεται στο ότι περιμένουμε από τον Obama να μοιράσει ελπίδα στους "πεινασμένους" Έλληνες και λοιπούς Ευρωπαίους.

    Το ενδιαφέρον εστιάζεται στην ελπίδα να σταματήσει η Αμερική να είναι ο διεθνής τραμπούκος στον οποίο την μετέτρεψε το ανθρωποειδές Bush με τα κ......άκια που το έλεγχαν (βλ. Τσέινι και Κοντολίζα). Η διεθνής κοινότητα ελπίζει σε μια Αμερική που δεν θα είναι του στυλ αποφασίζω και διατάσσω.

    Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αρκετά αφελείς ώστε να πιστεύουμε πως η Αμερική θα πάψει να είναι Αμερική.

    Απλά ελπίζουμε σε μια πιο σταθερή κατάσταση στη διεθνή σκηνή.

    Και θέλω να πιστεύω πως δεν είσαι από αυτούς που λένε "άσε μωρέ τι γίνεται έξω, έδω τι κάνουμε", γιατί όλοι μας διαπιστώσαμε με το κραχ των ημερών, πως αυτό το απλοποιητικό σενάριο απλά δεν παίζει στις μέρες μας.

    Κατα τ'άλλα, συμφωνώ ότι οι παραλληλισμοί με M. L. King είναι λίγο φαιδροί. Απ'την άλλη όμως, (θα) είναι ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ, μαύρος, σε μια χώρα με μακρά και λαμπρή.....ρατσιστική παράδοση :) Αυτό από μόνο του έχει κάποια σημασία.

    Άσχετο, το διαβάζω το blog σου καθημερινά, ίσως γιατί είμαι και΄γω developer, φανατικός Mac-ας, κοντά στην ηλικία σου και με πατέρα ναυτικό. Να τελειώσω λοιπόν με δύο παρατηρήσεις:

    1) Keep writing :))
    2) Give Obj-C a chance!

    ReplyDelete
  2. ConverseVIP aka Acanta aka Anonymous11:05 am, November 06, 2008

    εκεινο που με ανησυχει εμενα ( βεβαια να σημειωσω πως συμφωνω απολυτα με οσα λες ) ειναι πως αμεσως αν παει καποιος να κανει κριτικη πεταει και το "χωρις να θελω να το παιξω αριστερο παραμυθι" πραγμα που δειχνει ποσο πολυ φοβομαστε να ασκησουμε ελευθερα κριτικη...σαν να εχουν το προνομιο μονο οσοι ειναι απο καοποπιους συγκεκριμενους χωρους.
    Νομιζω θα συμφωνησεις μαζι μου.

    Οσο γιατι εχει πανω αστερακια ειναι πολυ απλο : απο την πολυ δημοκρατια τους βλεπουμε αστερακια χαχαχα


    Για μενα ο Ομπάμας ( οπως ειναι στα ελληνικα το name του :) ειναι η συνεχεια του bush-clinton-bush ... δημιουργησαν αναγκες στο εσωτερικο ασχολουμενοι με φτιαχτους κινδυνους απο το εξωτερικο, τωρα θα καλυψουν τα κενα απο μεσα,μετα παλι παμε στο εξωτερικο...και συνεχιζει..κυκλος.

    +10 gia to PS2 του προηγουμενου...RESPECT στην C :)

    ReplyDelete
  3. Φίλε Πάρι,

    Αυτό που λες είναι σωστό, αλλά είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας.

    Το άλλο λέει ότι αυτή η χώρα των 300εκ κατοίκων είναι η νο1 οικονομική δύναμη στον κόσμο, κ η συμπεριφορά της μας επηρεάζει άμεσα. Τι πιο καλό παράδειγμα από την οικονομική κρίση στην οποία βρισκόμαστε, για την οποία ο άρχοντας ο Bush (κ η εκεί διακυβέρνηση των τελευταίων ετών, αλλά κ του Clinton) φέρουν τεράστια ευθύνη (μπορώ να το αναλύσω αν θέλεις).

    Από εκεί κ πέρα, συμφωνώ περισσότερο από τον καθένα ότι αν δεν βάλουμε εμείς ένα χεράκι, (κ δύο μη σου πω εδώ που φτάσαμε) δε πρόκειται να αλλάξει απολύτως τίποτε.

    Κ να σου πω, το γεγονός ότι οι ρατσιστές, παρτάκιδες, εγωκεντρικοί και αμαθείς Αμερικάνοι (generalization, το ξέρω, αλλά όχι πολύ μακριά από την αλήθεια…) κουνήθηκαν κ πήγαν κ ψήφισαν, κ μάλιστα κάποιον που δεν είναι όμοιός τους, μου δείχνει όχι ότι έγιναν λιγότερο ρατσιστές, νομίζω, αλλά ότι βλέπουν ότι έχουν προβλήματα τεράστια (εσωτερικά εννοώ, όχι εξωτερικά. Γιαυτά δεν νοιάζεται κανείς τους…) κ είναι έτοιμοι να κάνουν θυσίες κ αλλαγές. Κ αυτή η αλλαγή θα έχει μεγάλη επίδραση ΚΑΙ σε εμάς, αναπόφευκτα, θετική ή αρνητική…

    Από την άλλη βέβαια, ίσως είναι κ ένα σημάδι για εμάς τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε: να βάλουμε πρωθυπουργό τον Ντανιέλ Μπατίστα, κ υπουργό άμυνας τον Σοφοκλή Σχωρτσανίτη!!!

    ReplyDelete
  4. Πάρι όταν φταρνίζεται η Αμερική η Ευρώπη πιάνει κρυολόγημα. Αυτό τα λέει όλα, το πως πάει η Αμερική μας ενδιαφέρει αμέσως όλους μας.

    Υγ. ο Ομπάμα, δε θα αλλάξει τίποτα απολύτως. Ίσα ίσα το βλέπω να συνεχίζει την πολιτική Μπους.

    ReplyDelete
  5. σας ευχαριστώ όλους για τα comments - δεκτές οι παρατηρήσεις - ομολογώ ότι απλά δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό του κοινού, όπως και πιστεύω ότι απλά οι Αμερικάνοι εκλέξανε την σκούρη έκδοση του Clinton!

    ps)παιδιά δεν ξέρω θεωρώ την OBjC πολύ άσχημη σαν γλώσσα και σύνταξη- στρυφνή!

    ReplyDelete