Saturday, March 01, 2008

χωρίς λόγια

Αν μπορούσα να ξεχωρίσω από την μέχρι τώρα ζωή μου - τις πιο παράξενες νύχτες, τότε αυτή θα ήταν μία. Ένας κατακλυσμός αναμνήσεων, συναισθημάτων, ανθρώπινων αντιδράσεων. 2  δευτερόλεπτα αρκούν για να ανοίξει η πόρτα..των αναμνήσεων.

σαν να μην πέρασε μια μέρα!


Αυτη η ζωή τελικά...είναι παράξενη..υποκλίνομαι στην παραξενιά της, με ένα χαμόγελο...

No comments:

Post a Comment