Thursday, November 15, 2007

Χαμένα ..post ..και ζωντάνια!

Επανέρχομαι μετά απο ένα PMU reset το οποίο έκανα, το οποίο βλέπω ότι με οδηγεί σε μία άλλη κατάσταση ..frustration.Όπως λέει ο Μάρκος..πολλές φορές frustration leads to creativity και αυτό είναι αλήθεια, αρκεί να είχαμε...δυνάμεις και διάθεση! Όπως και να έχει μία ενδιαφέρουσα mini συζήτηση με τον Βαγγέλη - καταλήξε στο ίδιο συμπέρασμα.

Κατα την διάρκεια της ημέρας όπως όλοι οι άνθρωποι - δεν νομίζω ότι είμαι η εξαίρεση - κάνω πολλές σκέψεις για διάφορα πράγματα. Όπως έχω γράψει ιδιαίτερα προσωπικές στιγμές είναι η διαδρομή - περπάτημα Μετρό προς την δουλειά, η επιστροφή (ειναι πιο έντονη σε σκέψεις ίσως γιατί υπάρχει αυτή η ανακούφιση). Πολλές απο αυτές τις σκέψεις, ξεκινούν με την φράση ..'χμμ θα μπορούσα να γράψω κάτι γι'αυτό'. Στην διαδρομή επεκτείνονται, ακολουθεί αυτός ο εσωτερικός διάλογος - καταλήγω σε ένα συμπέρασμα και στο τέλος λέω - 'εξαιρετικά με την πρώτη ευκαιρία θα το γράψω'.

Αλλά δεν, στο σπίτι, μετά απο μια κουραστική προπόνηση που ναι μεν υπάρχει η ευεξία αλλά πολλές φορές σε αφήνει μετά απο λίγο, όλα αυτά τα post χάνονται - και μένουν μόνο μέσα στο μυαλό μου - για όσο πάρει.

Αυτό που κάνει εντύπωση σε πολλούς είναι ότι για τους δικούς μου λόγους - θεωρώ πραγματικά το blogging, τώρα πια, μια ιδιαίτερη φυσιολογική διαδικασία! Πως να σου πω, όπως και όταν πλένεις τα δόντια σου ή ντύνεσαι. Είναι επιλογή μου να καταθέτω τις σκέψεις μου, τα πιστεύω μου. Μάλιστα δεν έχω κανένα πρόβλημα να το δηλώσω ότι ναι έχω blog, αν δεις το email signature μου είναι εκεί, οι συνάδελφοι μου το ξέρουν - φέτος συνάντησα και νέους συναδέλφους οι οποίοι με 'ξερανε' χωρίς να με έχουν γνωρίσει από κοντά. Μου αρέσει αυτή η διαδικασία - και ποτέ δεν ντράπηκα γιαυτό - φυσικά δεν ευαγγελίζομαι ότι ο καθένας πρέπει να το κάνει - απο την άλλη θέλω να δείξω με αυτή μου την στάση ότι το blogging δεν είναι κάτι το τρομερό - το ταμπού - το αμαρτωλό! Μερικοί ρωτάνε - μα καλά το privacy σου!

Σιγά τα αυγά, πιο πολύ μου αρέσει η ελεύθερη έκφραση παρά το να σκέφτομαι τι θα πει ο άλλος για μένα - να σου πω την αλήθεια στα @@ μου! Γνωστοί, άγνωστοι, γκόμενες παλιές, νέες, potential και μη, αφεντικά μου πρώην και νέα - ποτέ δεν έκρυψα σε κανέναν αυτή μου την ασχολία - για να απαντήσω σε ένα ιδιαίτερα άστοχο σχόλιο - ότι ξεδιπλώνω τις απόψεις μου τα απογεύματα μακριά απο τα μάτια των αφεντικών μου - ο κόσμος ακόμα σκέφτεται τέτοιες μαλακίες - συμπληρώνω (που ζείτε στο 60)!

Εκεί κολλάει και αυτή η άποψη περί ξιπασμού, wow έχεις blog, wow έχεις podcast, wow πρέπει στο blog σου να γράφεις σαν λόγιος, wow πρέπει να είσαι cool. Μαλακίες - γράφε ότι θέλεις - όπως θέλεις - δέξου σχόλια - καλά, κακά - ανταπάντησε , διευκρίνισε.

Χαίρομαι ιδιαίτερα, όταν καταφέρνω να αποτυπώσω αυτό που πραγματικά είμαι - αυτο που πραγματικά πιστεύω, ανα πάσα στιγμή. Πάθος, περιέργεια, μίσος, κράξιμο, χαρά- this is me after all - δεν γουστάρω να είμαι ο εικονικός μου εαυτός! Διαβάζω και τέτοια blog - τα ονομάζω potically correct - κάποια στιγμή τα βαριέμαι και τους λέω άντε γεια!Είναι καθαρά θέμα γούστου!

Και επιστρέφω σε αυτό που θέλω να πω, πολλές φορές λυπάμαι ως blogger που πολλά απο τα χαμένα post δεν βρίσκουν τον δρόμο τους εδώ. Σίγουρα θα κατάφερναν να εκνευρίσουν, διασκεδάσουν, πληροφορήσουν ακόμα περισσότερο όσους διαβάζουν!

Τον τελευταίο καιρό - προσπαθώ να δω στα 100+ ελληνικά blog τα οποία διαβάζω - τα αληθινά τα ζωντανά - τελικά μόνο αυτά με ελκύουν ως αναγνώστη - ίσως γιαυτό και εγώ προσπαθώ να είμαι έτσι - όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα γίνεται.Γιατί έτσι μόνο ...its fun!

1 comment:

  1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Αν και μπήκα πριν ένα εξάμηνο στο blogging, είχα κι εγώ τις απορίες "πώς πρέπει να γράφω", "πρέπει να το εξειδικεύσω;".

    Στην τελική δε σ' ενδιαφέρει. Γράφεις Ο,ΤΙ θες και ΟΠΩΣ θες. Το αν ο άλλος θα σχολιάσει ή όχι, θα σε διαβάσει ή όχι είναι δικό του θέμα.

    Οσο για τα posts που λες ότι μένουν στο μυαλό σου. Κάνε κανα 2 σημειώσεις στο κινητό ή κάνε μια ηχογράφηση και μετά όταν πας στο σπίτι γράφεις. Η κάνε το post απ' το κινητό.

    ReplyDelete