Sunday, July 22, 2007

Πραγματαεία περι αθεολογίας ...η άποψη μου!



Να δηλώσω καταρχήν ότι πρόκειται μια απόπειρα να γράψω την άποψη μου για το θέμα αλλά και τους προβληματισμούς που μου δημιούργησε μέσα από τα δικά μου βιώματα και τις δικές μου γνώσεις. Δεν είμαι πνευματικός άνθρωπος ούτε ισχυρίζομαι ότι κατέχω τα της θεολογίας - φιλοσοφίας τόσο έτσι ώστε η γνώμη μου να έχει την τεράστια επιστημονική βαρύτητα. Όπως και να έχει απλά καταθέτω την γνώμη μου!

Να πω ότι διάβασα για το βιβλίο αλλά και από άρθρα που διάβασα στο critics.gr και στο e-rooster blog.Τους ευχαριστώ γιατί έτσι μπόρεσα να αναζητήσω πληροφορίες για το θέμα και να διαβάσω απόψεις για ένα θέμα το οποίο με ενδιαφέρει!

Συγγραφέας του βιβλίου είναι ο Γάλλος φιλόσοφος Michel Onfray, υποστηρικτής των θέσεων (δόγματος;) της α θεολογίας όπου με αυτό το βιβλίο προσπαθεί να θέσει (τουλάχιστον στο πρώτο μισό) τα θεμέλια της στον αναγνώστη βάση προηγούμενων προσπαθειών αλλά και σύγκρισης με τα πιστεύω και τις διδαχές του αντίπαλου δέους, των 3ων μονοθεϊστικών θρησκειών της εποχής μας. Πληροφορίες θα βρείτε εδω (wiki), γαλλικό home page και γαλλική σελίδα περί του βιβλίου, παπασωτηρίου page εδώ.

Αλλάς ας αφήσω για λίγο τις λεπτομέρειες αυτές και ας ξεκινήσω με μία δική μου αναδρομή μιας και όπως είπα θα γράψω για εκείνα που με έκανε το βιβλίο να σκεφτώ.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια η οποία ποτέ δεν επέβαλλε με τους συμβατικούς τρόπους την λεγόμενη χριστιανική ορθόδοξη - τυπολατρία. Επιλέγω την λέξη τυπολατρεία μιας και είναι ένα θέμα το οποίο ο συγγραφέας θιγεί εξαιρετικά έξυπνα! Δεν επιλέγω την ηθική μιας και η ηθική των χρόνων μας η οποία εχει γαλουχηθεί απο τα χριστιανικά ιδεώδη σε πολλά σημεία δεν διαφέρει απο τη ηθική την οποία διδασκαν και αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι - τουλάχιστον για την δική μου θεώρηση.

Δεν αναγκάστηκα ποτέ να πάω να εκκλησιαστώ, οι συχνές μου επισκέψεις στην εκκλησία σε πολυ μικρή ηλικία ήταν φυσικά απο την γιαγιά μου, ως έφηβος δεν μου επέβαλλε κανείς την νηστεία, την εξομολόγηση, την προσευχή πριν το φαγητό.Τίποτα. Άρα τo background μου απέναντι στην τυπολατρία ήταν αρκετά φιλελεύθερο. Έμαθα να το απορρίπτω εν την γεννέση του μέσα στην νεαρή συνείδηση μου!

Τώρα όσο αναφορά τα της θρησκείας του δόγματος και γενικότερα τα πιστεύω τα οποία απαρτίζουν τον χριστιανισμό, το ελληνικό συστημα παιδείας φρόντισε να μου τα βάλει καλά στο μυαλό μου. Μέσα απο τον παπαγαλισμό της παιλαιάς και καινής διαθήκης (λέγε με..η ιστορία του εβραικού λαού), και αργότερα με πιο φιλελεύθερα συγγράμματα σε γυμνάσιο και λύκειο τα οποία προσπαθούσαν να συνδιάσουν την ολίγο επαναστατική διάθεση της ηλικίας με την αντίστοιχη και καλά διάθεση του χριστιανισμού στο context της αγάπης και της κοινωνικοποίησης.

Όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν πείρα από το σύστημα παιδείας την φιλοσοφία του χριστιανού, χωρίς να ακολουθώ τυπολατρικά στερεότυπα και κάπου βαθιά μέσα σε ολα αυτα - δημιουργήθηκε (μαζί με όλα τα βιώματα) η θέση του θεού μπαμπούλα - το οποίο δεν μπορείς να αμφισβητήσεις. Τον θεό μπαμπούλα που φοβούνται όλοι οι τυπολάτες συνάνθρωποι μας, οι οποίοι πιστεύουν ότι η εναλλακτική σκέψη, η λογική και η επανάσταση σε ένα σύστημα αρκετά παλιό το οποίο έχει ριζώσει καλά στην ζωή μας για 100αδες χρόνια, θα του στερήσει καταρχήν την καθαρή συνείδηση για την ζωή τους τώρα, και αργότερα το προνόμιο για την καλύτερη -..των ουρανών.

Αυτή φοβία την οποία διαισθάνθηκα και εγώ κάποια στιγμή νομίζω είναι η μεγαλύτερη νίκη του συστήματος, στην συνείδηση μας. Κάθε προσπάθεια να φευγεις απο τον δρόμο του σωστού, χτυπάει καμπανάκια για το αν ειναι σωστό και πρέπον. Εδώ και χρόνια έμαθα να απορρίπτω πράγματα και καταστάσεις - βάση μόνο..και τονίζω μόνο ..της λογικής.

Ο Michel Onfray γράφει στα πρώτα κομμάτια του βιβλίου του για την λεγόμενη χριστιανική κουλτούρα η οποία έχει ποτίσει ακόμα και την επιστήμη μας-(έχει ένα αρκετά πετυχημένο παράδειγμα περί βιοηθικής)- την λεγόμενη ηθική της κοινωνίας κτλ κτλ. Πιστεύει ότι με τον χρόνο η ανθρωπότητα θα προχωρήσει σε αυτό που ονομάζει μετα-χριστιανικη εποχή, όπου ο άνθρωπος θα έχει αποδεσμευτεί απο την ύπαρξη μεταφυσικών φαινομένων - μεταφυσικής λογικής για να ζει να χαίρεται να σκέφτεται το μέλλον.

Το δεύτερο μισό του βιβλίου κρίνεται λίγο πιο δύσκολο κατά την ταπεινή μου άποψη! Εκεί αρχίζει μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα από βιβλία όπως η Διαθήκες, η πεντάτευχος, το κοράνιο να δείχνει την τρομερή αντιφατικότητα οσο αναφορά τα πιστεύω τα οποία πρεσβεύουν και πόσο έντεχνα είναι γραμμένα για να προσπίζουν κάθε άσχημη η όμορφη πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης!

Μην σκοτώνεις..είναι αμαρτία λένε όλοι, ενω περίτεχνα σε άλλα σημεία λένε - αν σκοτώσεις ή αυτός που σκότωσέ υπό το όνομα του θεού ήταν σωστό και συνετο - το έκανε στο όνομα του θεού!

Πολλά μα πάρα πολλά παραδείγματα τα οποία ο συγραφέας δένει όμορφα με γενικότερους ανθρώπινους προβληματισμούς! Ένα άλλο σημείο το οποίο μου άρεσε ειναι η τάση των συγκεκριμένων popular θρησκειών να απαξιουν την τωρινή ζωή και να μιλουν για την μετέπειτα...Η αρχή του βιβλίου είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως τελικά σύμφωνα με τον συγγραφέα όλες αυτές οι ιδέες ειναι δημιούργημα ανθρώπινης νόησης.

Για κάποιο λόγο όπως θα παρατηρήσουν πολλοί οι οποίοι έχουν την διάθεση να σκεφτούν εναλλακτικά ..it makes sense!

O συγγραφέας δεν προσπαθεί να κάνει κανένα να ασπαστεί τις ιδέες της αθεολογίας ή τα επιχειρήματα της. Μιλάει για το δικαίωμα που έχουν πια οι σκεπτόμενοι άνθρωποι να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους χωρίς βέβαια τα κοινωνικά χριστιανικα - μουσουλμανικά - γενικότερα μονοθεϊστικά ιδεώδη να χτυπάνε κάτω απο την μέση τους ίδιους και αυτό που πρεσβεύουν.

Και πάλι τελικά it makes sense. Κοιτάω τους συνανθρώπους μου, μία fake ιστορία εδώ και χρόνια, Καλοί χριστιανοί στην σειρά για την ευλογία του πνευματικού πατέρα, στιγμές απομόνωνσης με το θείο στο σπίτι του θεού, και στην συνέχεια εφόσον ολοι καθαρίσουν την συνείδηση τους - βγαίνουν έξω στην κοινωνία να γαμήσουν τις συνειδήσεις και τις ζωές άλλων.Υπάρχουν και οι άλλοι, οι ψευτο- πιστοί οι οποίοι ακολουθούν τα τυπικά γιατί βαθιά στην συνείδηση τους φοβούνται μήπως ολα αυτά που το σύστημα έχει βάλει καλά στο μυαλό και την συνείδηση τους είναι σωστα.

Πολλοί απο εμάς λίγο η πολύ συμμετέχουν στα λεγόμενα χριστιανικά η γενικότερα μονοθεϊστικά καθήκοντα τους- το θέμα πόσοι από εμάς τολμούμε μόνο με την λογική να εξηγήσουμε αυτά που πιστεύουμε.

Το βιβλίο το συνιστώ σε όσους έχουν διάθεση να κάνουν challenge όλη αυτή την λογική για όλους τους άλλους - καλύτερα διαβάστε harry potter! Σειρά έχει το The God Delusion το οποίο έχω ήδη παραγγείλει.

11 comments:

  1. Καλημέρα. Γεννήθηκα δύσπιστος. Η κάθε είδους "θρησκία" δεν χρειάζεται αποδείξεις, οπότε κάθε συζήτηση είναι καθαρά υποθετική. Η ύπαρξη κάποιου "θεού" καλύπτει την ανάγκη του καθένα να εξηγήσει τα ανεξήγητα. Μέχρι εκεί ωραία καί όπως βολεύεται ο καθένας. Όταν όμως, το άτομο, χάνει την ατομικότητά του καί γίνεται μέλος αγέλης, την οποία χειρίζονται οι διάφοροι "πατέρες", με τη βοήθεια της τυπολατρίας, τότε γίνεται ικανό γιά κάθε ανηθικότητα με την κάλυψη της "ηθικής" καί με την αίσθηση της ατιμορησίας που δίνει η αγέλη. Όπως δεν θα έμπενα στο κόπο να πίσω κάποιον για την ύπαρξη κάποιου "θεού", δε θα το έκανα ούτε για τη ΜΗ ύπαρξη. Το μόνο που θα ήθελα, είναι να μη βλέπω συνέχεια διάφορες αγέλες (θρησκευτικές, κοματικές, αθλητικές..)

    ReplyDelete
  2. Από το post:
    "Δεν αναγκάστηκα ποτέ να πάω να εκκλησιαστώ, οι συχνές μου επισκέψεις στην εκκλησία σε πολυ μικρή ηλικία ήταν φυσικά απο την γιαγιά μου, ως έφηβος δεν μου επέβαλλε κανείς την νηστεία, την εξομολόγηση, την προσευχή πριν το φαγητό."

    Ώχου! Στενάχωρες αναμνήσεις αναμοχλεύεις. Πάρε όλο το πακέτο που παραθέτεις (συν μερικά έξτρα) και φύτεψέ το απ'ευθείας μέσα στην οικογένεια. Θ'αφήσω τη συνέχεια της συνεδρίας για άλλη ώρα και μέρος.

    --- --- ---

    Από το post:
    "O συγγραφέας δεν προσπαθεί να κάνει κανένα να ασπαστεί τις ιδέες της αθεολογίας ή τα επιχειρήματα της."

    Ο Richard Dawkins στο God Delusion έχει σαφώς διαφορετική προσέγγιση από αυτή του Michel Onfray που περιγράφεις (δεν έχω διαβάσει την Πραγματεία.., από το God.. έχω μερικά κεφάλαια να καλύψω ακόμη). Γράφει με μαεστρία και φαίνεται ότι έχει ερευνήσει το θέμα κάθε άλλο παρά επιφανειακά.

    Ωστόσο, πρέπει να πω πως βρίσκω τον Dawkins κάπως υπέρ του δέοντος 'τοξικό' ορισμένες φορές. Ίσως δε θα'πρεπε. Πάντως κατανοώ τον τρόπο που επιλέγει να εκφραστεί, διότι προσπαθεί ν'ακουστεί από την αντίπερα όχθη, όπου το 'πέρα' πολύ απλά δεν υιοθετεί το ζυγό καμίας αυθεντίας. Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή με ό,τι ισχύει στον κόσμο σήμερα, ο οποίος είναι ποτισμένος με θεούς και δαίμονες μέχρι το κόκκαλο.

    Θεωρώ ότι πρόκειται για απολαυστικό ανάγνωσμα το God Delusion και νομίζω ότι προσφέρει, αρκεί να διαβαστεί από ξεκλείδωτα μυαλιά.

    ΥΓ: Ούτε χαιρέτησα, πρώτη γραπτή επίσκεψη.
    Hello :)!

    ReplyDelete
  3. Φτού! Ξέχασα το coκλικ.

    Sorry για το trolling.

    ReplyDelete
  4. @koulpa thanks@
    @pixie ευχαριστώ!

    ReplyDelete
  5. Πάρα πολύ ωραίο κείμενο.

    Δες 1-2 πλευρές που δεν άγγιξες:

    1. Ένας χριστιανός θα σου έλεγε ότι δεν υπάρχει ο Θεός μπαμπούλας που περιγράφεις, αλλά ο Θεός πατέρας, ο οποίος είναι φιλεύσπλαχνος και αγαπάει τους πάντες.

    Φυσικά πρόκειται για πλάνη γιατί κανένας φιλεύσπλαχνος πατέρας δεν παρατάει τα παιδιά του. Γιατί π.χ. πεθαίνουν παιδιά σε πολέμους; τι έφταιξαν;
    Σε αυτό θα σου απαντήσουν ότι τα παιδιά πεθαίνουν εξαιτίας των δικών μας λαθών.

    Όπως είπες δηλαδή, η λογική καταρρέει σε κάθε πιθανή προσπάθεια εκλογίκευσης της πραγματικότητας. Εγώ ως άνθρωπος του ορθού λόγου (κυρίως λόγω σπουδών, όχι οικογένειας) βρίσκω όλη την επιχειρηματολογία ενός χριστιανού από αδύναμη έως ποταπή.


    2. Η πίστη είναι ένα θέμα όμως που δεν έχει να κάνει με λογική. Το να πιστεύω κάπου δεν είναι απαραίτητα προϊόν εκλογίκευσης ενός όντος, μιας δύναμης κλπ.

    Με βάση όλα τα παραπάνω των μονοθεϊστικών θρησκειών, αλλά και τα τεράστια (κατά τη γνώμη μου) κενά των πολυθεϊστικών φτάνω σε μια κατάσταση όπου πιστεύω στον εαυτό μου, στην κοπέλα μου, στη γάτα μου, στη θάλασσα κλπ. κι όχι σε αυτό που λέγεται από την όποια θρησκεία Θεός.

    By the way το βιβλίο του Dawkins κι αν δεν υπήρχε κάποιος έπρεπε να το γράψει. Η ανθρωπότητα έχει ανάγκη την άλλη γνώμη. Άλλο αν σήμερα γύρω από τον Dawkins το πράγμα έχει σαπίσει, καθώς έχουν δημιουργηθεί ομάδες αθεϊστών που σκοτώνονται μεταξύ τους.

    Συγνώμη για το τεράστιο σχόλιο.

    ReplyDelete
  6. Papo πολύ ωραίο blog post, επίκαιρο επίσης όσον αφορά στην δική μου πραγματικότητα (ετοίμαζα κι εγώ blog spot, με πρόλαβες όμως και πρώτα θα σχολιάσω εδώ).

    1) Για εμένα οι συγγραφείς αυτοί αποτυγχάνουν κατά 99%, από τη στιγμή που δεν διαβάζονται από τους εκάστοτε πιστούς. Σκέψου τη θρησκεία σαν την Java πχ: Το να διαβάσεις εσύ ένα βιβλίο για το πόσο υπέροχη γλώσσα είναι, δε θα είναι κάτι σπουδαίο. Σπουδαίο και σημαντικό θα 'ναι όταν το διαβάσω εγώ, που θεωρώ καλύτερη την C++ πχ. Με πιάνεις ελπίζω.

    2) Συζητάμε για ποιό πράγμα; Για τη θρησκεία ή για τους θρήσκους; Ή και για τα δύο; Διότι αν συζητάμε για τη θρησκεία και το επιχείρημά μας για τη σαπίλα της είναι...οι κακοί θρήσκοι, τότε να με συγχωράς αλλά διαφωνώ. Πάλι Java-example: Αν είμαι άσχετος και δε γράφω καλά προγράμματα σε Java, δε σημαίνει ότι είναι και η Java μαύρο χάλι, γιατί υπάρχεις κι εσύ πχ που τη χρησιμοποιείς σωστά.

    3) Όσοι λένε για λογική κλπ και τα χρησιμοποιούν αυτά ως επιχειρήματα και ως λόγους για να μην πιστεύουν σε κάποια θρησκεία, καλό θα ήταν αν θέλουν να παραμείνουν λογικοί να μην πιστεύουν στον έρωτα και να μην ερωτευτούν ποτέ. Ούτε (πόσο μάλλον) στην αγάπη να πιστεύουν, ούτε να αγαπήσουν.

    ReplyDelete
  7. @Sebkom διαφωνω στο point 2. Το βιβλιο ειναι κατα της θρησκείας και του γενικότερου πακέτου.Νομίζω ότι συμφωνώ.Το επιχείρημα το οποίο παραθέτεις - με την λογικη οτι η θρησκέια ειναι σωστή και ότι την μεταφράζουν λάθος οι πιστοί - ειναι κλάσικό τέχνασμα σύμφωνα με τον συγγραφέα που μας εχει αφήσει η χριστιανική κουλτούρα ή κάθε μονοθειστική κουλτούρα!

    ReplyDelete
  8. Panos Konstantinidis12:21 pm, July 23, 2007

    Wraio fainetai Pari, 8a to exw sta yp' opsin moy, an kai aytes tis meres kanw mia ereyna gia thn Akadhmia toy Platwnos opote 8a moy parei ligoys mhnes mexri na mporesw na to diabasw.

    ReplyDelete
  9. Ζητώ την κατανόησή σας για το κατεβατό που ακολουθεί. Δεν έχω κάνει διατριβή επί του θέματος. Απλώς τρώγομαι να εμπλακώ σε διάλογο, διότι το ζήτημα με τριβελίζει προσωπικά.

    @sebkom
    1)Θεωρώ άστοχο τον παραλληλισμό για το ποια από τις δύο γλώσσες προγραμματισμού είναι καλύτερη με το θέμα περί θρησκειών, ύπαρξης ή μη Θεού κλπ. Ο Dawkins επί παραδείγματι στο βιβλίο του 'God Delusion' δε γράφει με ύφος που απευθύνεται στους άθεους προσπαθώντας να ευλογήσει τα γένια αυτών και να τους χαϊδέψει τ'αυτιά, επειδή 'βαδίζουν στο σωστό δρόμο της αθεΐας'.

    Ίσα ίσα, περισσότερο ασχολείται με
    το φαινόμενο της έννοιας 'Θεός' αυτό καθ'εαυτό, περιγράφοντας γεγονότα από διάφορες πτυχές της ιστορίας και αναλύοντας με επιχείρηματα πώς έχει καταφέρει να πλανέψει (delusion) αυτή η λέξη γενεές πληθυσμών ανά τους αιώνες.

    Το ότι δεν κατεγράφησαν μαζικές περιπτώσεις πιστών, οι οποίοι διαβάζοντας το 'God Delusion' ν'αναφώνησαν 'Πέσ'τα Χρυσόστομε Ριχάρδε! Τι κάθομαι και προσκυνώ τον Αλλάχ, το Γιαχβέ, τον Ιησού τόσο καιρό!' δε νομίζω ότι είναι λόγος ικανός ώστε να προχωρήσει κάποιος στην απαξίωση τέτοιων προσπαθειών. Νομίζω ότι κάθε άλλο παρά αποτυχία είναι το αποτέλεσμα της μελέτης του φαινομένου της θρησκείας υπό το πρίσμα της αθεολογίας.

    Το άβατο, το άμεμπτο, το αλάθητο της κάθε θρησκείας καιρός είναι να αρθεί. Διότι ναι μεν όλοι είμαστε άνθρωποι με ίσα δικαιώματα, ίδιες υποχρεώσεις, ευθύνες... μπλα μπλα, αλλά αυτός που μιλά και πράττει στο όνομα ενός θεού είναι (κατά κανόνα) στο απυρόβλητο, ενώ αυτός που μιλά από τη σκοπιά της αθεΐας αντιμετωπίζεται (κατά κανόνα) ως βλήτο.


    2)Για ποιο λόγο πρέπει να συζητήσουμε για το ένα Ή για το άλλο; Μία θρησκεία δε δύναται να υπάρξει δίχως τους πιστούς της. Η όποια σαπίλα της όποιας θρησκείας πηγάζει σαφέστατα από τους ακολούθους της (όπως και η ύπαρξη της ίδιας της θρησκείας), από το οργανικό της κομμάτι. Το να μιλούμε για τις θρησκείες ως θεωρίες και μόνο δεν έχει νόημα, διότι οι βόμβες που σκάνε στο Ιράκ με στόχο τη μία σιίτες και την άλλη σουνίτες έχουν συνέπειες στον φυσικό κόσμο, i.e. σακατεύουν και σκοτώνουν ανθρώπους.

    Επιπλέον, οι θρησκείες δεν είναι αυτόνομα εργαλεία (π.χ. Java) με τα οποία μπορεί κάποιος να παράξει έργο. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι είναι λάθος προσέγγιση να αξιολογούμε τη θρησκεία (το εργαλείο) βάσει της χρήσης που κάνει ο κάθε πιστός. Στη θρησκεία υπεισέρχεται η έννοια της 'ερμηνείας', η οποία σε συνδυασμό με το 'πιστεύω' νομίζω μπορεί και κάνει την όλη υπόθεση μπάχαλο (έτσι δημιουργείται χώρος για αυθεντίες, με αυθαίρετα αξιώματα κρατούνται τα οικοδομήματα των θρησκειών μισό ρίχτερ από την κατάρρευση, καλύπτονται οι αυτο-αναιρέσεις και ο κατάλογος συνεχίζεται μακρύς).


    3)Εμ, εδώ χάνω λίγο τη σύνδεση, διότι δε μπορώ να καταλάβω για ποια επιχειρήματα σχετικά με τη λογική εννοείς. Επίσης με μπερδεύει η συνεπαγωγή που ξεκινά από την πίστη σε μία θρησκεία και συνδέεται με την πίστη στον έρωτα και την αγάπη. Όποιος δηλαδή δεν ασπάζεται μία θρησκεία, επειδή θεωρεί την ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων ανώτερων παντοδύναμων κοσμογονικών θεών να παραβιάζει τις πόρτες της λογικής του, αυτό σημαίνει πως δε δικαιούται να νιώσει το αίσθημα του έρωτα ή να δώσει και να λάβει αγάπη; Γιατί;

    ReplyDelete
  10. Πάρη ωραίο post.

    Η χριστιανική θρησκεία (όπως μάλλον και όλες οι θρησκείες) είναι γεμάτη προτάσεις που γενούν απορίες.

    Ίσως η μεγαλύτερη έχει να κάνει με την ελέυθερη βούληση. "Ο άνθρωπος έχει ελέυθερη βούληση για να επιλέξει το ΚΑΛΟ. Αλλιώς πάει στην κόλαση." Αυτό και μόνο μου φτάνει για να καταλάβω δύο πράγματα. Ή ότι κάτι δεν πάει καλα με την λογική της πρότασης ή ότι δεν είμαι κατάλληλα εξοπλισμένος σαν ανθρώπινο ον για να την καταλαβω..

    Γιαυτό όταν έρχεται κα´ποιος και μου λέει ᾽ξέρεις υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που είναι πανταχού παρούσα, και τα πάντα πληρούσα και αποτελέιται από 3 διαφορετικά πρόσωπα που ταυτόχρονα είναι ένα και μοναδικό᾽, τότε τι μπορω´να πω πραγματικα; Δεν μπορω να το κρίνω αυτό με την λογική μου.Τι να πεις;;;

    Ίσως πρέπει να εφέυρουμε άλλου τύπου λογικές για να κατανοήσουμε τέτοιες προτάσεις. Κάτι σαν τις μη ευκλείδιες γεωμετρίες που στα μαθηματικά λύνουν προβλήματα όπως η τριχοτόμιση της γωνίας. Μέχρι τότε επιλεγω απλά να μην τις δέχομαι ή να τις θεωρώ παρΑΛΟΓΕΣ.

    ReplyDelete