Tuesday, May 29, 2007

Από τον προβληματισμό...στον ενθουσιασμό!

Μια συζήτηση για την ζωή, την λογική, τις προσωπικές επιλογές , το συναίσθημα έφερε η Τρίτη για μένα.Όταν γίνεται με άτομα τα οποία εκπέμπουν στις ίδιες συχνότητες με σένα γίνεται χρηστική, ευχάριστη και σου δίνει ερεθίσματα για προβληματισμό!Είχα ένα προσωπικό revelation, ή μάλλον μου άρεσε πάρα πολυ και στάθηκα σε μία φράση η οποία ειπώθηκε - γαμώτο θα ήθελα να την ειχα πει εγω, παρόλα αυτά ο σοφός φίλος είπε το εξής!!

τελικά αν σκεφτείς το πώς αντιμετωπίζεις την ζωή σου, τα πιστεύω και τα θέλω σου είναι σε συμμετρία με την στάση σου στις (διαπροσωπικές) σχέσεις σου.


Θα μου πείς ναι ναι το έχουμε ξανακούσει αυτό, εξάλλου είναι λογικό μια σχέση απαρτίζεται απο 2 ανθρώπους οι οποίοι κάνουν project ο ένας στον άλλον τα θέλω τους, το είναι τους, η γενικότερη στάση που έχουν για την ζωή έρχεται να συγκρουστεί, να αναμιχθεί και τελικά να τους οδηγήσει σε μια κοινή πορεία.

Αλλά είναι εκείνες οι στιγμές που σου λένε κάτι, και φέρνεις στο μυαλό σου την δική σου ζωή τα δικά σου παραδείγματα και βλέπεις το πως βγάζει συμπέρασμα η παραπάνω πρόταση. Όλοι μάς έχουμε γνωρίσει ανθρώπους με διαφορετικές κοσμοθεωρίες - άστατους χαρακτήρες, ανώριμους χαρακτήρες, σταθερούς ή συντηριτικούς χαρακτήρες - κατα πάσα πιθανότητα αυτές οι βασικές δυνάμεις πίσω απο τον χαρακτήρα της συντροφου μας (του- για τα κοριτσάκια ) οι οποίες θα ενωθούν με τις δικές μας (όποιες και είναι αυτές) και θα ανάψει η φωτιά!

Ωραία το καταλάβαμε λοιπόν αυτό! Πως μπορώ να το πάω ένα σημείο πιο πάνω. Προσωπικά πιστεύω ότι πάνω σε αυτή την βάση πρέπει να κάτσει η δική μας ικανότητα να είμαστε σε θέση να προβληματιστούμε, να αυτο-λογοκριθούμε, να μην μείνουμε στατικοί στο γεγονός ότι - ναι έτσι είμαι έτσι είναι - δεν γαμιέται ότι κάτσει. Αυτή η κριτική στάση θα μπορούσε κάλλιστα να αποδοθεί ως ένα χαρακτηριστικό του χαρακτήρα όπως έγραψα παραπάνω, εγώ προσωπικά πιστεύω ότι ο θεούλης η φύση ή ο θεός των Cylon ,οτι σας βολεύει, μας έχει δώσει συνειδητά η ασυνείδητα την ικανότητα να ωριμάζουμε. Να χρησιμοποιούμε την λογική μας, τα όσα έχουμε ζήσει και να προκαλούμε τον εαυτό μας κάθε μερα σε μία κριτική στάση για τα πάντα. Η ωριμότητα δεν είναι προσόν, δεν την έχεις την αποκτάς, η ζωή σου είναι σίγουρο ότι θα σου δώσει εμπειρίες - το ερώτημα είναι κατα πόσο μπορείς διαισθανθείς ότι μέσα σε όλες αυτές τις εμπειρίες πρέπει να μπει το μυαλό και η λογική σου για να τις φιλτράρουν να σου δώσουν μερικά συμπεράσματα ή προβληματισμούς τα οποία θα γίνουν για σένα νέες directives.

Ένας ανώριμος άνθρωπος, έχει μια ομάδα απο χαρακτηριστικά συμπεριφέρεται βάση με αυτά σε μια ή πολλές απο τις σχέσεις του, δεν μπαίνει ποτέ στην διαδικασία να σκεφτεί τι πήγε λάθος και τι πήγε στραβά! Υπάρχει πιθανότητα να συναντήσει και να πορευτεί στην ζωή με του με αντίστοιχα ανώριμη σύντροφο και μαζί να πλάσουν μια πραγματικότητα , την οποία θα θεωρήσουν ....αληθινή fact.

Αισθάνομαι πως όσο περνάνε τα χρόνια αυτή η διαδικασία εξέλιξης όσο αναφορά τον factor κριτική σκέψη, ωριμότητα (σε οποιον βαθμό ειναι) με επηρεάζει ...υπάρχουν στιγμές που όλα φαίνονται πια τόσο λογικά - γιατί; Γιατί μπήκες στην διαδικασία να λύσεις τις απορίες σου, να απαντήσεις τους προβληματισμούς σου, είσαι θέση να κάνεις κριτική στις σκέψεις σου και ίσως αργότερα και στις σκέψεις της συντρόφου σου. Δυστυχώς ή ευτυχώς άτομα η ζευγάρια τα οποία τουλάχιστον βιώνουν αυτό το revelation (ασυνείδητα - δεν σου λέω να πάρεις μια σημαία και να πεις...fuck ωριμάζω) δεν μπορώ να διακρίνω πολλά!

Ίσως έχω μια αυστηρή (απόλυτη) θεώρηση του πράγματος - χωρίς να θεωρώ ότι είμαι απόλυτα ώριμος - το μόνο που αισθάνομαι έντονα καθώς περνάνε τα χρόνια είναι την ανάγκη να φιλτράρω ακόμα πιο πολυ την ζωή μου τις σκέψεις μου , να νικάω οσο μπορώ τις αδυναμίες μου και στο τέλος - το πιο σημαντικό - τα κάνω όλα αυτά project στην γενικότερη θεώρηση μου για την ζωή .

2-3 χρόνια πριν τα 30 ( fuck ) νομίζω ότι αυτό το συναίσθημα της αλλαγής (οχι του ΠΑ-ΣΟΚ) είναι κάτι σαν δεύτερη εφηβεία - σαν δεύτερη μετάλλαξη. Για κάποιο παράξενο λόγο νιώθω ότι όσο πιο έντονος είναι ο προβληματισμός που νιώθω για διάφορα θέματα, για μένα για την οποιαδήποτε σχέση μου, για τα σχέδια μου.. τοσο πιο ελεύθερος αισθάνομαι. Ελεύθερος να ορίσω τον εαυτό όπως θέλω όπως με ευχαριστεί, ελεύθερος να μοιραστώ τα συναισθήματα με την όποια σύντροφο ειναι στην ίδια κατάσταση.

Νομίζω ότι αυτό που αρχίζω να απεχθάνομαι ή μάλλον συνειδητοποιώ ότι με κουράζει είναι ανθρώπους ρηχούς, χωρίς αύριο, χωρίς ρεαλιστικά όνειρα, χαμένοι σε αδιέξοδα που οι ίδιοι βάζουν μπροστά τους. Είναι αλήθεια ότι όλοι κάνουμε το λάθος να βάζουμε εμπόδια στους εαυτούς μας, θεωρώ ότι καθώς μεγαλώνουμε είναι δείγμα ανωριμότητας να μην προσπαθούμε να τα ξεπεράσουμε, να προχωρήσουμε μπροστά. Ακόμα και στα πλαίσια μια σχέσης. Η απόλυτη αρμονία για τον καθένα έρχεται (ειτε το καταλαβαίνει είτε όχι) όταν η σχέση σου επιβεβαιώνει ή σου δίνει τελικά πράγματα τα οποία έχεις θέση ως αρχή στην ζωή σου. Πχ..υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν στην ικανοποίηση του σήμερα - ζώ το τώρα, άλλοι που θέλουν να νιώθουν σίγουροι , άλλοι που θέλουν να βλέπουν πάντα μακριά , ότι διαλέξεις θα πάρεις.

Τέσπα ομολογώ ότι το παραπάνω ποστ μπορεί και να ήταν 2-3 παράγραφοι παπαρολογίας. Αυτό που θέλω να εκφράσω έντονα είναι ότι νιώθω εξαιρετικά ενθουσιασμένος με ολη αυτή την μετάλλαξη την οποία νιώθω να γίνεται σιγά σιγά. Το φιλτράρισμα τα λάθη και τα καλά του παρελθόντος έρχονται να λειτουργήσουν ως σύμβουλος, με απώτερο στόχο να καταφέρεις τους στόχους σου για την ζωή! Λυπάμαι να βλέπω ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν στόχους, είτε τους έχουν χάσει ειτε δεν θα καταλάβουν ποτέ ποιοι είναι. Ο προβληματισμός και η κριτική στον ίδιο μας τον εαυτό είναι τα καλύτερα που έχει να μας δώσει η δεύτερη εφηβεία ...στα 20++.

Συγνώμη αν σε κούρασα...προβληματίστηκα λεμεεεεεεεεε!

5 comments:

  1. ...elpizw na mhn paei gia mena mono...
    :P

    dn einai kako na problhmatizesai
    se bazei se skepseis
    kai epeita se prakseis ktl..
    :-)
    makia

    ReplyDelete
  2. υπαρχουν ζευγαρια (ακόμη και αγράμματοι) που απλώς βαζουν ενα "οικονομικό" στόχο.(χωρίς πολλές σκεψεις) και ... κυνηγάνε το στόχο τους .
    Μπορεί να είναι το μαγαζί τους ας πούμε .
    η σχέση τους "ολοκληρώνεται" μεσα απο τη συνεργασία για τον κοινό στόχο.
    σε πιό πολύπλοκες φάσεις: ο ενας βάζει ένα στόχο , ο άλλος αναγνωρίζει την ικανότητά του και του συμπαραστέκεται σε καθε δυσκολία... (πχ κάποιος πολιτικός).
    τέλος μπορεί και οι δύο να εχουν στόχους (πιό σπάνιο) και να υπαρχει μια συνεργασία ώστε τελικά να μη φαίνεται ο ένας σαν "βοηθός" του άλλου.
    στη μεγάλη πλειοψηφία όμως οι άνθρωποι είναι προσγειωμένοι , ή απογοητευμένοι και προσπαθούν να περνάνε καλά.
    αντιμετωπίζουν τα προβλήματα όπως έρχονται και χρησιμοποιούν οτιδήποτε (τηλεόραση , αλκοολ) για να μη σκεφτονται και πολύ.
    αυτά
    :)

    ReplyDelete
  3. "Η γυναίκα μου είναι πολύ ανώριμη. Βυθίζει τις βαρκούλες μου στην μπανιέρα."

    Γούντυ ΄Αλλεν

    ReplyDelete
  4. Δεν είναι τίποτα, η κρίση των 30 παρά...

    ReplyDelete