Tuesday, April 17, 2007

Θα ήθελα να δηλώσω...

  • ότι κατανοώ ότι η αγορά εργασίας στον ιδιωτικό τομέα ειναι δύσκολη.
  • ότι έχω βιώσει και εγω μερικά τραγελαφικα συμβάντα στην μέχρι τώρα καριέρα μου.(που αν το σκεφτεί ποτε δημόσιος στην αρχη της καριέρας του μπορεί να βάλει και τα κλάματα)
  • ότι ναι στον ιδιωτικό τομέα ισχύει το σήμερα εισαι αύριο δεν είσαι
  • ότι ναι στον ιδιωτικό τομέα πρέπει να εισαι συνέχεια σε εγρήγορση.

Αλλα γαμώ το κέρατο μου δεν ανήκω στην γενιά των 700 euro και δεν το γράφω με διάθεση ποζεριας αλλα γιατι διαβάζω εδώ και εκει για την γενιά ...και την γενιά...και καταληγουν ολοι να βρίσκουν την μεγάλη δικαιολογία - 'Ε ορίστε ρε φίλε γι'αυτό κυνηγάμε κατα 90% το δημόσιο'

Υπάρχει ζωή και εκτός δημοσίου ξέρετε..αλλά εντάξει αφου σε βόλεψε ο θείος με συμβασούλα δεν γαμέις που να ψάχνεις - ειναι και εκλογές ολο και κάποιοι θα γίνουν μόνιμοι...σωστός;

Άντε παιδιά..γεραααααααα απο την γενιά των 700 euro στην γενιά των 1000 αλλά με πολλα επιδόματα + και επαναστασεις του κώλου μέχρι να βολευτείτε γιατι μετά ολοι το βουλώνουν!



Master, master, wheres the dreams that I've been after?
Master, master, you promised only lies

10 comments:

  1. χωρίς καμιά αμφιβολία τα επιδόματα κάνουν ΜΕΓΑΛΗ διαφορά στο δημόσιο..

    ReplyDelete
  2. Όπου ιδιωτικός τομέας = Αθήνα, να μην ξεχνιόμαστε. Παραέξω, τα 700 του δημοσίου είναι συνήθως αστρονομική αύξηση σε σχέση με τον ιδιωτικό.

    ReplyDelete
  3. Πολυ σωστη η παρατηρηση σου dtsomp, ο ιδιωτικος τομεας στην θεσσ ειναι λιγο αστα να πανε...ποσο μαλλον σε μικροτερες πολεις

    ReplyDelete
  4. Μαζί σου Πάπο,

    πέρασα ξυστά από το Δημόσιο και βλέπω ένα πράγμα:

    Μπορείς μέχρι ένα αξιοπρεπή ΜΙΣΘΟ να το επιτύχεις. Ο ΜΙΣΘΟΣ αυτός όμως δεν θα σε κάνει ποτέ πλούσιο, αλλά πολύ εύκολα στο μέλλον μπορεί να σε κάνει και φτωχό και να σε αναγκάσει να ψάξεις για δεύτερη και τρίτη δουλειά.

    Τα 1000€ των πρωτοδιοριζόμενων απόφοιτων ΑΕΙ είναι εξαιρετικά λεφτά μπροστά στα 700-800€ που κατά μέσο όρο πέρνουν στον ιδιωτικό τομέα, πολύ πιο δύσκολα.

    Το θέμα είναι συνάρτηση δύο κύριων μεταβλητών:
    α) της ατομικής αξίας και του δυναμικού
    β) των στόχων που έχει βάλει κάποιος στη ζωή του.

    IF THEN ELSE...

    * ΕΑΝ είσαι καλός και έχεις υψηλούς στόχους, ΔΕΝ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ το δημόσιο.

    * ΕΑΝ είσαι καλός αλλά δεν έχεις υψηλούς στόχους, ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ το δημόσιο.

    * ΕΑΝ είσαι μέτριος ή και κάτω του μετρίου σε σχέση με τους συναδέλφους σου, ασχέτως εάν έχεις υψηλούς στόχους, ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ το δημόσιο.

    Το δημόσιο δεν θα σου δώσει ποτέ όλα όσα σου αξίζουν. Είτε είσαι μπάζο είτε Αϊνστάιν την ίδια εξέλιξη θα έχεις μισθολογικά. Ενίοτε βέβαια εάν έχεις καλό γλύψιμο, ακόμα και μπάζο να είσαι, θα βγάλεις μια χαρά άκρη και θα βολευτείς και σε λούφα θέση.

    Στο εξωτερικό δεν είναι τυχαίο ότι όλοι θεωρούν τους δημόσιους υπάλληλους παρακατιανούς...

    Εδώ στην Ελλάδα για θέση απλού ΠΕ, πηγαίνουν άτομα με μεταπτυχιακά και διδακτορικά..

    Εκεί έχουμε φτάσει...

    ReplyDelete
  5. Βαγγέλη ρεαλιστική η θέση σου συμφωνώ!

    ReplyDelete
  6. Πες τα ρε papo,πες τα. Μας έχουν πρήξει με το δημόσιο

    ReplyDelete
  7. έλα javatzi καταρχην I like your nick! :d

    σε ευχαριστώ για το link και απο το blog σου..παρόλα αυτά πίστεψε υπάρχουν άνθρωποι και στην ελλάδα που ξέρουν ακόμα πιο πολυ Java!

    Proud JHUG member! respect!

    ReplyDelete
  8. Αναλόγως τους στόχους που έχει ο καθένας. Μερικοί θέλουν να κάθονται και όλο το πρωί, να ασχολούνται με το ρολόι τους, να περιμένουν πότε θα πάει 15:00. Το να καταναλώνεις 8 ώρες την ημέρα χωρίς να κάνεις τίποτα χρειάζεται σωστή μέθοδο και φυσικά μεγάλες αντοχές.

    ReplyDelete
  9. cherouvim

    Επισης ξέρω μερικούς και μερικές που πάνε στις 9 και φεύγουν στις 11-12 γιατί έχουν λεει να μαγειρέψουν για την οικογένεια... Και κανείς δεν τους λέει τίποτε. Αν και έχω δουλέψει σε ιδιωτικό σχολείο και είχα πεσει σε αυτό που λέμε "κακό αφεντικό", εξακολουθώ να έχω πίστη στον ιδιωτικό τομέα, πιστεύοντας ότι μόνο εκεί υπάρχει ελπίδα να αναγνωριστεί η δουλειά σου (ελπίζω να μην ονειροβατώ). Πάντως το δημόσιο που το έχω δεί λίγο παραπάνω, δεν αντέχεται, όταν βλέπεις τους γύρω σου να κάθονται και να το θεωρούν και φυσιολογικό!!! Εκεί μέσα νιώθω ο τρελλός του χωριού!!!

    ReplyDelete
  10. Χεχε. 9 με 11-12 είναι το ωράριο μερικών στον ΟΣΕ. Το ξέρω από φίλο μου που ήτανε πρακτική 6 μήνες εκεί μέσα.

    Το σκηνικό πολλές φορές συμπεριλάμβανε σαρδέλες, ψωμί, τσίπουρο ή μπύρες και πολύ μπούρου μπούρου για το μεγαλύτερο χρόνο "εργασίας". Συμμετέχοντες αρχιτεχνίτες του ΟΣΕ (20+ years of experience) και λοιποί "λέουρες".

    Μια άλλη τους ασχολία είναι ποίος θα κάτσει ως αργά (15:00) τη κάθε ημέρα για να χτυπήσει τις κάρτες.

    ReplyDelete