Saturday, January 13, 2007

Embrace your inner kid... ξανά παιδί

Θα μου επιτρέψει ο συναγωνιστής και σύντροφος dilated να του κλέψω αυτή την φράση στό τίτλο. Σάββατο πρωί, το ωραιότερο πρωί για κάθε εργαζόμενο. Το πρωι που δεν ξυπνας..το πρωί που δεν ακους το ξυπνητήρι και που οι μνήμες του μαθητη που πρέπει να πάει στο μάθημα δεν ζωντανεύουν.

όσο αναφορά την περίπτωση μου, το έγκλημα είχε γίνει νοητά απο το προηγούμενο βράδυ που μπλεγμένος σε μία συζήτηση με άλλους φίλους , ένιωσα ότι θα το διέπρατα. Μέτα απο τα 26-27 χρόνια μου..ξεπηδησε ο μικρός ξανθός μπόμπηρας που πάντα κόλαγε στις βιτρινες απο τα μαγαζιά ηλεκτρονικων, και γενικότερα σε ότι έχει να κάνει με την τεχνολογία!

Σήμερα προπόνηση δεν θα είχε (κριμα - θα μιλήσω για το θέμα σε ξεχωριστό ποστ) οποτε έπρεπε να βρεθεί ώρα άσκησης για να μην χάσουμε την ένταση απο την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδω και 10 μερες. (το σώμα μου ακόμα πονάει). Ωραία, το περπάτημα είναι καλό, με την συνοδεία μουσικής νιώθω περπατώντας οτι πρωταγωνιστώ στο δικο μου video clip. Εξαιρετικά, και που θα πάμε;Θα πάμε να εκπληρώσουμε έναν ακόμα καταναλωτικό μας πόθο. Γιατι; Έχει και δεν έχει γιατί. Δεν έχει...απλά γιατί έτσι μας την βαράει..και μας την βαρέσει δεν πα να γα ολα...Γιατί, ο μικρός εκείνος ξανθός μπόμπηρας ακόμα ζει μέσα μας..ειναι καλά κρυμμένος και βγαίνει πολλές φορές ζητάει δικαιοσύνη.

Απέκτησε πολυ μικρός ATARI ναι ναι..εξ αμερικής ΓΝΗΣΙΟ με την σταμπα της ΑΤΑΡΙ ...μυήθηκε στην διαδικασία. Μετα όμως ήρθαν και στην ελλάδα οι παιχνιδομηχανές..τα Nintendo .αλλα οι δικοι του φοβουμενοι μην τα διαλύσει ολα και ασχολείται μόνο με αυτο δεν του πείραν ποτε. Αντίθετα του έδωσαν μια κιθάρα στο χέρι και η ιστορία συνεχίστηκε 12 χρόνια....καλά έκαναν . Βεβαια ο μικρός μπόμπηρας είχε μια τρέλλα με ολα αυτά! Ευτηχώς γι'αυτον την τρέλλα την ειχει και ο πατέρας του, και πριν καλά καλα μάθει να γράφει σωστα (μαλλον η ιστορία δίχνει οτι συνεχίζει να ειναι απαράδεκτα ανορθόγραφος) ξεκίνησε να σχηματίζει κυκλους και for loop με την QBASIC. Μερικοί φίλοι βεβαια δεν το θεωρουσαν σημαντικό ..μιας και αυτοι κάνανε τον Super Mario να πηδάει απο κουτάκι σε κουτάκι..τι να λένε τα for loop μου. Ηρθε η Amiga, Amstrad..το πρώτο playstation.Μεγάλωσε και του έμεινε το παράπονο ποτέ δεν πείρε μια παινχιδομηχανή. Με την ελευση των PC , απέκτησε μια αγάπη προς τα παιχνίδια , όπως ολοι του χώρου. αλλα του είχε μείνει απο μικρός το αποθημένο.

Σηκώθηκα το πρωι, και λέω ηρθε η ώρα. Καθώς ετοιμαζόμουν κοίταξα το πρόσωπο στον καθρέφτη, και αναρωτήθηκα. Ρε συ...εισαι ολοκληρος άνδρας..πως θα πάς να πάρεις παιχνιδομηχανη..δεν ντρέπεσαι; Το παιδάκι απο μέσα..ο mini papo..εμφανίστηκε..'Γιατιιιιιιιιιι Γιατίίίίίίίίίί ποτέ δεν είχαμε πάρει..τώρα ειναι η ευκαιρία'. Κάτσε ρε μικρέ...τώρα δεν είμαι παιδάκι, λογικα με τους ρυθμους δουλειάς ειναι σιγουρο οτι δεν θα ασχοληθώ πάρα πολυ μαζί της, περιστασιακά.Ξανά το μικρό παιδάκι σαν σύννεφο..'ΟΧιιιιιιιιιιιιιιιιιι τώρα ειναι η στιγμή...αγόρασε το...εξάλλου είμαι και εγώ μέρος του εαυτού σου, κοίτα γύρω σου, δεν σταμάτησες να είσαι ποτέ παιδί, περιτριγυρίζεσαι απο παιχνίδια, ίσως λιγοτερο κατανοητά απο παιδάκια σαν και μένα..αλλά είναι φανερό τι κανεις.'

'Τι κάνω;'

-'You embrace your inner kid'

καλά ρε πουστη μου..πως έμαθε αυτός αγγλικά..τότε δεν ήξερα..όταν ημουν ..αυτό..

π ω πω παραλογίζομαι.Ας ξεκινήσω

Στον δρόμο πλάθω σενάρια. Και αν σε ρωτήσουν για ποιον το παίρνεις αυτό τι θα πεις ; Χμμμμ..Θα πω...τι θα πω... Για το παιδί μου (μα δεν ειμαι παντρεμενος..δεν φοράω βερα - γενικα.), θα πω για τον ανηψιό μου (αυτο ακουγεται πολυ κλασικό) δεν θα με πιστεψει.

Μπαίνω, το παίρνω.κοιτάω στο πάτωμα και νιώθω τα μάτια απο 3 πιτσιρικάδες να με ακολουθουν, ο ένας τραβάει την φουτσα της μαμάς του και λεει ..να ναι αυτό που κρατάει αυτός. πω πω ..μα ανοιξει η γη να με καταπιεί..ΜΗΝ ΔΙΧΝΕΙΣ ΜΙΚΡΕ...το βλέμμα της κυρίας πέφτει πανω μου..Ωχ..τι θα λεει άραγε..κοιτα εναν μαντραχαλο που πάει και δίνει λεφτα, ή μπορεί να πει...για τον γιο του μάλλον ..τον κακομαθαίνει.

Συνεχίζω γοργά προς το ταμείο..πόσο έχει..τόσο ευχαριστω.Πάω να φύγω και η πωλητρια με ρωτάει..'Καλέ τι ειναι αυτό';
'Οχι ρε πουστη μου, οχι μην την κάνεις αυτη την ερώτηση λέω απο μέσα μου';
Τα μασάω για λίγα δευτερόπλετα..'εε..εε' κάνω πως βγαζω λεφτα.
'Α ναι ναι ειναι αυτη η παχνιδομηχανη η παράξενη ε; Πουλάμε πολλές απο αυτές'
'Ναι ναι αυτή είναι..ε ξερετε...εεε...'
Και τότε παραδίνομαι...λέω δεν γαμείς...ξανά παιδί!
' ξερετε τώρα που μεγάλωσα με έχει πιάσει μια μανία για κάποια απωθημένα που είχα μικρός'
Η λυτρωση έρχεται...'Ναι σας καταλαβαίνω..και εγω το ιδιο κάνω με πολλά άλλα και ειμαι και μεγαλύτερη απο εσας'
'Γελάω συγκαταβατικα- σας ευχαριστω καλο σας μεσημερί
'Επισης, καλο παιχνίδι'

Φεύγω απο το ταμέιο κοντοστέκομαι για να βάλω τα ρεστα στο πορτοφόλι...Να ένας ακόμα..Ενας πιτσιρικάς..με πλησιάζει.Με ειχε δει απο πριν, κοιτάει μέσα στην σακουλα..μου δίνει ενα βλέμα θανατηφόρο. Το βλέπω στα μάτια του.
σαν να λέει..'Καλα τι δουλειά εχεις εσυ με αυτό..πηγαινε να ασχοληθείς με άλλα πράγματα..για μια στιγμη μου θυμίζει τον εαυτό μου..που κοιταζα τις κονσολες στα μαγαζία η σε σπιτια άλλων...αυτό το βλέμμα..' Fuck..........'

Θα μεγαλώσεις..μικρές και όταν έρθει η στιγμή θα μπορέσεις να κάνεις ολα αυτα τα μικρα απωθημένα πραγματικότητα.

Ένα χαμόγελο...παίρνει την θέση του στο σοβαρό μου υφος..καθως περπατάω προς τον έξοδο..νιωθω να μικραίνω...να χάνω πόντους..τα ρουχα να σακουλιάζουν, τα παππουτσια πιο μεγαλα..να χάνομαι μέσα στο παλτό..τα μαλλιά μου να γίνοντε ξανα...κατάξανθα.. ...είμαι για μερικα δευτερόλεπτα...εκείνος ο μικρός μπόμπηρας..ξανα παιδί...

Για μερικά δευτερόλεπτα..γιατι μετα απο λίγο..αρχίζω πάλι να σκέφτομαι...πω πω εκεινα τα requirements του project ειναι λάθος...και εκείνο το setting sto hibernate..και τελίκα τι εγινε με εκεινο τον φίλο μου..α ναι τι να εχει γινει αυτη η γκομενα..πω πω την τραπεζα την πληρωσα; θα πάμε πουθενά το βράδυ, τι θα γίνει πρέπει να πάρω αμάξι..να αλλάξω εταιρία κινητής..α ναι τι έγινε με την εφορία.. κτλ κτλ

Ξανα παιδί....










9 comments:

  1. Μεγία το gadget papo! Να σου πώ κάτι; Όλοι οι πληροφορικάριοι, λίγο ως πολύ θέλουν τα "παιχνίδια" τους. Απο ενα super κινητό-μπιχλιμπίδι, ενα GPS, ενα PSP, bluetooth handsfree, ενα Macbook και τόσα άλλα...

    Το συμπέρασμα λοιπόν είναι.......

    Πως οι πληροφορικάριοι μπορούν να διατηρούν στην ζωή τον μπόμπιρα μέσα τους! Με μικρές παιχνιδοαπολαύσεις.

    Καλό gaming!

    ReplyDelete
  2. Πότε να έλθω να παίξουμε;

    ReplyDelete
  3. Με γεια Πάρι;))) Βλέπω δεν άντεξες, το χτύπησες:D

    Κοίτα πέρα από την πλάκα, αυτός ο μπόμπιρας είναι πηγή και έμπνευσης και αντοχών - όταν τις χρειαζόμαστε. Όσοι έγιναν δήθεν και υποκρίνονται ότι δεν υπάρχει πια μπόμπιρας είναι χαμένα κορμιά και καραγκιοζάκια. Κι ας μας λένε τρελούς, εμείς είμαστε all right with ourselves:)

    Είναι αυτό που σου έλεγα τις προάλλες: κάνε το κομμάτι σου και τα υπόλοιπα έρχονται! Υγεία να υπάρχει - α, και θράσος! Θέλει θράσος η παράνοια:P

    Τώρα που τελείωσα το κύρηγμα... γκρρρρρρρ, να σου καεί το Γουιιιιι, ζηλεύω! Αλλά όταν θα πάρω το iPhone μην κλαις μικρέ πάπο, θα σου δίνω να κάνεις κι εσύ:D

    ReplyDelete
  4. σύντομα θα σε ακολουθήσω, με γεια:)

    ReplyDelete
  5. Wii Number : 7129 2331 3969 3013

    Στείλε μου κάνα μήνυμα για να δούμε αν δουλεύει αυτό το πράγμα!!!

    ReplyDelete
  6. Δουλεύει. Το έχω δοκιμάσει εγώ. Μπορείς να στείλεις και Mii εκτός από μηνύματα. Θα σου στείλω εγώ κάτι με την πρώτη ευκαιρία

    ReplyDelete
  7. papowii: 7371 1235 5024 0670
    ας κανουμε kone everybody

    ReplyDelete
  8. Καλορίζικο, και εγώ με τις ίδιες σκέψεις και συναισθήματα αγόρασα το wii αλλά και το ...ds !

    Υ.Γ. ενδιαφέρεται κανείς για μεταχειρισμένο call of duty ;

    ReplyDelete