Thursday, July 20, 2006

Πριν το τέλος

Δεν ξέρω τι με έπιασε κάθησα και τακτοποίησα την βαλίτσα, έκανα τους υπολογισμούς για την σπατάλη εταιρικών χρημάτων, αφησα καθαρες αλλαξιες...για αυριο και μεθαύριο, διάλεξα τι θα φορέσω αύριο και τι στο ταξίδι, πέταξα τις άχρηστες σημειώσεις..εκανα πυργακια με τα ψιλα που έμειναν ...εγραψα τις καρτες που θα μοιράσω, άδεια τα κερματα για να αφησω το κατι της..στην καθαρίστρια που καθε πρωι καθαρίζε...

Μηπως...λέω μήπως...θέλω να φύγω; Ναι..μάλλον

Σκεφτόμουν ξανα..τι θα έλεγες papo αν με κάποια καλά λεφτά σου προτείνανε να περάσεις 1 χρονο σε μια ξενη χώρα. Η απαντηση δύσκολη παρόλα αυτα εξαρτάται που πως και γιατί.

Αντιλαμβάνομαι οτι μόνος μου δεν θα το έκανα...η μάλλον η ψυχολογία που έχω αυτη την εποχή δεν θα με άφηνε. 4 χρονια στην αγγλία ξενέρωσα με ολα αυτα..μου άρεσει βέβαια οταν μιλάω με την φίλο μου τον Β που κανει καριέρα στο εξωτερικό η την Ε που γνώρισα εδώ και απολαμβάνει τα καλά μιας καρίερας στην Ε.U τους θαυμάζω τους ζηλεύω με την καλή έννοια..και πάντα τους λεω...'σε σενα βλέπω αυτό που για κάποιους λόγους δεν μπόρεσαν να γίνω'. Μου άρεσει η δουλειά μου μου άρεσουν οι καταστάσεις που θα σου δώσουν κυρος και αίγλη..και ισως πιο πολλά χρήματα..που θα σεβαστουν πιο πολύ που θα απολαμβάνεις ενα καλυτερο επίπεδο ζωής..Αλλα...αλλα...

Δεν μπορώ νιώθω βολικά στην Ελλάδα...ισως φταίει η γενικά ξενέρωτη φοιτητικη ζωή στην Αγγλία...3,5 χρόνια στα midlands Μάγκα δεν ξεχνιουντε εύκολα. Αρνητική διάθεση και μόνο που τα σκέφτομαι.

Στην ελλάδα τι κάνω; Πίζω..δουλεύω ασταμάτητα...ασταμάτητα..οσο περνάει ο καιρός χάνω την προσωπικη μου ζωή..οι προσωπικές μου στιγμές γίνοντε κάτι διωρα σε λεωφορεία και μετρό...σε ενα Σαββατοκύριακο προσπαθω να χωρέσω ολα μου τα θέλω και τα ειναι τα πρέπει τα γιατί όχι..τα θα ήθελα..ΠΑΡΟΛΑ αυτα..νιώθω κάπως δεν ξέρω πως..αλλά νιώθω οτι μου αρέσει ολο αυτό.

Ακόμα γενικά αυτό το θέμα με προβληματίζει..αλλά στο τέλος καταλήγω οτι πάντα πρέπει να κάνεις αυτό που ευχαριστεί την συνεήδηση σου το ΕΓΩ σου..και εγώ έκανα την επιλογη μου.διαλέγω την Ελλάδα...

Μερικοί τολμούν και κερδίζουν άλλοι δεν το σκέφτοντε καν. Υπάρχουν ομάδες και ομάδες ανθρώπων αυτοι που δεν αντέχουν την ελλάδα άλλοι που την αντέχουν αλλά δεν εχουν προβλημα να γινουν απλοι τουρίστες ..και να ζουν αλλου..υπάρχουν και άλλοι που ΠΑΝΤΑ νιωθουν τουρίστες στις άλλες χώρες και δεν μπορουν να την αποχωριστουν. Υποθέτω ανήκω στην τελευταία κατηγορία.

Συνεχίζω να τα σκέφτομαι ολα αυτα βεβαια..κάτι σαν ενα αυτομαστίγωμα...κοιτα δες..πως ειναι αλλου..κοιτα τι θα μπορουσες..,..αλλα για κάποιο λόγο δεν το κάνω..και its ok thats fine ΄...ειναι τελικά μια συνειδητή επιλογή...και οσο μπορώ προσπαθώ να την υποστηρίξω...

ευελπιστώ μόνο σε καλύτερες μέρες και στιγμές..και όπως λενε ολοι οσο ζω ελπίζω...

Ωρα για υπνο ακόμα μια μέρα με δεν ξερω ποσες ωρες meeting με περιμένει...
να ειστε καλα!

υγ : Ποιος ειναι ο μεγαλος χρυσός κανόνας για τα εταιρικα Meeting?
Το να βαριέσαι ειναι πολυ φυσιολογικό αλλά μάθε πάντα να κρύβεις την βαρεμάρα σου!
χααχχαχα..μάλλον θέλω λιγο δουλεια σε αυτο τον τομέα!

3 comments:

  1. Καλά να περάσεις αυτές τις μέρες και καλή επιστροφή Πάρι!

    ReplyDelete
  2. oti den apofeugetai koita na to ...apolam?aneis

    ReplyDelete
  3. "You find comfort in your habits and routines" που λένε και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

    Είχες επιλογές και διάλεξες την καλύτερη για εσένα.
    Πολύ καλύτερο πιστεύω από το να σου επέβαλε κάποιος να μείνεις με το ζόρι κάπου ενώ δεν ήθελες :)

    ReplyDelete